Χρήστος Blog

Περι διαδήλωσης 12/02/2012 κατά του Mνημονίου 2

2012-02-13T15:54:00.000+02:00

Τα παρακάτω είναι άπλες παρατηρήσεις που έκανα στην χθεσινή διαδήλωση.Δεν είναι ο σκοπός μου να πω ποιο είναι οι «καλοί» και οι «κακοί» ούτε να δώσω πολιτικήθέση αλλά να παρουσιάσω σε ήσουν δεν γνωρίζουν τι είναι μια διαδήλωση με όσο τοδυνατόν αντικειμενικό τρόπο.

Σας παρακαλώ μη με σταυρώσετε για αυτή την προσπάθεια. Αν διαφωνείτε ας το συζητήσουμε φιλικά.

Περί πλήθους

Ο κόσμος ήταν εκατοντάδες χιλιάδες και οι μπαχαλακιδες μερικές δεκάδες.
Το μεγαλύτερο ποσοστό ήταν άνθρωποι που κατέβαιναν για πρώτη φορά (όπως και εγώ).
Στο πλήθος υπήρχαν γυναίκες, παιδιά, ηλικιωμένοι.
Υπάρχει αλληλεγγύη των διαδηλωτών. Βοήθεια στα ασθενοφόρα και στους ζαλισμένους διαδηλωτές.
Πίσω από το «μέτωπο» η κατάσταση θυμίζει συναυλία. Πηγαδάκια από ανθρώπους που συζητούν και σχετική απόσταση από τις φασαρίες. Σχετικά ακίνδυνη κατάσταση. Αν το μέτωπο μετακινηθεί προς αυτούς μετακινούνται και αυτοί προς τα πίσω.

Περί live ενημέρωσης

Έχω μια αίσθηση ότι είναι προβοκάτσια τα έκτροπα που προβάλλονται στην τηλεόραση.
Οι δημοσιογράφοι καταγράφουν μονό ότι δίνει νούμερα (ή ότι η λογοκρισία τους επιτρέπει να μεταδώσουν). Αυτό σημαίνει ότι πχ θα πουν «μεγάλες φασαρίες και καταστροφές» για να φοβηθεί ο κόσμος να κατέβει στην διαδήλωση.
Η ενημέρωση μου για τα γεγονότα γινόταν μονό μέσω twitter

Περί ΜΑΤ

Η έννοια του μπάχαλου υπάρχει και στην πλευρά των ΜΑΤ. Υπάρχουν μονό μερικοί που ξεφεύγουν που προφανώς δεν ελέγχονται από τους υπόλοιπους ΜΑΤατζιδες, λόγο συναδελφικής «Αγάπης»
Τα ΜΑΤ ενεργούν μονό κατόπι εντολών (πάγιων ή αμέσων). Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να περνά το πλήθος από μπροστά τους, να τους βρίζει και να τους φτύνει και αυτοί (εφόσον δεν είναι ΜΑΤ-μπάχαλοι) να μην κούνιουνται καν από την θέση τους.
Υπάρχει στρατηγική απώθησης του πλήθους. Αυτό σημαίνει ότι ακόμα και αν δεν γίνονται φασαρίες αν τα ΜΑΤ δεν σε θέλουν σε ένα σημείο θα σου ρίξουν δακρυγόνα.
Ένα παράδειγμα είναι ότι προσπαθούν να σπάσουν το πλήθος και να τον κατευθύνουν σε κεντρικούς δρόμους και όχι στα στενά.
Προσπαθούν ο κόσμος να μην είναι ασφυκτικά συγκεντρωμένος καθώς ένας ενδεχόμενος πανικός θα δημιουργήσει θύματα
Δεν υπάρχει λόγος να τρέχει το πλήθος φοβούμενο την σύλληψη όταν εκτελείται μετακίνηση σε διαφορετική θέση της διμοιρίας. Ωστόσο ενστικτωδώς και λόγο αλυσιδωτής αντίδρασης τρέχει και υπάρχει κίνδυνος. Είναι προτιμότερο να μείνεις στην θέση σου (σε απόσταση ασφαλείας βεβαίως από την διμοιρία) παρά να ποδοπατηθείς.
Οι στρατηγικές αυτές είναι πολύ εύκολο να διαβαστούν από όποιον παίζει turn-based strategy games καθώς και όπως έχει περάσει βασική στρατιωτική εκπαίδευση
Τα ΜΑΤ είναι στρατιώτες με «όπλα» και οργανωμένες στρατηγικές και το πλήθος είναι πρόβατα που το μονό που κάνει είναι να περιπατά (ούτε καν να τρέχει, καθώς είναι επικίνδυνο). Η κατάληξη της «μάχης» είναι προφανής.

Περί δακρυγόνων

Αν και το να φοράς μάσκα είναι «παθητική αντίσταση κατά της αρχής» είναι σχεδόν αναγκαίο καθώς η χρήση των χημικών (αν και τακτική – όχι τόσο αλόγιστη) γίνεται λανθασμένα (ρίχνονται πολύ κοντά στο πλήθος και προκαλούν πανικό!)
Τις φωτιές στους κάδους τις βάζουν για να σπάει το δακρυγόνο (το οποίο σε κλειστούς δρόμους γίνεται αποπνικτικό)
Είναι ολόκληρη τέχνη στο πώς να αντιμετωπίζεις τα δακρυγόνα πέρα της μάσκας!
Τα δακρυγόνα έχουν επίδραση και όταν επιστρέψεις σπίτι.

Περί ουσίας μιας διαδήλωσης

Δεν υπάρχει πιο άμεσος τρόπος να διαμαρτυρηθεί κάποιος από το να ψηφίσει. Η διαδήλωση είναι μιας μορφής ψηφοφορίας καθώς η παρουσία σου, δίνει αρνητική ψήφο στο θέμα που την ενεργοποίησε (άσχετα αν αυτή, εν τέλη, πολιτικά λαμβάνεται υπόψη). Όσοι απέχουν δίνουν απουσία και ουσιαστικά θετική ψήφο.
Το πλήθος δεν είναι βίο ή επιθετικό εν γένη (το πολύ πολύ να πει κανένα σύνθημα).
Λόγο της κακής οργάνωσης δημιουργείται δυστυχώς ασφυκτικός συνωστισμός και σε μερικά σημεία αυτό γίνεται επικίνδυνο.

Οι κίνδυνοι στο διαδίκτυο για αρχάριους

2012-01-06T13:59:00.000+02:00

Πολλές φορές αρκετοί συνομιλητές μου αν και γνωρίζουν να χειρίζονται τον υπολογιστή και το διαδίκτυο έχουν μεγάλη άγνοια για τους κίνδυνους που υπάρχουν.

Αποφάσισα να συνοψίσω σε μια λίστα τις βασικές απειλές και να τις εξηγήσω όσο το δυνατόν πιο απλά και κατανοητά.

Spam Email
Η έννοια του spam ορίζεται ως «Ανεπιθύμητο μήνυμα» στα ελληνικά. Τα spam emails είναι μηνύματα είτε από γνωστούς, είτε από αγνώστους αποστολείς. Ως στόχο έχουν να διαφημίσουν προϊόντα. Αν στείλετε απάντηση ενδέχεται να αποθηκευτεί η ηλεκτρονική σας διεύθυνση και να την δοθεί σε επόμενο αποστολέα.

Παράδειγμα
«Κάντε κλικ ΕΔΩ για να δείτε μια καταπληκτική προσφορά»

Αντιμετώπιση
Μην κλικαρετε συνδέσμους μηνυμάτων. Αν είναι γνωστός σας αυτός που στέλνει το μήνυμα, επικοινωνήστε μαζί του πρώτα πριν ανοίξετε τον σύνδεσμο. Αν είναι άγνωστος αποφύγετε το τελείως.

Chain Letters
Στην πραγματικότητα τα chain letters είναι ένα είδος spam email, μόνο που δεν είναι απαραίτητο να περιέχει συνδέσμους. Μπορεί να είναι μια συλλογή από εικόνες, ένα βίντεο κλπ. Χαρακτηριστικό του είναι ότι έχει ένα τεράστιο αριθμό παραληπτών καθώς και αλλά emails στο κυρίως σώμα του μηνύματος.

Τα chain letters δημιουργούνται αρχικά από εταιρίες συλλογής emails και αποστέλλονται σε ένα «δείγμα». Ο καθένας από αυτό το δείγμα το ξαναστέλνει στους φίλους του και πάει λέγοντας. Στο τέλος κάποιο μήνυμα επιστρέφει στην αρχική εταιρία οπού και γίνεται η συλλογή των emails. Η εταιρία τα πουλάει σε άλλες διαφημιστικές εταιρίες, οι όποιες τα χρησιμοποιούν για spam emails.

Παράδειγμα 1o
«Δες ένα ωραίο κουταβάκι. Αν σου άρεσε στείλτε αυτό το email σε όλους τους φίλους σου»

Παράδειγμα 2o
«Κάνε μια ευχή. Αν θες να πραγματοποιηθεί στείλε αυτό το email σε όλους τους φίλους σου»

Αντιμετώπιση
Μην στέλνετε τα email στους φίλους σας. Το δικό σας δυστυχώς έχει ήδη καταγραφεί από το σύστημα αφού λάβατε chain letter. Ωστόσο αν δεν το συνεχίσετε σπάτε την «αλυσίδα» και γλιτώνουν οι υπόλοιποι.

Αν ωστόσο θέλετε να το στείλετε γιατί μπορεί να είναι ενδιαφέρον κάντε το εξής. Αφού αφαιρέσετε όλα τα emails που περιέχει, βαλτέ την λίστα με τους φίλους σας στο πεδίο "BCC" και οχι στο πεδίο "παραλλήπτης". Έτσι αποκρύπτεται ο ένας παραλήπτη από τον άλλο.

Phishing
Η τεχνική του phishing είναι περισσότερο επικίνδυνη. Αν πέσετε θύμα ενδέχεται να σας αποσπάσουν χρηματικό ποσό. Η διαδικασία έχει ως εξής σε γενικές γραμμές.

Σας έρχεται ένα email το όποιο φαίνεται να έχει έρθει από την τράπεζα σας, το paypal, ή από ένα επίσημο site. Αυτό μπορεί να αναφέρει ότι υπήρχε πρόβλημα με το σύστημα ή ότι πρέπει να κάνετε επιβεβαίωση στοιχείων και σαν δίνει έναν σύνδεσμο στην αντίστοιχη σελίδα για να τα συμπληρώσετε. Η σελίδα αυτή είναι σχεδόν πανομοιότυπη με της τράπεζας, για παράδειγμα, ξεγελιέστε και δίνετε έτσι τα στοιχειά σας. Ο απατεώνας έτσι μπορεί να σας ληστέψει εύκολα.

Εναλλακτικά μπορεί το email να σας λέει ότι κερδίσατε ένα ποσό ή ότι κάποιος θέλει να κάνει μια μεγάλη συνεργασία μαζί σας. Και όταν απαντήσετε να σας δώσει τον εν λόγο σύνδεσμο.

Παράδειγμα 1o
«Λόγο προβλήματος του συστήματος όλοι οι λογαριασμοί των πελατών μας στην Τράπεζα Αθηνών απενεργοποιήθηκαν. Παρακαλούνται οι πελάτες μας να συνδεθούν για γίνει η επανέναρξη των λογαριασμών τους. http://trapeza-athinon.gr»

Παράδειγμα 2o
«Καλησπέρα, ονομάζομαι Σούλα Βουρδουμπαση και θέλω να κάνω μια συνεργασία 1.000.000€ μαζί σου. Στείλε μου μήνυμα αν ενδιαφέρεσαι.»

Αντιμετώπιση
Μην απαντάτε ή κάνετε κλικ σε καμιά περίπτωση σε αυτά τα emails. Αν θέλετε να το παίξετε κάλος σαμαρείτης κάντε FORWARD το μήνυμα στο επίσημο email της τράπεζας (μπορείτε να το βρείτε στο site της). Εκείνοι ξέρουν πώς να κινηθούν νομικά.

Trojan – Viruses
Κάθε φορά που κατεβάζετε κάτι από το intenet, ακόμα και από επίσημο σοβαρό site, ενδέχεται να κατεβάσετε ένα από τα παραπάνω. Φυσικά όσο πιο «βρώμικο» είναι ένα site (πορνό, χακερ, τζόγος κλπ) τόσο περισσότερες πιθανότητες έχετε να βρεθείτε με ένα Trojan ή έναν ιό στον υπολογιστή σας.

Ως βασικό στόχο να ανοίξουν μια πόρτα σε έναν χακερ ή να κλέψουν δεδομένα σας (πχ πιστωτική κάρτα). Αναπαράγονται αυτόματα και αν έχετε κολλήσει έναν τον μεταδίδετε στους υπολογιστές που είναι συνδεδεμένοι σε εσάς ή σε αυτούς που βάζετε το φλασακι σας.

Η βασική διάφορα είναι ο τρόπος που ενεργοποιούνται. Συνήθως το Trojan ενεργοποιείται από τον χρήστη και μπορεί να μοιάζει ότι για παράδειγμα ότι αντιγράφει κάποια αρχεία. Ο ιός ενεργοποιείται από κάποιο γενικό κανόνα του προγραμματιστή του ή του περιβάλλοντος και αφού κάνει την δουλεία του αντιγράφεται στο επόμενο σύστημα

Παράδειγμα 1o
«Το crack για το παιχνίδι ‘Απόλυτο Ποδόσφαιρο 2010’»

Παράδειγμα 2o
«Ένα πρόγραμμα από ένα άγνωστο site το όποιο ήταν και δωρεάν.»

Αντιμετώπιση
Μην κατεβάζεται και εγκαθιστάτε στον υπολογιστή σας άγνωστα προγράμματα. Κατεβαστέ ένα πρόγραμμα για αντιμετώπιση των ιών (AntiViruses για Windows 7) και κρατάτε το ενημερωμένο καθημερινά για καινούριους ιούς που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο

Popups
Παλιότερα υπήρχε μια μαζική υστερία των websites να χρησιμοποιούν παράθυρα που εμφανίζονται ξαφνικά ενώ ο επισκέπτης βρισκόταν σε μια σελίδα. Με αυτό τον τρόπο του «έριχναν στα μούτρα» την διαφήμιση του ή ότι άλλο ήθελαν να προωθήσουν.

Σήμερα αρκετοί τα χρησιμοποιούν για μεταδώσουν ιούς ή να κάνουν spam. Και για αυτό σοβαρά sites τα έχουν καταργήσει καθώς επίσης και σοβαροί browsers τα απενεργοποιούν αυτόματα.

Παράδειγμα
«EXETE SPACEVILLE? ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΕΒΑΣΕΤΕ!!!!!!!»

Αντιμετώπιση
Αν εμφανιστεί ένα τέτοιο παράθυρο κλείστε το αμέσως. Συνιστάτε να αναβαθμίσετε σε έναν καινούριο browser
(http://www.webdevelopersnotes.com/design/browsers_for_windows.php3)

Πιστωτικές κάρτες
Ίσως ο μοναδικός τρόπος να σας ληστέψουν στο διαδίκτυο είναι να σας κλέψουν τα στοιχειά της πιστωτικής σας κάρτας. Για αυτό θα πρέπει πάντα να είστε υποψιασμένοι αν κάποιος σας τα ζητεί. Αμφισβητήστε το 100 φορές πριν του τα δώσετε τελικά.

Υπάρχουν υπηρεσίες που θεωρητικά μεγιστοποιούν την ασφάλεια αποκρύπτοντας τα στοιχειά αυτά όπως το http://paypal.com. Επικοινωνήστε με την τράπεζα σας για περισσότερες πληροφορίες για ασφαλείς συναλλαγές στο διαδίκτυο.

Το φορτίο που κουβαλάμε

2011-12-06T18:15:00.001+02:00

the traveler
by ~emeraldiris

Το φορτίο που αναφέρομαι είναι όλες εκείνες οι εμπειρίες και οι καταστάσεις που έχουμε ζήσει μέχρι τώρα. Αν και έχουμε πάνω κάτω το ίδιο όμορφες και άσχημες στιγμές ανάλογα με το τρόπο σκέψης μας, και συγκεκριμένα αν είμαστε αισιόδοξοι ή όχι, θυμόμαστε κατά κύριο λόγο μόνο τις μεν ή τις δε.

Στην πραγματικότητα δεν έχει τόσο σημασία τι έχουμε ζήσει αλλά τι προβάλουμε στο περιβάλλον. Έτσι αν έχουμε περάσει δύσκολες στιγμές αλλά το μόνο που περιγράφουμε είναι τις μικρές ηλιόλουστες ημέρες, οι συνάνθρωποι μας θα πιστεύουν, λανθασμένα ίσως, ότι είμαστε πολύ ευτυχισμένοι.

Τι γίνεται όμως όταν κάποιος μάθει πραγματικά το «φορτίο» μας; Άσχετα με το τι προβάλουμε, εκείνος κατ’ εξαίρεση θα ξέρει την αλήθεια και τότε υπάρχουν δυο μονοπάτια. Το πρώτο είναι να μας θεωρήσει ψεύτες και να απομακρυνθεί. Το δεύτερο είναι να μας λυπηθεί σε βαθμό καταστροφικό για την μέχρι τώρα σχέση μας μαζί του.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ ότι όλοι μας έχουμε ένα «φορτίο». Μάλιστα θα το κουβαλάμε για όλη μας την ζωή καθώς τα περισσότερα πράγματα που κάνουμε είναι μη αναστρέψιμα. Ας θυμηθούμε την επομένη φορά που θα απομακρυνθούμε από κάποιον ή θα τον λυπηθούμε για το «φορτίο» του, ότι έχουμε και εμείς ένα, ίσως και μεγαλύτερο από αυτόν. Κάλλιστα θα μπορούσαμε σε μια διαφορετική περίπτωση να ήμασταν εμείς στην θέση του και εκείνος στην δίκια μας. Πως θα αισθανόμασταν τότε;

Πρέπει να μαθαίνουμε να εκτιμούμε αυτά τα «φορτία» καθώς δεν είναι σημάδια πόλεμου αλλά σύμβολα εμπειρίας και γνώσης. Είναι αυτά που μας μεγαλώνουν και εφόσον ξέρουμε να τα χρησιμοποιούμε, μας ωριμάζουν.

Και φυσικά δεν είναι σωστό να κρίνουμε τις σημερινές πράξεις κάποιου ή να αναμένουμε συγκεκριμένες πράξει στο μελών βάση μόνο του φορτίου. Είναι όπως είπαμε κάτι το οποίο δεν μπορεί να το αποχωριστεί ποτέ αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει μετανιώσει για μια προηγούμενη του συμπεριφορά τόσο ώστε να αποφεύγει να την επαναλάβει.

Συγχρονισμός σε όλο του το μεγαλείο

2011-08-12T11:44:00.003+03:00

A silver lining to every cloud
by ~MI6gunny

Όλα στο cloud, ΟΛΑ ΣΤΟ CLOUD… φωνάζει η επικαιρότητα του τεχνολογικού πανζουρλισμού. Από απλά αρχεία σημειώσεων μέχρι μουσική, video ακόμα και απόρρητα προσωπικά δεδομένα όπως κωδικοί ή προσωπικοί αριθμοί.

Μέσα από ατελείωτα debate που δίνουν εναύσματα για βελτίωση της ασφάλειας και της φιλικότητας των διαδικασιών. Μέσα από κονταροχτυπήματα μεταξύ κατασκευαστών λειτουργικών συστημάτων και εταιριών ανάπτυξης εφαρμογών κάθε μεγέθους για το ποια θα λάβει την μερίδα του λέοντος στην νέα αυτή εποχή.

Τι θέλω εγώ ο απλός ταπεινός χρήστης;

Θέλω να γράφω την πληροφορία μια φορά και να την έχω παντού. Λίγο πολύ οι περισσότερες λύσεις προσφέρουν αυτό που ζητάω αλλά έχω καταλήξει στα παρακάτω.

Για τον συγχρονισμό των αρχείων μου χρησιμοποιώ την πλατφόρμα του dropbox. Έχω εγκαταστήσει την windows εφαρμογή στους υπολογιστές μου και αυτόί αυτόματα συγχρονίζουν με τους φακέλους που έχω στο cloud. Ταυτόχρονα έχω και την δυνατότητα διαχείρισης τους μέσα από ένα απλό browser.

To Dropbox μου δίνει την διευκόλυνση να έχω public φακέλους καταργώντας την χρήση rapidshare στις περιπτώσεις που θέλω να στείλω σε έναν φίλο ένα zip με τις φωτογραφίες από τις διακοπές μας.

Ήθελα όμως και να έχω στο κινητό μου κάποιους αριθμόύς χωρίς να μπορεί ο οποίοσδήποτε το πάρει στα χέρια του να μπορεί να τους δει. Έτσι βρήκα το Secure Wallet. Μια εφαρμογή που κάνει ακριβώς αυτό και μάλιστα πολύ καλά. Ζητείται κωδικός για να μπεις και με ένα touch πάνω στην σημείωση – κωδικό – αριθμό κάνει copy στο clipboard του κινητού.

Και σωστά μαντέψατε. Συγχρονίζει με το dropbox! Έτσι δημιουργείται το παρακάτω σενάριο

Ακούω ένα τραγούδι και θέλω να βρω το video clip του αργότερα στο youtube
Το γράφω στο Secure Wallet στο Android μου
Αυτό το συγχρονίζει με το dropbox μέσου ενός απλού αρχείου που δημιουργεί στο λογαριασμό μου
Ανοίγω τον υπολογιστή μου και το Desktop Dropbox συγχρονίζει αυτόματα τα αρχεία μου μαζί και το ιδιαίτερο αρχείο του Secure Wallet
Ανοίγω το Desktop Secure Wallet το οποίο βλέπει στο συγκεκριμένο αρχείο
Και βλέπω την σημείωση που έκανα νωρίτερα εκείνη την ημέρα

Μια διαδικασία αρκετά πολύπλοκη για την επιστήμη των υπολογιστών αλλά σχεδόν ηλίθια απλή για τον καημένο χρήστη.

Συλλέκτης Εμπειριών

2011-06-21T21:08:00.000+03:00

Kenny McCormick Collection
by ~WolfyWardark

Πόσο έντονα είναι τα συναισθήματα που σου προκαλούν όλες αυτές οι ενέργειες που χρειάζονται για να ολοκληρωθεί η διαδικασία της συλλογής. Πόσο κρίμα είναι όμως ότι οι περισσότεροι άνθρωποι αρκούνται στα υλικά μικροαντικείμενα, στα μικρά μπιχλιμπίδια που γυαλίζουν και εντυπωσιάζουν.

Δεν θέλω να μιλήσω για αυτές τις συλλογές που γίνονται εύκολα και ως μόνο σκοπό έχουν να εντυπωσιάσουν τον κοινωνικό περίγυρο όπως τηλεκάρτες και γραμματόσημα. Οι πραγματικά όμορφες είναι οι άλλες, εκείνες που συμπληρώνονται σπάνια και ο ιδιοκτήτης τους τις έχει μόνο για την προσωπική του ικανοποίηση.

Από την άλλη πάλι ακόμα και αυτές έχουν προβλήματα. Ναι μεν δίνουν την αίσθηση της περιπέτειας, τον πραγματικά υπέροχο συναίσθημα της ολοκλήρωσης αλλά στηρίζονται και αυτές σε υλικά αντικείμενα. Πολλές φορές κάνει ακόμα και κακή εντύπωση κάποιος συλλέκτης λόγο του ότι η διαδικασία της συλλογής είναι εκ φύσεως αντικοινωνική. Γιατί λοιπόν να πούμε όχι σε μια άλλη συλλογή. Μια που ως στόχο θα είχε τις καθημερινές εμπειρίες που δίνει απλόχερα η ζωή.

Θα μου πείτε ότι λέω μπούρδες, καθώς αυτό το κάνουμε όλοι λίγο πολύ έτσι και αλλιώς. Δυστυχώς δεν είναι έτσι και αποδεικνύεται με όλους αυτούς που τρέχουν γύρω μας μέσα στην κατάθλιψη και στην μιζέρια. Είναι πολύ διαφορετικό να ξέρεις ότι είσαι συλλέκτης από το απλά να παίρνεις ότι σου δίνεται.

Ο συλλέκτης εμπειριών θα σταθεί όταν του παρουσιαστεί η ευκαιρία για μια εμπειρία αξία για προσθήκη στην προσωπική του νοητή συλλογή και θα αναλογιστεί. Θα αποφασίσει ότι την θέλει για αυτόν τον σκοπό και θα ακολουθητέε το μονοπάτι της.

Την επομένη φορά που θα ακουστεί μια παράξενη πρόταση στην παρέα σκεφτείτε αν αξίζει να μπει στην συλλογή σας και αν ναι κάντε το. Μερικές φορές, όπως αυτός που θαυμάζει τις σπάνιες πέτρες του, έτσι και εσείς θα διασκεδάζετε τον εαυτό σας θυμούμενοι αυτές τις έμπειρες σας. Και μην βιαστείτε να κρίνετε μια εμπειρία από το μέγεθος της. Είναι άξιες για την συλλογή μου το ίδιο η «Γάλα με κόκα κόλα» και η «Πάμε Ίο για ένα σαββατοκύριακο;»

Ψεύτικος Κόσμος

2011-03-25T19:30:00.007+02:00

the lie by ~forgottenx

Οι άνθρωποι λένε ψέματα γιατί δεν ειναι ικανοποιημένοι με την πραγματικότητα στην οποία ζουν. Εμείς, "οι άλλοι", κατακρίνουμε τους ψεύτες και τους περιθοριοποιούμε, ενω ταυτόχρονα δεν χανουμε την ευκαιρία να χρησιμοποιήσουμε αυτη την αρχαία τέχνη προς όφελος μας.

Δεν θυμόμαστε όμως οτι το ψέμα ειναι η ζωή μας και χωρίς αυτο δεν θα την φέρναμε έτσι όπως θα μας ικανοποιούσαμε. Όλοι λένε ψέματα κύριοι... (Everybody Lies - House)

Γιατι;

Ναι υπαρχει και ναι μας πληγώνει οταν μας το κανουν και ναι το γουστάρουμε οταν το κάνουμε. Αλλα γιατι; Γιατι χωρίς αυτο δεν θα διναμε ζωντάνια στην μίζερη ζωη μας. Γιατι είμαστε τοσο μικροί και τοσο ασήμαντοι που χωρις γερες δοσεις ψέματος δεν θα μπορούσαμε να σταθούμε στο καταπληκτικό περιβάλλον που ζουμε, το οποιο στην πραγματικότητα ειναι και αυτο ψευτικο. Είμαστε φυλακισμένοι στην φυλακή που χτίσαμε εμεις οι ιδιοι.

Οι ψαράδες

Και οι ψαράδες είναι το κλασικό παράδειγμα με τα 15 κιλά ψάρια τους. Το ψέμα μπορεί να είναι μικρο και αθώο ή τεράστιο και επικίνδυνο. Μπορει να ειναι ενα ναρκωτικο, μια ομαδα, μια θρησκια ή μια ιδεα, μια αγάπη. Μπορεί να είναι μια καλά στημένη απατή ή ένα αναγκαίο κακο για να μην διαλυθεί μια οικογένεια. Πάντα όμως ο εκτελεστής του το ξέρει. Ξέρει όταν το κάνει και πως να το κάνει. Το τραγελαφικό του πράγματος είναι ότι το πιστεύει τόσο πολύ ή το λέει τοσες πολλες φορές που στο τέλος γίνεται, για αυτόν, αλήθεια!

Και ο ιδιος σαν θύμα ισως να τσινισει, να φοβηθει ή ακομα και να αντισταθει αλλα τις περισσοτερες φορες το επιδιοξε ή και τελικα τον βολεψε ετσι οπως του ηρθε. Φτηνη ψηχη που ξερει οτι τον κοροϊδεύουν και παρολα αυτα το δεχεται γιατι αλλιως ο κοσμος του δεν ειναι όμορφος. ΦΤΟΥ ΤΟΥ

Πεφωτισμένοι

Οσο το ψάχνεις τοσο το μαθαίνεις. Οπως και κάθε άλλη ανθρώπινη τέχνη, σαν την δύναμη, την σαγήνη, την πώληση, ετσι και οι άνθρωποι που ξέρουν να αναγνωρίζουν και ταυτόχρονα να λενε και καλα ψεματα εχουν το πανω χερι σε αυτη την καταντισμενη κοινωνία. Ειναι άνθρωποι που ζούνε μόνοι τους. Ειναι αηδιασμένοι.

Ακολουθεί το παλιότερο post περι ψέματος που ενημερώθηκε

We lie the loudest when we lie to ourselves. - Eric Hoffer

Δεν μπορώ τα ψέματα. Σαλτάρω. Εγώ, εσύ, ο κόσμος και τίποτα.

Δεν μπορώ να λέω ψέματα. Αν πρέπει για το καλό μου τότε στο μέλλον που δεν θα πω θα έρθει το κακό μου. Αν πρέπει για το καλό τους τότε τους κοροϊδεύω και κάποια στιγμή θα την πάθουν και θα έχω μερίδιο στα πάθη τους.

Δεν μπορώ να μου λένε. Είτε για καλό είτε για κακό, είναι μπασταρδια. Με πιο δικαίωμα μου στερείς την επιλογή να κρίνω εγώ την κατάσταση και με ποιο δικαίωμα με αφήνεις στα σκοτεινά

Δεν μπορώ να ακούω άλλοι να λένε ψέματα σε άλλους ενώ εγώ νίπτω τας χείρας μου στην μικρή σκοτεινή γωνία μου. Με προσβάλει η στάση μου αλλά είμαι αρκετά καραγκιόζης για να μην ανακατεύομαι.

Δεν μπορώ να λύσω τα δικά μου που να μπλέκω και στους άλλους. Δεν μπορώ όταν μου λέει ψέματα η ζωή. Ω τι όμορφα που πλάθει καταστάσεις και σε ανύποπτο χρόνο γυρνά και μου λέει κατάμουτρα «Σε κορόιδεψα μαλακα… ΧΑΧΑΧΑ» Και εγώ δεν μπορώ να κάνω και τίποτα. Με ποιον να τα βάλω με την ζωή ή με έμενα που την δημιουργώ;

Ο κόσμος είναι 3 κιλά κώδικας

2011-01-24T02:46:00.002+02:00

Tired by okmqaz

Πόσοι άνθρωποι, αν όχι όλοι, έχουν αναρωτηθεί μερικά βασικά φιλοσοφικά θέματα; Θέματα όπως γιατί είμαστε εδώ τι υπάρχει εκεί έξω κλπ. Πόσες ώρες ζωής έχουν σπαταληθεί για να συζητηθούν τέτοια ερωτήματα; Ώρες που δεν έβγαλαν, και ούτε υπήρχε και περίπτωση να βγάλουν σε απαντήσεις.

Από την άλλοι υπάρχει η λανθασμένη αντίληψη ότι οι επιστήμονες και ιδιαίτερα των τεχνολογικών κλάδων αδιαφορούν για αυτά. Δεν είναι άνθρωποι που μπορούν να κοιτάξουν τον βραδινό ουρανό χωρίς να βλέπουν ονόματα πλανητών; Ή να νιώσουν την θλίψη του θανάτου χωρίς να αναρωτιούνται πως θα μετακινηθούν τα μόρια του χαμένου μέσα στο χώμα στο επόμενο οργανισμό.

Πόσο μικρόψυχο και ταυτόχρονα χαμηλής νοημοσύνης συνάνθρωπο σας θα με θεωρούσατε αν μέσα σε μερικές γραμμές σκιαγραφούσα μια μικρή θεωρεία εμπνευσμένη από τον χώρο της πληροφορικής και ιδιαίτερα του προγραμματισμού [Computer Programming];

Ροη Προγράμματος [Control Flow]

Ο κόσμος κυλά όπως ένα πρόγραμμα. Ο χρόνος είναι σχετικός και φαίνεται στα ματιά μας όπως η κάθε γραμμή που τρέχει στον κώδικα. Η αρχή του κόσμου είναι η αρχή του προγράμματος και αντίστοιχα το τέλος του ενός σαν το τέλος του αλλού. Οι γραμμές κώδικα είναι οι γνώστες μας στιγμές. [Lines Of Code]

Μπορεί κάποιος ή κάτι που παρατηρεί όλο τον κώδικα να βλέπει όλες τις γραμμές κώδικα αλλά εμείς σαν ένας μικρός εκτελεστής [Execution] βλέπουμε μόνο την τρέχουσα, αγνοούμε τις επόμενες και ίσως να θυμόμαστε μερικά αποτελέσματα από τις προηγούμενες (αν αποθηκευτήκαν δεδομένα) [Data]

Το πρόγραμμα συνήθως δεν ξέρει τι ακριβώς το ξεκίνησε. Μπορεί να ξέρει μερικές παραμέτρους εναρξης [Argument] αλλά δεν γνωρίζει την φύση του προγραμματιστή. Και δεν μπορεί σίγουρα να ξέρεις προσωπικά του στοιχειά. Ο προγραμματιστής ξέρει για αυτό αντίθετα. Προσευχηθείτε στον θεό σας αλλά μην περιμένετε να τον γνωρίσετε σε αυτή την κοσμοθεωρία.

Παράλληλος Προγραμματισμός [Parallel Computing]

Όπως τα προγράμματα που τρέχουν παράλληλα έτσι και ο κόσμος δεν μένει σε μια σειρά από γραμμές κώδικα. Έχει ενεργοποιημένα νήματα [Threads] που ξεκίνησαν κάποια στιγμή και τρέχουν το κάθε ένα την δίκια του λειτουργία.

Λόγω της απώλειας γνώσης στο ένα την ύπαρξη του αλλού και φυσικά της πιθανότητα να ζουν σε διαφορετικά συστήματα, μπορεί να είναι σε διαφορετικό χρόνο και λογική από την δίκια μας. Ένας παράλληλος κόσμος που εγώ είμαι πατάρι και εσύ μπρόκολο θα μπορούσε να υπάρχει και ενώ εγώ βγάζω την μπουγάδα μου εσύ παίζεις DotA.

Όλα συμβαίνουν παράλληλα αλλά πριν την λήξη του προγράμματος πρέπει να λήξουν πρώτα αυτά και να επιστρέψουν την ροη στο κυρίως πρόγραμμα. Όσα βλέπουμε και ζούμε τελειώνουν και τα αποτελέσματα τους το μόνο που κάνουν είναι να αλλάζουν τις κοσμικές μεταβλητές [Variables] για την λήξη του προγράμματος.

Ατέρμονος Βρόγχος [Infinite Loop]

Ένας βρόχος σε ένα πρόγραμμα υπάρχει για να κάνει την λειτουργία παρά πολλές φορές αλλάζοντας ίσως κάποιες παραμέτρους κάθε φορά. Κάθε ένας έχει συνθήκη τέλους [Conditional]. Μια συνθήκη που θα τερματίσει αυτή την επαναλαμβανόμενη διαδικασία. Αν μια επανάληψη δεν ικανοποιήσει την συνθήκη ποτέ τότε μιλάμε για ατέρμονο βρόχο. Κάτι δηλαδή που δεν τελειώνει ποτέ!

Η ιδία η ζωή είναι ένας βρόχος. Μπορεί να είναι και ατέρμονος, μπορεί και όχι. Το μόνο που ξέρουμε σίγουρα βάση της παρατήρησης είναι ότι επαναλαμβάνεται συνεχώς. Αν το απλοποιήσουμε… γεννιόμαστε, ζούμε, γεννάμε, και πεθαίνουμε. Ξανά και ξανά σαν ρομπότ. Χωρίς να αλλάζουμε τίποτε ουσιαστικό σε αυτό το σύμπαν.

Σφάλμα [Software Βug]

Αν είμαστε μια ατέρμονη επανάληψη σε έναν παράλληλο κομμάτι κώδικα τότε θα πρέπει να θεωρήσουμε την ιδία την ύπαρξη της ζωής ως ένα μεγάλο σφάλμα στο κώδικα του σύμπαντος.

Και βρίσκω γρήγορα γρήγορα δυο λύσεις. Η μια είναι να καταστρέψουμε κάθε ύπαρξη ζωής. Γρήγορο και εύκολο. Η σημερινή τεχνογνωσία μας το επιτρέπει. Η άλλη είναι να βρούμε την συνθήκη της επανάληψης και να την ικανοποιήσουμε. Με απλά λογία να βρούμε γιατί ζούμε και ίσως με αυτό τον τρόπο επηρεάσουμε το σύμπαν.

Φυσικά το κεντρικό πρόγραμμα – σύμπαν δεν το ενδιαφέρει και πολύ τι κάνει ένα τόσο δα μικρό προγραμματάκι όπως η ζωή όποτε αν δει ότι δεν ανταποκρίνεται μπορεί κάλλιστα να το πετσοκόψει και να προχωρήσει παρακάτω. [Zombie Process]

Αποσφαλμάτωση [Debugging]

Αν το καλοσκεφτούμε το μεγαλύτερο πρόβλημα της ζωής είναι ο θάνατος. Όλοι η γνώση και η επένδυση που κάνει κάποιος στην διάρκεια της ζωής του καταστρέφεται. Μεγάλο πρόβλημα στην πληροφορική η απώλεια δεδομένων.

Η γνώση και η εμπειρία μεταφέρεται βεβαία από γενιά σε γενιά αλλά αλλοιώνεται και καθυστέρει η ανάπτυξη καθώς υπάρχει απώλεια. Αν πετυχαίναμε την αθανασία τότε όλα αυτά τα μικρά καθημερινά προβλήματα μας θα μας φαινόντουσαν χαζά και αστεία. Με την μόνιμη αύξηση της γνώσης και της εμπειρίας θα μπορούσαμε επιτέλους να κατανοήσουμε και ίσως να απαντήσουμε στο σύμπαν αυτό που μας ερωτάει εξ αρχής.

Μην χαίρεστε δεν πρόκειται να γίνουμε θεοί. Ο προγραμματιστής είναι εκεί πάνω και έχει προγραμματίσει όλο αυτό το σκηνικό να τελειώσει κάποια στιγμή.

Διόρθωση [Patching]

Όλοι οι πόροι μας θα έπρεπε να στοχεύουν στην εύρεση της αθανασίας και να μην σπαταλούνται σε ευτελή πράγματα όπως όπλα, καλλυντικά και αυτοκίνητα.

Εμείς ίσως να πεθάνουμε . Ίσως και οι επόμενοι αλλά ο στόχος πρέπει να παραμείνει από γενιά σε γενιά και κάθε μια να μαθαίνει και να ενημερώνει την επομένη. Ίσως έτσι μια μέρα ικανοποιήσουμε τον στόχο μας

Καινοτομία, Ιδέες και ένας διαγωνισμός

2010-12-31T00:02:00.001+02:00

Idea by Dandelion-lion

Δυο χρονιά μετά την συμμετοχή μου στο διαγωνισμό καινοτομίας της Microsoft, Imagine Cup, αποφασίζω να γράψω πως άλλαξε ή ίσως και εξελίχτηκε η ζωή μου και ο τρόπος που σκέπτομαι. Πως η καθημερινότητα μου μεταλλάχτηκε από τυπική σε μια μόνιμης σκέψης και αναζήτησης.

Όταν λέω τυπική εννοώ αυτή η καθημερινότητα που χαρακτηρίζεται με το τι θα φάμε τι θα πιούμε και αν θα βγούμε να πιούμε κανένα ξίδι. Μια καθημερινότητα που είναι όμορφη ίσως, και αρκετές φορές ήρεμη. Στην οποία οι άνθρωποι δεν παλεύουν για το κάτι καλύτερο αλλά αρκούνται σε αυτό που έχουν.

Η καθημερινότητα που ζω, ωστόσο, δεν είναι τόσο απλή. Έχει άγχος, υποχρεώσεις και συχνά παίρνει περισσότερη ενέργεια και ψύχη από ότι μου δίνει πίσω. Έχω καταλήξει πρόχειρα ότι ψυχολογικά τουλάχιστον είναι σαν την καθημερινότητα του ανθρώπου που έχει ανοίξει μια επιχείρηση και πραγματικά ζει μέσα της. Απλά εδώ μιλώ για την επιχείρηση της ζωής.

Πριν αναφερθώ στο πως έφτασα εδώ αυτά τα δυο χρονιά, θα ήθελα να γράψω λίγες πατριωτικές γραμμές, κάτι που κάνω ίσως σπάνια. Ένα από τα γνωστά χαρακτηριστικά της Ελληνικής φυλής είναι η τάση να προσπαθούν ν α πιάσουν την καλή. Αυτό κάποιες φορές δημιουργεί απατεώνες ενώ κάποιες άλλες δημιουργεί εφευρέτες. Όλες όμως δημιουργεί ονειροπόλους. Ανθρώπους που σκέπτονται κάθε μέρα πως την επομένη θα δημιουργήσουν κάτι το ξεχωριστό, έτσι ώστε να ηρεμίσουν από τα προβλήματα της υπόλοιπης ζωής τους.

Δυστυχώς στις μέρες μας, και ως εξήγηση δίνω την επιρροή των ξένων πολιτισμών, το ποσοστό των ονειροπόλων το βλέπω ελάχιστο. Συναντώ καθημερινά καινούριους ανθρώπους και μέχρι στιγμής ελάχιστοι μου έδωσαν την αίσθηση του εξερευνητή.

Ο διαγωνισμός εκείνος , πριν από δυο χρονιά, στην πραγματικότητα ζητούσε αυτό ακριβώς το πράγμα. Και θα επιβράβευε την καλύτερη ιδέα κάποιου ονειροπόλου. Τα πράγματα όμως δεν είναι τόσο απλά, καθώς οι ιδέες έχουν το εξής χαρακτηριστικά.

Έρχονται σπάνια. Για να εμφανιστεί η καλή ιδέα πρέπει να σκέφτεσαι μόνιμα ή να ζεις το πρόβλημα.
Μπορεί να έχουν υλοποιηθεί. Όποτε δεν κέρδισες τίποτα.
Μπορεί να είναι έξυπνες μόνο για σένα. Και για αυτό ίσως πρέπει να τις συζητάς με τον κόσμο.

Εκείνες οι μέρες λοιπόν άλλαξαν τον τρόπο που σκαφτόμουν. Πάντα έψαχνα μικρές τεχνικές για να λύσω καθημερινά προβλήματα, αλλά τότε ήταν που άρχισα να βλέπω και να αναρωτιέμαι για μια μεγαλύτερη κλίμακα. Φυσικά το να λύσω παγκόσμια προβλήματα σίγουρα δεν θα είναι εύτηκτο αλλά το καθημερινό brainstorming έφερε το μυαλό σε μια κατάσταση συνεχούς σκέψης και προβληματισμού. Αρκετές, για μένα πρωτότυπες, ιδέες μου, είχαν υλοποιηθεί ή μερικές φορές τις είδα, αργότερα, να περνούν σάρκα και οστά από άλλους. Σε κάθε περίπτωση όμως μάθαινα μέρα με την μέρα πώς να δαμάσω αυτή την καταιγίδα μέσα μου.

Οι ιδέες εκείνες, ή καλυτέρα ονειροπολήσεις, ήταν αθώες και πολλές φορές ήθελαν να βοηθήσουν τον άνθρωπο ή το περιβάλλον. Σύντομα η σκέψεις μου μεταλήφθηκαν, καθώς μπήκε μέσα η αίσθηση του κέρδους. Μια ιδέα που δεν είχε κέρδος και στην ουσία χρηματικό, ήταν κατά το ήμισυ πεθαμένη. Το σαράκι του συγχρόνου πολύτιμου είχε μπει μέσα μου. Πολλοί μου λένε ότι αφού δεν είμαι πωλητής και για αυτό δεν μπορώ να ορίσω ακριβώς, αν και πόσο μια ιδέα μπορεί να πουληθεί, μπορώ όμως να προσδιορίσω.

Βέβαια το ότι τώρα δεν είμαι πάμπλουτος, μπορεί να σημαίνει ότι είτε δεν υλοποίησα ή ότι δεν άξιζε τίποτα από όλα αυτά που σκεφτόμουν τόσο καιρό. Θα έλεγα και τα δυο. Βλέπετε, η συνέχεα μιας καλής ιδέας είναι μια καλή υλοποίηση. Ωστόσο δεν βιάζομαι. Με τον καιρό θα έρθει και αυτή. Ίσως όταν μεγαλώσω και αισθάνομαι έτοιμος.

Σήμερα έχω καταλήξει να μην σκέπτομαι τόσο έντονα όσο τότε. Μερικές φορές μου έρχονται σκέψεις ενδιαφέρουσες αλλά χωρίς να κάνω κάποιο ιδιαίτερο brainstorming. Ακόμα λιγότερες ακολουθω και συζητώ με τους φίλους. Παρόλα αυτά δεν σταμάτησα να πιστεύω και για αυτό συνεχίζω το αθλημα, όπως προτείνω να κάνετε και εσείς. Σκεφτείτε, οραματιστείτε και υλοποιείστε. Μια μέρα ίσως πιάσουμε όλοι «την καλή».

Το Πείραμα

2010-12-20T14:26:00.004+02:00

...alone by nunoramos0

Το παρακάτω κείμενο είναι μόνο μια ιδέα. Ούτε την υποστηρίζω ούτε την απορρίπτω. Την δημοσιεύω γιατί θα ήθελα πραγματικά να μάθω τις σκέφτονται όσοι με διαβάζουν.

Τι είναι το Πείραμα

Το Πείραμα όπως και κάθε άλλο πείραμα είναι μια διαδικασία που ο σκοπό έχει να εξάγει κάποια συμπεράσματα. Εμμέσως μαθαίνει και το πειραματιστή, ο όποιος στην προκείμενη είναι και πειραματόζωο (θα το αναφέρουμε ως Αντικείμενο), κάποιες νέες πληροφορίες, ιδέες, εμπειρίες.

Πιο συγκεκριμένα το Πείραμα είναι η ιδέα της μετανάστευσης κάτω από ένα ελεγχόμενο περιβάλλον. Η διαδικασία της έναρξης της ζωής από το μηδέν σε έναν κόσμο άγνωστο και ίσως αφιλόξενο.

Προαπαιτούμενα

Το Αντικείμενο πρέπει να είναι από 20 μέχρι 25 χρονών. Δεν πρέπει να έχει οικογένεια (γυναίκα, παιδιά) ή ανθρώπους που τον έχουν άμεση ανάγκη. Καλό θα ήταν να μην έχει δουλεία ή αυτή που έχει να μην τον ικανοποιεί. Να είναι σίγουρος ότι για τουλάχιστον ένα χρόνο από την ημέρα που ξεκινήσει το είραμα κανένας και τίποτα δεν θα τον χρειαστεί σε βαθμό που η μη παρουσία του, του προκαλέσει πρόβλημα. ( στρατός, πρόβλημα υγείας).

Να προτιμάται μια γενικά καλή καιρική περίοδος για έναρξη του Πειράματος. Τέλος άνοιξης, αρχές καλοκαιριού είναι τα βέλτιστα, καθώς ο καιρός παίζει πολύ σημαντικό ρολό στην αρχή της διαδικασίας. Στην περίπτωση που το Αντικείμενο διαλέξει μια άλλη περίοδο ανεβάζει το επίπεδο δυσκολίας χωρίς αυτό να ακυρώνει κάτι.

Πως εκτελείτε το Πείραμα

Η διαδικασία ξεκινά επιλέγοντας μια πόλη κάπου στην χωρά του στην όποια δεν πρέπει να υπάρχει κανένας που να τον γνωρίζει ή να γνωρίζει. Αν είναι κάποιος διάσημος πρέπει να βρει κάποια άλλη χωρά. Κόβει ένα εισιτήριο, αεροπλάνο, καράβι ή κτελ και πηγαίνει σε αυτή την.

Μαζί του δεν πρέπει να έχει τίποτα περισσότερο παρά μόνο την ταυτότητα του. Καθόλου χρήματα, καθόλου ρούχα (παρά μόνο τι φορά) ή τρόφιμα. Όταν θα κατέβει σε εκείνη την πολη δεν θα είναι τίποτα παραπάνω από ένας άνεργος και άστεγος.

Στο Αντικείμενο δεν επιτρέπεται σε καμιά περίπτωση από την στιγμή που θα ξεκινήσει το πείραμα και καθ’ όλη την υπόλοιπη ζωή του να μιλήσει σε κανέναν ότι εκτελεί ή ότι εκτέλεσε την διαδικασία. Μπορεί να αναφέρει πριν ξεκινήσει στους κοντινούς ανθρώπους του τι πρόκειται να κάνει και την ημερομηνία που θα το κάνει αλλά δεν πρέπει να αναφέρει τον προορισμό του.
Ο πραγματικό σκοπός του Πειράματος

Το Αντικείμενο πρέπει να επιβιώσει. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να βρει δουλεία, στέγη και κατ’ επέκταση τρόφιμα. Ίσως στην αρχή επιλέξει να βρει ένα ξενοδοχείο ή να ζητήσει τροφή από κάποια εκκλησία. Όλες οι επιλογές είναι δικιές του. Στο χέρι του είναι πως θα επιλέξει κατά την διάρκεια του πειράματος να ζήσει και να ανταπεξέλθει στις συνθήκες που θα εμφανιστούν.

Η λήξη του Πειράματος

Η διαδικασία πρέπει να κρατήσει ακριβώς έναν χρόνο. Ότι κατάφερε σε εκείνη την πολη πρέπει να τα αφήσει πίσω. Όποιον και αν γνώρισε, ότι και αν αγόρασε, ότι και αν κέρδισε πρέπει να τα παρατήσει και να γυρίσει στην προηγούμενη ζωή του, με τον ίδιο τρόπο που ήρθε σε αυτή. Με την λήξη του πειράματος όλο το περιβάλλον του Αντικείμενου πρέπει να εξαφανιστεί.

Τα προσδοκώμενα αποτελέσματα

Με αυτή την διαδικασία επιτυγχάνεται μια αρκετά μεγάλη γκάμα ενδιαφερόντων αποτελεσμάτων. Τα αποτελέσματα επηρεάζουν βεβαίως το Αντικείμενο αλλά παράπλευρα και το περιβάλλον που διεξήχθη το Πείραμα. Ας δούμε μερικά.

Αν του Αντικείμενου του είχε δοθεί μια ζωή σχετικά πλουσιοπάροχη από τους γονείς του, το πείραμα του μαθαίνει πως αυτά τα αγαθά αποκτήθηκαν και πόσο κόπο χρειάζεται για να τα καταφέρει κάνεις.
Το Αντικείμενο μαθαίνει πώς να επικοινωνεί με τους ανθρώπους γύρω του. Οποίος και να ήταν, όποιον και αν ήξερε στην ζωή του, πάνω στο πείραμα του είναι άχρηστος. Πρέπει να κάνει νέες γνωριμίες και να καταφέρει με αυτές να επιβιώσει.

Αν ιδανικά το πείραμα υιοθετούνταν από την κοινωνία, οι άνθρωποι πλην του Αντικείμενου θα αντιμετώπιζαν διαφορετικά τους συνάνθρωπους τους. Έστω ότι κάποια κύρια έχει στείλει τον γιο της σε Πείραμα, και ένα παλικάρι εμφανίζεται στην πόρτα της και της ζητά ένα πιάτο φαί. Η κύρια αν και δεν μπορεί να ξέρει αν έχει απέναντι της ένα Αντικείμενο, αλλά είναι στο χέρι της να αντιδράσει σαν να ήταν το δικό της. Αισίως οι άνθρωποι θα αλλάζουν συμπεριφορά σε αυτούς που βλέπουν ότι ζουν δύσκολα.

Αποτυχία του Πειράματος

Το Αντικείμενο δεν υποχρεούται να τα καταφέρει από κάποιον άλλο παρά μόνο του βάζει τον εαυτό του σε αυτή την διαδικασία. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο μπορεί να τον βγάλει όποια στιγμή το θέλει. Μπορεί να τηλεφωνήσει σε έναν γνωστό να του στείλει χρήματα για να επιστρέψει ή να πάει σε ένα αστυνομικό τμήμα να κανονίσει με κάποιο τρόπο να γυρίσει πίσω.

Σε όλες τις περιπτώσεις που το Αντικείμενο γυρίσει πίσω πριν από την λήξη του ενός χρόνο το Πείραμα θεωρείτε αποτυχημένο. Βεβαία καθόλα την διάρκεια το αντικείμενο πήρε γνώσεις και εμπειρία αλλά προφανώς δεν θεωρείτε ότι ολοκλήρωσε την διαδικασία.

Ασφάλεια Πειράματος

Η διαδικασία αυτή δεν θέλει να σκοτώσει το αντικείμενο, προφανώς σωματικά, αλλά σίγουρα ούτε ψυχολογικά. Βάση της κοινής λογικής αν υπάρξει πρόβλημα υγείας το Πείραμα πρέπει να διακοπεί. Το πείραμα δεν πρέπει να διεξάγεται σε αντίξοα περιβάλλοντα (ζούγκλα, έρημο, εμπόλεμη ζώνη) καθώς σκοπό έχει να βελτιώσει την ικανότητα του Αντικειμένου να ζει στην κοινωνία και όχι στην γη! Το ερώτημα είναι τι γίνεται σε περίπτωση ψυχολογικής πίεσης, καθότι ένα μεγάλο μέρος του Πειράματος είναι η ψυχολογική εκγύμναση.

Στην περίπτωση που το Αντικείμενο αισθανθεί άσχημα (και λογικό είναι) θα πρέπει να πιέσει τον εαυτό του όσο μπορεί και για όσο μπορεί. Ας μην ξεχναμε ότι η ψυχολογική πίεση που του ασκείται να εγκαταλείψει το Πείραμα θα πρέπει τουλάχιστον να εξισώνεται με την ψυχολογική πίεση που του ασκεί η θέληση να το ολοκληρώσει.

Εφορευτική Επιτροπή

2010-11-08T11:27:00.000+02:00

Εχτές ήμουν διορισμένος ως τακτικό μέλος εφορευτικής επιτροπής στο εκλογικό κέντρο που ψήφιζα. Γνώριζα ότι μπορούσα να μην πάω αν και το επίσημο έγγραφο του εισαγγελέα που μου ήρθε έγραφε ότι θα έχω κυρώσεις.

Ωστόσο πήγα για δυο λογούς. Πρώτον για την εμπειρία, καθώς δεν πρόκειται να μου ξαναδοθεί η ευκαιρία να δω τι γίνεται στα εκλογικά κίτρα «από πίσω». Δεύτερον γιατί αν θέλουμε να αλλάξουμε αυτόν τον τόπο πρέπει πρώτα να αλλάξουμε τον εαυτό μας.

Φάση 1η – Εκλογές

Έπρεπε να είμαι στην θέση μου στις 6.00 το πρωί, όπως και η υπόλοιπη εφορευτική επιτροπή. Όπως θα έχετε υποψιαστεί σχεδόν κανένας δεν ήρθε. Ο ενας ποναγε το χέρι του ο άλλος απλά αδιαφόρησε. Η δικαστική αντιπρόσωπος αν και μπορούσε να κάνει κάτι δεν ήθελε. Ευτυχώς στο δικό μας τμήμα ήμασταν 2 (από τους 8) και δεν αφήσαμε να υπάρξει ουρά έξω. Δεν μπορώ να πω το ίδιο και για τα αλλά.

Η θέση μου ήταν να δίνω στους ψηφοφόρους το πακέτο με τα ψηφοδέλτια. Έπρεπε να είμαι σίγουρος ότι έχω πάρει μόνο ένα από όλα και πάνω πάνω να είναι κυκλικά τα ψηφοδέλτια από κάθε περιφερειάρχη. Δυστυχώς λόγο της έλλειψης εφορευτικής. Έπρεπε να είμαι όρθιος για να κοιτώ την κάλπη και να οργανώνω και ποιος μπαίνει και βγαίνει.

Όλα πήγαν άψογα αλλά εγώ σαν άνθρωπος που γνωρίζει απλά μαθηματικά και χρήση υπολογιστών μπορώ να πω με βεβαιότητα το έξης. Το σύστημα τον εκλογών είναι επιρρεπές σε λάθη. Αν δεν πρόσεχε πάντα κάποιος κάτι θα γινόταν. Και αν γινόταν σοβαρό λάθος ακυρωνόταν όλο το εκλογικό τμήμα! Σίγουρα ήμασταν πολλοί που προσέχαμε αλλά μην ξεχνάμε ότι τα λάθη είναι ανθρωπινά (και όχι ηλεκτρονικά).

Μετά το 10ωρο τα ποδιά μου ήταν κατάκοπα. Ευτυχώς ο δήμος μας έφερε catering και αντέξαμε. Με αυτά και τα αλλά κλείσαμε το 12ωρο των εκλογών και οι πόρτες κλείδωσαν.

Φάση 2η – Καταμέτρηση

Μετά την ψηφοφορία έπρεπε να γίνει η καταμέτρηση. Μια διαδικασία που είναι ακόμα πιο επίσημη, χρονοβόρα και εγκυμονεί τους κινδύνους της κακής ανθρώπινης αύρας. Μέσα στο δωμάτιο είναι εκλογικοί αντιπρόσωποι των υποψήφιων. Αν κάποιος αρχίσει και διαφωνεί πρέπει να γίνει συνεννόηση για λύση τους θέματος. Δυστυχώς αν υπάρχει κάποιος «γκρινιάρης» πάει πίσω όλη η διαδικασία. Ευτυχώς σε εμένα δεν έτυχε κάτι τέτοιο. Όλοι όσοι εμπλακήκαμε σε αυτή την διαδικασία ήμασταν λογικοί και προσεκτικοί.

Η καταμέτρηση των ψήφων είχε μια πολύ συγκεκριμένη διαδικασία η όποια είχε οριστεί από τον νομό και μας την έλεγε η δικαστικός αντιπρόσωπος. Και πάλι όμως το σύστημα πάσχει. Δεν υπάρχει τρόπος να προστατεύει από το ανθρώπινο λάθος ή την δολιοφθορά. Οι εφευρέτες της διαδικασίας για αντιμετωπίσουν αυτά τα προβλήματα έκαναν ότι ήξεραν. Έβαλαν ΤΕΡΑΣΤΙΑ γραφειοκρατία. Και όταν λεμέ τεραστία εννοούμε ότι έπρεπε να καταγράφουν τα πάντα μια και δυο φορές σε ένα βιβλίο 200 σελίδων!

Αν η δικαστικός και εμείς οι υπόλοιποι μαζί με τυπικοί δεν ήμασταν και άνθρωποι θα είχαμε τελειώσει αυτή την διαδικασία αντί για 11 το βραδύ στις 4 το πρωί (καθώς ήταν και διπλή η ψηφοφορία). Η διαδικασία συντομεύτηκε με έναν νόμιμο τρόπο για όλους τους υπόλοιπους κατά 6 ώρες ενώ για την δικαστική αντιπρόσωπο επεκτάθηκε κατά 2.

Γενικές σκέψεις - Απορίες

Γιατί εν έτος 2010 αυτές οι διαδικασίες γίνονται σε χαρτί;
Η ταλαιπωρία που υπάρχει στα δημόσια οφείλεται από την έλλειψη προσωπικού και την ατελείωτη καταγραφή (σε χαρτί) ατύλιχτων άχρηστων πληροφοριών.
Γιατί γκρινιάζετε όλοι εσείς που δεν έχετε πάει να ψηφίσετε ότι ο εκλεγμένος είναι κακός πολίτικος; Δεν έχετε μάθει απλή λογική στο σχολειό που πήγατε;
Γιατί έχουν δικαίωμα ψήφου οι γεροί – άνθρωποι που δεν έχουν σώα τα φρένα τους;
Γιατί δεν τιμωρούνται άνθρωποι που δεν κάνουν σωστά την δουλεία τους σε αυτή την χώρα;
Ένα άκυρο ψηφοδέλτιο ήταν ένα εκατοσταευρο με τον Μητσοτάκη πάνω!
Ο κόσμος είναι βρομιάρης. Καθαρίζει μόνο το σπίτι του (ίσως) και νομίζει ότι είναι και υπεράνω.
Φανταστείτε το έξης. Μια εφορευτική επιτροπή δεν εμφανίζεται. Η δικαστικός μαζί με τους γραμματείς και έναν εκλογικό αντιπρόσωπο τρέχουν την ψηφοφορία. Τώρα γράψτε μου σε σχόλιο ποσό εύκολα διαβλητή αισθάνεστε πως είναι αυτή η διαδικασία.

Το δώρο μου για την Άντζελα

2010-11-03T01:14:00.004+02:00

Που και που σχεδιάζω. Όχι τίποτα σημαντικό ούτε και πολύ καλά. Δεν έχω πάει σε κάποια σχολή και από ότι μου έχουν πει κάνω αρκετά λάθη. Λογικό.

Σχεδιάζω όμως γιατί μέσα από εκεί καταφέρνω να ικανοποιήσω το παθός για μερικές αριστουργηματικές φωτογραφίες, πόζες, τόπια. Πολλές φορές αισθάνομαι σαν το μολύβι να είναι μια προέκταση του χεριού μου και εγώ, σαν έναν μικρός θεός, να «χαϊδεύω» την ομορφιά.

Το σχέδιο που έκανα για την Άντζελα ήταν βέβαια «κατόπι παραγγελίας» αλλά δεν νομίζω να το έδωσα λιγότερη διάθεση από ότι έχω δώσει στα προηγούμενα.

Η Θεωρία του Αποσυχρονισμού

2010-10-27T13:18:00.000+03:00

Στην πραγματικότητα η θεωρεία του αποσυχρονισμου δεν είναι τίποτα περισσότερο από το θεωρητικό υπόβαθρο για την υλοποίηση της γνώστης μας «Αποφράδας Μέρας».

Η συγκεκριμένη θεωρία κατασκευαστικέ από εμένα και για αυτό βρίσκεται κάτω από την «Γενική Θεωρία της Μπουρδολογίας». Οποιαδήποτε ομοιότητα με παρομοια ομοιώματα είναι ομοιωματική και ομοιοκατάληκτη.

Η «Θεωρία του Αποσυχρονισμού» εμφανίζεται όταν μια μέρα ξεκινά να είναι σκατα από την ώρα που θα ξυπνήσεις, ή τουλάχιστον μοιάζει να είναι έτσι. Ευτυχώς για μας η θεωρεία ζητά για να επαληθευτεί 5 γεγονότα που να έχουν απόσταση μικρότερη από 1 ώρα μεταξύ τους και να σου προκαλούν το αίσθημα της βαριάς αχαλίνωτης δυσφορίας.

Πολλά υποκείμενα παρεξηγούν ένα τυχαίο εξωφρενικό συμβάν και απευθύνονται, εσφαλμένα φυσικά, σε αυτή την θεωρία, όπως για παράδειγμα «με παράτησε η γκόμενα, σκατα ημέρα». Όχι κύριος αν σε παράτησε η γκόμενα και ήταν καλή είναι σκατα η ζωή σου μέχρι να βρεις άλλη. Άσε εμάς τους υπόλοιπους στην ησυχία μας.

Ας πάρουμε για παράδειγμα την περίπτωση του Κωστάκη. Ο Κωστάκης το βράδυ πριν κοιμηθεί βάζει ξυπνητήρι. Το οποίο κατά της 4 το πρωί μένει από μπαταρία. Ξυπνά καθυστερημένος μια ώρα και πάνω στην βιασύνη του ξέχνα το κινητό του σπίτι. Κολλάει στην κίνηση. Στο λεωφορείο κάθετε διπλά του μια παχουλή κύρια που μυρίζουν οι λίμνες από ιδρώτα στις μασχάλες της. Καθυστερεί για το μάθημα και χάνει την διάλεξη στην όποια ο καθηγητής είπε τι θα βάλει στις εξετάσεις. Μέσα στον πανικό του ξεχνά ότι έπρεπε να πάει αμέσως μετά σε επαγγελματικό ραντεβού και όταν το θυμάται, συνειδητοποιεί ότι δεν έχει τηλέφωνο να ενημερώσει τον πελάτη!

Τα μετρήσατε; 5… Καθυστερημένο ξύπνημα, κίνηση, παχουλή κυριούλα, διάλεξη, επαγγελματικό ραντεβού. Γενικά τα γεγονότα της θεωρίας έχουν ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό που δυστυχώς μόνο μέσω της εμπειρίας και της εκτεταμένης παρατήρησης μπορεί να γίνει αντιληπτό. Στην περίπτωση του Κωστάκη το γεγονός είναι ότι τελείωσε η μπαταρία στο ξυπνητήρι. Αυτό ονομάζεται «Το Μάτι Της Γκαντεμιάς».

Σκεφτείτε αν δεν υπήρχε αυτό τότε: Ο Κωστάκης θα ξυπναγε στην ώρα του. θα έκανε το μπάνιο του. Στο λεωφορείο θα έβρισκε την Αννούλα που btw μυρίζει υπέροχα. Μπορεί να της έπιανε τον πισινό μέσα στο μπούγιο, καθώς κατέβαιναν στην στάση της σχόλης. Θα παρακολουθούσε το μάθημα και θα το πέρναγε επιτέλους μετά από 14 εξάμηνα. Και τέλος μέσα στην απόλυτα ΣΥΧΡΟΝΙΣΜΕΝΗ ημέρα θα πήγαινε και στον πελάτη να πάρει την δουλεία που θα τον έβγαζε από την κατάσταση «χρεωκοπημένος»

Δυστυχώς δεν γνωρίζουμε τι προκαλεί «το μάτι της γκαντεμιάς» ή πώς να προφυλαχτούμε από αυτό. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να ακολουθήσουμε την «Στρατηγική Εξόδου» όταν ανακαλύψουμε ότι βρισκόμαστε μέσα σε μέρα αποσυχρονισμο. Η στρατηγική αυτή λέει την πολύ απλή εντολή «παράτα τα όλα και κάτσε σπίτι σου χωρίς να μιλήσεις σε κανένα και χωρίς να κανείς τίποτα». Αυτή η εντολή βασίζεται σε ένα πολύ καλό στατιστικό, ότι η επομένη ημέρα είναι κατά 90% συγχρονισμένη.

Ανώτατη Εκπαίδευση στην Ελλάδα

2010-10-20T19:09:00.002+03:00

Αφιερωμένο σε όλους τους στοκοβλακες που μπαίνουν στη ανωτάτη εκπαίδευση και νομίζουν ότι έγιναν μάγκες για μια ζωή. Όχι σε εκείνους που δεν ήξεραν και ούτε σε αυτούς που θέλουν να μάθουν αλλά σε όλους τους άλλους που ούτε καν προσπαθούν να καταλάβουν κάτι μόνοι τους και ταυτόχρονα αναγκάζουν τους καθηγητές να διδάσκουν υλη 5 λεπτών σε 2 ώρες.

Αν βλέπατε την ανώτατη εκπαίδευση ως εκπαίδευση εργασίας και όχι ως επέκταση του λυκείου θα ήταν όλα τα χιλιάδες φορές καλύτερα

Αγαπημένες Ξένες Σειρές

2010-10-10T14:10:00.011+03:00

The Simpsons
[http://www.imdb.com/title/tt0096697]
Μια σειρά που αντέχει στην τηλεόραση για πάνω από 20 χρόνια δεν χρειάζεται τίποτα για να αποδειχτεί ότι είναι γαματη. Η χαμηλή νοημοσύνη του Homer και του γιου του Bart δημιουργούν ένα διαχρονικό zeitgeist της ανθρώπινης καθημερινότητας ενώ ταυτόχρονα μας χαρίζουν ένα μόνιμο facepalm. Το γέλιο είναι άφθονο αν και οι αποστάσεις μεταξύ των ΧΑ έχουν διάρκεια ενός δευτερόλεπτου.

Reaper
[http://www.imdb.com/title/tt0955322]
Έχοντας παραβλέψει τις προφορικές κριτικές και ακλουθώντας τις γραπτές και λίγο την διαίσθηση ανακάλυψε μια μικρή μαγική σειρά. Ο Sam, ενας τυπικός νέος, ανακαλύπτει ότι οι γονείς του πούλησαν την ψυχή του στον Διάβολο όταν ήταν μωρό. Έτσι ο Διάβολος έρχεται να εισπράξει στα 21α γενέθλια του, βάζοντας τον να κάνει τον κυνηγό των ψύχων που έχουν αποδράσει από την κόλαση. Ποσό κρίμα που αυτή η σειρά ακυρώθηκε στην δεύτερη σεζόν χωρίς ένα όμορφο τέλος.

Superjail
[http://www.imdb.com/title/tt1031283]
Με μόλις δώδεκα επεισόδια, όπως μας έχουν συνηθίσει τα Augenblick Studios, καταφέρνουν ένα απολυτό brainfuck στον σουρεαλιστικό κόσμο της υπερφυλακης του Άρχοντα-Αρχιφύλακα. Αν δείτε τα επεισόδια το ένα μετά το άλλο, ενδέχεται να πάθετε πονοκέφαλο, επιληψία, να βλέπετε ψευδαισθήσεις ή και να κλειστείτε στο τρελοκομείο.

The Shield
[http://www.imdb.com/title/tt0286486]
Μπορεί να μην είναι η απολυτή αστυνομική σειρά αλλά σίγουρα έχει καταφέρει να καθηλώσει τον θεατή για την σχεδόν ωμή απεικόνιση της πραγματικότητας στα «πίσω» στενά των κακόφημων γειτονιών. Ο Vic, ενας διεφθαρμένος αστυνομικός (;), εμπλέκεται σε ξέπλυμα και ναρκωτικά περά των καθηκόντων του. Με τον δικό του τρόπο διατηρεί έτσι την ειρήνη στις περιοχές του. Είναι άραγε εγκληματίας;

The Mentalist
[http://www.imdb.com/title/tt1196946]
Το εντυπωσιακό σε αυτή την αστυνομική σειρά είναι ότι παρόλο που δείχνει την ιδία ιδέα με όλες οι άλλες (έναν άνθρωπο με πολύ ιδιαίτερες ικανότητες) το κάνει με τέτοιο τρόπο ώστε να μην σε φοβίσει και να σου αποδείξει ότι αυτά που παρατηρεί ο πρωταγωνιστής θα έπρεπε να τα είχες παρατηρήσει και εσύ. Δεν υπάρχουν πνευματιστές λοιπόν, αλλά κάποιοι που παρατηρούν περισσότερο από εμάς, σκέπτονται περισσότερο από εμάς και έτσι αντιλαμβάνονται περισσότερα από εμάς.

Burn Notice
[http://www.imdb.com/title/tt0810788/]
Burn Notice παίρνει ένας ένα μυστικός πράκτορας αντί για την απόλυση του. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι διαγράφεται από παντού και έτσι είναι σαν μην υπήρχε ποτέ. Σε αυτή την σειρά ο πρωταγωνιστής λαμβάνει ένα τέτοιο και προσπαθεί να βρει ποιος «τον έκαψε» ενώ στην διάρκεια μας δείχνει μερικά κόλπα των μυστικών πρακτόρων τύπου μαγκαιβερ.

Futurama
[http://www.imdb.com/title/tt0149460]
Αυτή η σειρά θα έπρεπε να λέγεται bender and his friends. Αυτή την σειρά αξίζει να την δει κάποιος μόνο και μόνο για αυτό το εγωπαθή μανιοκαταστροφικο αλκοολικό ρομπότ που σαν στόχο έχει να περάσει καλά ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι πρέπει να καταστρέψει την ανθρωπότητα. Οι υπόλοιποι χαρακτήρες αρκούνται στις ατάκες και στις καταστάσεις που θυμίζουν σιμσονς αλλά το μόνο που καταφέρουν είναι να σε κρατούν σε αγωνιά μέχρι την επομένη ατάκα του bender.

My Name Is Earl
[http://www.imdb.com/title/tt0460091]
Ο Earl είναι ένα μικροαπατεώνας. Γεννήθηκε έτσι μεγάλωσε έτσι και ζει έτσι, ώσπου κάποια στιγμή τον κτυπάει αυτοκίνητο. Στο νοσοκομείο λοιπόν του έρχεται η επιφοίτηση. Όλα τα άσχημα που του συμβαίνουν είναι «κάρμα» για όλα τα κακά που έχει κάνει. Έτσι αποφασίζει να επανορθώσει και γραφεί μια λίστα με όλους τους ανθρώπους που έχει κάνει κάτι άσχημο. Σε κάθε επεισόδιο λοιπόν βλέπουμε μια τέτοια ανιδιοτελή πράξη και πως σιγά σιγά αυτές του επιστρέφουν σαν κέρδος στην ζωή του.

How I Met Your Mother
[http://www.imdb.com/title/tt0460649]
Ένας πατέρας αποφασίζει να πει στα παιδιά του, την ιστορία πως γνώρισε την μανά τους. Έτσι έχουμε μια σειρά από επεισόδια που δεν βλέπουμε την μανά, χεστικαμε για τον πατέρα και γνωρίσαμε και αγαπήσαμε τον Barney. Κάποιοι θα μπορούσαν να κάνουν άγαλμα σε αυτόν τον εργένη πεφτουλα μόνο και μόνο για τον απίστευτο χαρακτήρα του. Άλλοι απλά σημειώνουν τις ατάκες του και τις εφαρμόζουν στην ζωή τους για να δουν άσπρη μέρα. It is legen…. Wait for it… dery

Leverage
[http://www.imdb.com/title/tt1103987]
Ο πρωταγωνιστής αφού χάνει τον γιο του γιατί η ασφαλιστική που δούλευε δεν πλήρωσε την θεραπεία που χρειαζόταν αποφασίζει να δημιουργήσει την καλύτερη ομάδα απατεώνων για να βοηθήσει ανθρώπους που την πάτησαν σαν αυτόν. Άλλη μια σειρά που αξίζει να την δεις για τους δευτεραγωνιστές.

House M.D.
[http://www.imdb.com/title/tt0412142]
Νομίζω ότι δεν χρειάζεται περιγραφή για τον House. Πια είναι κάτι σαν θρησκεία και θα απορούσα αν κάποιοι δεν τον ξέρουν. Και αν κάποιοι πουν ότι δεν τον ξέρουν λένε ψέματα, αφού everybody lies.

Breaking Bad
[http://www.imdb.com/title/tt0903747]
Ξεκίνησα να το βλέπω μόνο και μόνο γιατί μου είπαν ότι έχει το ίδιο black humor με το Dexter και μπορώ να πω ότι κατά ένα μεγάλο ποσοστό ήταν αλήθεια. Παρόμοια και αυτό μπλέκεται σε φιλοσοφίες ζωής και θανάτου, ικανότητας του ανθρώπου να φτάσει τους στόχους του αν το επιθυμεί πολύ και αλλά πολλά. Ίσως ενοχλήσει μερικούς οι αναληθοφάνειες του σε μερικά σημεία. Έμενα σίγουρα δεν με ενόχλησαν μιας και τα είδα σαν «από μηχανής θεούς» μέσα στην τραγωδία του Bad.

Dexter
[http://www.imdb.com/title/tt0773262]
Προσωπικά το Dexter με συνεπήρε από το πρώτο επεισόδιο. Μαγεύτηκα με την ικανότητα του σκηνοθέτη να δημιουργήσει κάτι τόσο όμορφο από όλες τις πλευρές, χαρακτήρες, φωτογραφία, μουσική κλπ. Η ιστορία μιλάει για έναν αστυνομικό, τον Dexter, ειδικό στην ανάλυση των κηλίδων αίματος μετά από ένα βίαιο φόνο. Ταυτόχρονα o Dexter είναι ένας παρανοϊκός κατασυρροή δολοφόνος που όμως κυνηγάει μόνο εγκληματίες. Η σειρά είναι μακράν η αγαπημένη μου και πιστεύω ότι αυτό οφείλεται στην άψογη σκηνοθεσία ενός πανέμορφου σεναρίου.

Friends[http://www.imdb.com/title/tt0108778]Είναι σχεδόν σίγουρο ότι όλοι ξέρουν τι είναι τα Φιλαράκια. Αυτοί που τα ξέρουν καλά θα μπορέσουν να με καταλάβουν αν πω ότι στο τελευταίο επεισόδιο σχεδόν έκλαιγα. Η μοναδική ικανότητα της σειράς να σε βάζει μέσα της, να νιώθεις ότι είσαι και εσύ μέλος των friends, πιστεύω ότι είναι απίστευτη και ανεπανάληπτη. Και κύριοι, η φτηνή δικαιολογία «μου την σπάνε τα γέλια που ακούγονται» σας παρακαλώ να κοπεί, έλεος δηλαδή (του χάριζαν πήγασο και τον κοιτάτε στα δόντια).

Metalocalypse[http://www.imdb.com/title/tt0839188]Θα έλεγα ότι είναι ένα ανεγκέφαλο κινούμενο σχέδιο με έντονου καφρισμού ατάκες και στηριγμένο σε ένα υποτυπώδες ελεεινό σενάριο. Ωστόσο μου άρεσε πάρα πολύ για τους εξής λόγους: είναι metal, brutal, brainless and funny.

Nip/Tuck[http://www.imdb.com/title/tt0361217]Η σειρά εξιστορεί τα επιτεύγματα δυο «διεφθαρμένων(;)» πλαστικών χειρουργών που αμφιταλαντεύονται διαρκώς ανάμεσα στο καλό και στο κακό, το σωστό και το λάθος. Σχεδόν κάθε επεισόδιο περιγράφει μια ανατριχιαστική χειρουργική επέμβαση ενώ το γενικό σενάριο διαδραματίζεται γύρω από την προσωπική ζωή των πρωταγωνιστών. Μου άρεσε λόγο του ότι αποδίδει την ανωμαλία και την ωμότητα της κοινωνίας μας με ένα τραγικό αλλά ταυτόχρονα ρεαλιστικό τρόπο.

South Park[http://www.imdb.com/title/tt0121955]Το South Park πιστεύω ότι είναι πολύ παρεξηγημένο από εκείνους που λένε ότι δεν τους αρέσει. Για μένα είναι μια σειρά που θα έπρεπε να αρέσει σε κάθε νοήμον άνθρωπο. Αυτό γιατί το καυστικό του χιούμορ σχεδόν πάντα, πιάνει γεγονότα της επικαιρότητας και τα σατιρίζει με έντονο και έξυπνο τρόπο (όπως πραγματικά τους αξίζει εδώ που τα λέμε). Αρκετές φορές πάντως αντί να γελούσα, στενοχωριόμουν, με μερικές σκηνές που καυτηρίαζαν την κατάντια της ανθρωπότητας.

The Bing Bang Theory[http://www.imdb.com/title/tt0898266]Δυο geeks πυρηνικοί φυσικοί και μια όμορφη γειτόνισσα ανταλλάσουν ατάκες που θυμίζουν αρκετά τα Friends. Σίγουρα δεν είναι Friends αλλά είναι μια σειρά που αξίζει να δεις αν γουστάρεις αυτού το είδους τις κομωδίες.

Φανταστείτε το εξής

2010-10-03T22:32:00.002+03:00

Περπατάτε στις 2.30 το βράδυ σε ένα στενό με χαμηλό φωτισμό, σε μια από τις πολλές κακόφημες γειτονιές την πόλης που ζείτε.

Μπροστά σας στο βάθος μέσα από τις σκιές ξεπροβάλει μια σιλουέτα.

Δεν θα φοβηθείτε και θα συνεχίσετε τον δρόμο σας περνώντας από διπλά της αν

τελικά ήταν γυναίκα
είναι ένα παιδί ή ενας παππούς
είναι κάποιος με γυαλιά ή μαλλιά μπούκλα
μιλά στο κινητό και λέει κάτι του στυλ «Ηρέμισε ρε μωρό, έρχομαι από εκεί σε 5 λεπτά.»
είναι ένα με κουστούμι και κρατεί ένα χαρτοφύλακα

Θα χεστειτε από τον φόβο σας και ίσως να κάνετε μεταβολή αν

είναι ενας σωματώδης άντρας χωρίς εμφανή λαιμό
είναι αλλοδαπός
είναι μια μελαχρινή γυναίκα με νυφικό
κρατά κάτι γυαλιστερό που δεν διακρίνετε αν είναι κλειδί ή μαχαίρι
με το που σας δει σταματήσει για 2 δευτερόλεπτα και αμέσως κατευθύνεται κατά πάνω σας
μιλά στον εαυτό του
φωνάζει κάποιον από την σκιά και δείχνει εσάς

Θέλω να μου γράψετε ένα σχόλιο για τον λόγο που πιστεύετε οτι έγραψα αυτο το post. Ο πρώτος που θα το βρεί κερδίζει την αιώνια και μαζικά ανεπανάληπτη εύνιά μου.

Κάποιοι άνθρωποι απο τα παλιά

2010-08-23T19:34:00.008+03:00

Μόλις έπεσε στα χεριά μου μια φωτογραφία της προγιαγιάς μου. Η μητέρα μου την βρήκε καθώς ταχτοποιούσε κάτι ντουλάπια στο σπίτι της γιαγιάς μου.

Περίεργα συναισθήματα, καθώς από την μια έχω μπροστά μου έναν άνθρωπο που είναι συγγενής αλλά δεν θα τον μάθω ποτε

Ένας άνθρωπος που δεν υπήρχε όταν ξεκίνησα να υπάρχω εγώ, αλλά χωρίς αυτόν δεν θα ήμουν εδώ.

Αναζήτησα και άλλες φωτογραφίες. Βρήκα και τον προπάππου μου ανάμεσα σε άλλες. Είναι εντυπωσιακό έτσι τουλάχιστον όπως το βλέπω εγώ. Αυτές οι φωτογραφίες ίσως είναι η μοναδική απόδειξη ότι υπήρχαν και το πώς έμοιαζαν.

Φυσικά στα γονίδια μου υπάρχει ένα μέρος των παραπάνω και στις θολές αναμνήσεις της γιαγιάς μου υπάρχει η παρουσία των προπαππουδων μου. Ωστόσο αν τώρα δεν σκαναρα αυτές τις λίγες ίσως σε μερικά χρόνια χάνονταν για πάντα.

Βρήκα και τον πάππου μου. Πέθανε πριν από 10 χρόνια. Τον θυμάμαι πολύ καλά γιατί μου έμαθε μερικά πράγματα. Ακόμα ίσως μου μαθαίνει από τα λάθη που είχε κάνει αλλά τώρα μπορώ να τα κατανοήσω.

Μπορεί να μου/σου φέρουν κατάθλιψη και απαισιοδοξία η φύση του φθαρτού και του προσωρινού, αλλά πίσω μας πάντα μένει αυτό που κάναμε. Η προγιαγιά μου έκανε παιδιά. Ο πάππους μου έκτισε το σπίτι που ζω. Οι γονείς μου με μεγάλωσαν όμορφα. Εγώ τι θα κάνω;

Μπόνους: Η απόδειξη στην γνωστή ιστορία ότι ήρθα σε αυτόν τον κόσμο με μαλλιά.

Ίος v2.0

2010-08-15T21:41:00.005+03:00

Σήμερα τέλειωσε περίπου στις 18:00 το «πείραμα – Ίος v2.0». Η επαλήθευση του αρχικού ερωτήματος ήταν επιτυχής – στην Ίο περνάς γαματα. Και ταυτόχρονα ήρθα πιο κοντά στην απόρριψη εκ πείρας του γνωστού «αν κάπου περάσεις μια φορά καλά, μην ξαναπάς για να μην χαλάσεις τις καλές αναμνήσεις. Ε… αυτό ΔΕΝ συμβαίνει στην Ίο

Δεν θέλω να σας πω πως τα πέρασα και τι έκανα γενικά γιατί απλά you dont give a fuck. Θα καταγράψω μόνο τα απίστευτα γεγονότα έτσι ώστε να μην σας τα λέω σε έναν έναν αφού οι αναγνώστες μου είναι πάνω κάτω αυτοί που πίνω μπύρες τα βράδια

Βρήκαμε παιδιά να παίζουν Munchkin στην άλλη άκρη του κόσμου. FFS

Ο πεφτουλας Θανάσης ήταν ένας 45αρης που μετά από 25 χρόνια αποφάσισε να ξαναγυρίσει στην Ίο για να ζήσει όπως είχε ζήσει τότε. Τον βρήκαμε σε ένα μονοπάτι της κάκιας ώρας, όπως γυρνούσαμε στο κάμπινγκ, να κάνει οχτάρια με μια μπλούζα γεμάτη ξερατά. Όταν του είπα «Όλα οκ;» Άρχισε το ατελείωτο μπλαμπλα. Έκανα ανατολή Ήλιου με έναν απογοητευμένο από την ζωή του 45αρη ο όποιος μου έδειξε πως καταλήγεις όταν δεν έζησες εμπειρίες όταν μπορούσες

Μπορεί να μην είχα μαλλιά αλλά χτυπιόμουν στον Πήγασο με τα αδέλφια μου τους Μetalheads. Αισθανόμουν το μαύρο πρόβατο αλλά δεν μετανιώνω που άλλαξα. Το Ηeadbanking είναι Ηeadbanking όπως και να είσαι.

Γυρνώντας το πρωί από άλλο ένα ατελείωτο βράδυ βρήκαμε την Σάρα και τον φίλο της. Εκείνη λιπόθυμη σε ένα πεζούλι και ο φίλος της αγχωμένος, ζαλισμένος και άφραγκος. Όταν μας είδε μας παρακάλεσε να την κουβαλήσουμε παρέα μέχρι το κάμπινγκ. Εγώ υποστηρικτής του φιλόξενου Δια συμφώνησα. Η Σάρα και όπως κάθε λιπόθυμος άνθρωπος ήταν πρακτικά αδύνατο να την κουβαλήσουμε. Έτσι μετά από δυο βήματα έφυγε στην άσφαλτο (αφού πρώτα χάιδεψε τα τρυφερά μου). Τελικά μετά από λίγο και με την βοήθεια νερού την συνεφέραμε και τους αφήσαμε – το παλικάρι είχε ντραπεί παρά πολύ και μας ζήτησε να συνεχίσουμε τον δρόμο μας. Ελπίζω να τα κατάφερε.

Σε ένα σοκάκι ήταν ένα κατεστραμμένος που το έπεφταν τα σάλια. Οι περαστικοί αντί να τον βοηθήσουν έβγαζαν φωτογραφίες μαζί του λες και ήταν αξιοθέατο άγαλμα. Ηθικό δίδαγμα - μην τεζάρετε από τα ξίδια στην Ίο.

Κάθε μέρα έβλεπα από την αιώρα μου το υπέροχο ηλιοβασίλεμα. Υπήρχε λίγος Θεός σε εκείνες τις στιγμές.

Η Αθηνά ήρθε πρώτη φορά σε κάμπινγκ με όλη την καλή διάθεση. Αρρώστησε άσχημα την πρώτη μέρα και μέχρι που την άφησα ήταν νταγλαριασμενη. Δεν φάνηκε να πτοήθηκε από την μαγεία του κάμπινγκ. Αν του χρόνου πάει ξανά θα είναι ένα ζωντανό παράδειγμα ανθρώπου που δεν μασήσει από την «πρώτες εντυπώσεις». Η Αθηνά δουλεύει σε ένα ραδιενεργό μπαρ!

Γενικός απολογισμός κραιπάλης: 45+ μπύρες, 10+ σφηνάκια, 100+ τσιγάρα, 140+ ώρες βήχα, 18.3 ώρες γελιο

Γνώρισα τα καταπληκτικά παιδιά: Ιορδανής ο Κάφρος, Μάκης ο Μπάρμαν, Αθηνά η Φυματική, Έλενα η Μυστηριώδης, Γιώργος ο Καλαματιανός, Γιωργής ο Ψήλος, Γιάννης ο Κρητικός, Ελένη η Γραφίστρια, Αθηνά η Οδηγός, Αγγελική η Ξεχασιάρα, Μαρία το Μοντέλο, Στέλα η ΓνωστηΦυσιογνωμια, Μαρία η Μεταλου, Σεβαστή η Γιοτησσα. Και 2 γερμανίδες, 2 γερμανούς, 2 Ιταλούς, 2 Αυστραλές, και καμιά 15αρια παλικάρια που πηγαίναμε στα μεταλλάδικα.

Ήπια το The Jimi Hendrix Experience (σπεσιαλιτε του Orange Bar). Είναι ουίσκι-κόκα με ένα σφηνάκι Dirty MotherFucker μέσα το όποιο πίνεται σαν υποβρύχιο. Το Dirty MotherFucker δεν θυμάμαι τι είχε μέσα. Αν πάτε ποτέ πάρτε το «Highway to Ηell” ένα αρκετά δυνατό φλεγόμενο σφηνάκι που νομίζω έχει 80αρι αψέντι μέσα.

Δεν είδα την βροχή μετεωριτών αλλά είδα το αστέρι της φετινής σεζόν. Τώρα μπορώ να περιμένω μέχρι του χρόνου για να δω το επόμενο αστέρι όπως το θέλει η παράδοση.

Μια βραδιά στο Orange φόραγα την μπλούζα απο το BizSpark της Microsoft όχι για διαφήμιση αλλά γιατί μπροστά έγραφε Make Web Not War. Με πλησιάζει μια κοπέλα και μου λέει. "I work for Google. We f*cking hate Microsoft"

StarCraft II: Wings of Liberty

2010-08-02T00:45:00.000+03:00

Ήρθε στα χεριά μου (με τρόπο που δεν χρειάζεται να ξέρετε) το Starcraft 2. Το πολυαναμενομενο RTS της Blizzard. Δεν είμαι δηλωμένος fan του starcraft αλλά πιστεύω στην blizzard. Και νομίζω ότι θα δυσκολευτώ να βρω κάποιον που θα διαφωνήσει μαζί μου.

Πριν κάνω εγκατάσταση σχεδόν ένιωθα το δέος της εποχής που έρχεται. Ένιωθα ότι μόλις άνοιξε η πόρτα για το καινούριο κάψιμο των strategy gamers ανά την υφήλιο.

Αυτό που θέλει να πει η blizzard το λέει από την εγκατάσταση του παιχνιδιού. Είμαι κολοσσός και μπορώ να κάνω οποιαδήποτε φαντασίωση πραγματικότητα.

Και έκαναν την δίκια μου. Το εισαγωγικό slideshow που σου λέει λίγο πολύ την ιστορία του starcraft είναι πάνω στην εγκαταστήσει των 8GB παιχνιδιού (2 σε 1)

Πρώτη μάτια
Περά από αυτές τις εισαγωγές, ο θνητός που θα ανοίξει το παιχνίδι μαγνητίζεται από τα απίστευτα γραφικά. Κύριες και κύριοι καλωσορίσατε στο καινούριο ναρκωτικό. Και δεν μιλώ για 3D γραφικά με σκιές κλπ. Μιλώ ακόμα και για την φακιν loading εικόνα. Κάθε τι εκεί μέσα είναι ένας μικρός πινάκας ζωγραφικής.

Πάρτε εδώ μια απλή loading screen. Δηλαδη ημαρτων

Πλοκή
Αν και δεν θυμάμαι ακριβώς το Starcraft αλλά νομίζω ότι τα πράγματα συνεχίζουν από εκεί που τα άφησαν.

Βεβαία όπως ήταν αναμενόμενο υπάρχει τόσο μεγάλη κινηματογραφική αίσθηση (νιώθω όπως όταν έβλεπα το StarWars) που χωρίς να θέλω να το παίξω ξερόλας πιστεύω ότι θα δούμε το Starcraft the Movie σύντομα

Γραφικά
Τα είπα και πιο πάνω. Απίστευτα. Το εντυπωσιακό in-game είναι ότι όλα δένουν μεταξύ τους άψογα. Τα εφέ, τα animations, οι φωτισμοί.

Είναι σίγουρο ότι δεκάδες άνθρωποι δούλεψαν αλλά τα συγχαρητήρια θα πρέπει να είναι περισσότερα στον σκηνοθέτη.

Μουσική
Έχει epic sci-fi όπως είναι αναμενόμενο. Αλλά έχει και απρόσμενα rock και country πενιές που με έφτασαν μετά από αρκετά χρόνια στο σημείο να κλείσω την δίκια μου μουσική από το media player για να απολαύω την υπερπαραγωγή.

Gameplay
Δυστυχώς ως noobas δεν μπόρεσα να βρω κάτι εντυπωσιακά καινοτόμο το όποιο να πούμε την αλήθεια περίμενα να δω από RTS παιχνίδι της Blizzard το 2010. Είναι ότι ήξερα και όπως το ήξερα.

Με απογοήτευσε που δεν είδα να έχει μεταφερθεί το παιχνίδι πλήρως στο combat tactics αφήνοντας το base development n reserch στο minimum όπως είχε κάνει το Warhammer 40000

Δυό κουβέντες
Το παιχνίδι είναι εντυπωσιακό. Από το μενού μέχρι την ολοκλήρωση της αποστολής σε κρατά με το στόμα ανοιχτό (με αποτέλεσμα να ξεραίνεται η γλωσσά σου). Η τιμή του είναι η κλασική τσουχτερή γύρω στα 60€.

Αν είστε φαν είμαι σίγουρος ότι το έχετε ήδη αγοράσει. Δώστε κανένα guest account σε κανένα κακομοίρη να χαρεί.

The Inside Joke

2010-07-20T01:19:00.000+03:00

Δεν θέλω να κάνω διαφήμιση του zoo.gr αλλά ούτε θέλω να του πάρω και τα εύσημα για αυτό το ανεπανάληπτο κατά την γνώμη μου ακούσιο «εσωτερικό» ανέκδοτο.

Συγχαρητήρια στην ομάδα καθώς όπως ο Fleming καταλυθώ εφεύρε την πενικιλίνη έτσι και εκείνοι δημιούργησαν ένα παράθυρο στην εφαρμογή τους, τόσο πρωτότυπα εντυπωσιακό που θα μπορούσε, ας πούμε, να συγκριθεί με μια μαύρη τρύπα… που είναι κόκκινη.

RIP

2010-07-17T00:04:00.000+03:00

Η νέα μου φίλη σήμερα πέθανε. Κάναμε τρελίτσες εδώ και 5-6 μέρες στο δωμάτιο μου. Κυνηγιόμασταν, φωνάζαμε κλπ αλλά τέλειωσε πια.

Να είναι καλά εκεί που πάει.

Αυτή η βρόμικη πόλη που ζούμε

2010-07-13T03:38:00.001+03:00

Dark Aley - Nym182

Εχθές γυρνώντας σπίτι μου πέρασα από έναν διαφορετικό δρόμο. Στην πραγματικότητα εγώ ήμουν ο διαφορετικός καθώς η κούραση και η αϋπνία με έκαναν να βλέπω την πραγματικότητα αρκετά διαστρεβλωμένη.

Ήταν αργά την νύχτα και ο δρόμος εκείνος ήταν σκοτεινός. Μερικές λάμπες του τρεμόσβηναν και περίεργες σκιές δημιουργούνταν στους σπασμένους τοίχους. Το μόνο που ακουγόταν ήταν ο καυτός αέρας που σφύριζε καθώς περνούσε από κάποια σκουριασμένα κάγκελα εγκαταλειμμένων σπιτιών.

Ένα μαύρο καχεκτικό σκυλί έψαχνε στα σκουπίδια. Ανάμεσα στα βήματα μου πέρναγαν κατσαρίδες που μόλις είχαν βγει από τα μαύρα φρεάτια των υπόνομων. Μέσα σε ένα παράθυρο κάτω από ένα άρρωστο φως δυο φιγούρες τσακωνόντουσαν και βριζοντουσαν.

Το τέλος του δρόμου δεν φαινόταν και η ζεστή ήταν ανυπόφορη. Λες και το έδαφος από κάτω έβραζε. Περπατούσα και συγκεντρώθηκα στον βηματισμό μου. Καθώς έφτανα στο τέλος του μια δυσδιάκριτη σιλουέτα εμφανίστηκε. Την αγνόησα και μπήκα στην φωτεινή πόρτα διπλά μου.

Το σπίτι μου. Οι δρόμοι. Αυτή η βρόμικη πόλη που ζούμε.

Γνώρισα μια καταπληκτική κοπέλα

2010-07-08T03:09:00.002+03:00

The perfect kiss - Zindy

Και είναι έξυπνη, όμορφη, μορφωμένη, ευγενική και ελεύθερη. Αλλά δεν την θέλω. Και από ότι φαίνεται όπως και κάνεις άλλος.

Όπα. Μα γιατί; Οι λόγοι είναι πολλοί. Και είναι πολλοί γιατί αυτή δεν είναι μια συνηθισμένη κοπέλα. Είναι ο ορισμός του καταπληκτικού ανθρώπου.

Γιατί δεν είναι απλά έξυπνη, αλλά ιδιοφυΐα. Έχει διορατικότητα σαν να βλέπει το μέλλον, έχει έξυπνο χιούμορ σαν να το σπούδασε και έχει πνευματικές ικανότητες περά από τις κοινές.

Γιατί δεν είναι απλά όμορφη, αλλά καταπληκτική. Έχει τόσο τέλειες αναλογίες που θα μπορούσε να είναι μοντέλο, έχει τόσο όμορφο πρόσωπο που θα μπορούσα να έχω σαν χόμπι απλά να το κοιτώ και έχει τόσο υπέροχο στήθος που θα μπορούσα να γίνω το σουτιέν της μέχρι να λιποθυμήσω.

Γιατί δεν είναι απλά ευγενική αλλά τέρας καλοσύνης. Δεν θα σε προσβάλει ακόμα και αν πρέπει, δεν θα σου την φέρει πισώπλατα γιατί ξέρει τι σημαίνει ηθική και δεν θα φωνάξει γιατί γνωρίζει ότι τα ζώα ξέρουν μόνο να κραυγάζουν.

Γιατί δεν είναι απλά μορφωμένη, αλλά κινητή βιβλιοθήκη. Έχει γνώσεις πολύ περά από το πτυχίο της, έχει μόνιμη ενημέρωση των τελευταίων γεγονότων και ξέρει μικροπράγματα που θα σε κρατήσουν αναμμένο σε πολύωρες συζητήσεις.

Μα γιατί είναι μονή; Θεωρητικά είναι το τέλειο.

Ακριβώς για αυτό. Γιατί στην κορυφή είσαι μονός. Είναι τόσο υπέροχη που οι κοινοί θνητοί αισθάνονται μειονεκτικά μπροστά της. Δεν τους διώχνει αυτή συνειδητά. Από μονοί τους απομακρύνονται, γιατί απλά δεν έχουν τίποτα να δώσουν. Στην πραγματικότητα μόνο θα πάρουν. Και αυτό θα είναι η πικρία του κατωτέρου.

Όλοι έχουμε ελαττώματα. Όταν έχει ο ένας ο σύντροφος του τον βοήθα να τα καλύψει και αντίστροφα. Όταν δεν έχει όμως ο σύντροφος του;

Ίσως τελικά το "όλοι είμαστε διαφορετικοί" να είναι ένας μύθος. Ένας μύθος που το βγάλαμε εμείς που ντρεπόμαστε για τους εαυτούς μας. Γιατί υπάρχουν πραγματικά καταπληκτικοί άνθρωποι σε βαθμό ασύλληπτο και εμείς όλοι οι υπόλοιποι είμαστε απλά το μεγάλο ποσοστό που σαν μόνο στόχο έχουμε δημιουργούμε τις πιθανότητες για την ύπαρξη αυτών.

Εμείς απλά ζούμε την ανθρωπότητα που εξελίσσουν εκείνοι.

Σχέδιο Αντιμετώπισης Οικονομικής Κρίσης

2010-07-01T15:09:00.004+03:00

Εδώ και περίπου ένα χρόνο λοιπόν έχουμε νιώσει, η τουλάχιστον από την πολύ τηλεόραση έχουμε μάθει να νιώθουμε, την οικονομική κρίση στο πετσί μας.

Γκρινιάζουμε φωνάζουμε και όλα τα σχετικά (άσχετα αν τέταρτη βράδυ όλοι οι ξενυχτάδικοι δρόμοι είναι γεμάτοι). Βρίζουμε και απαιτούμε να έρθουν κλεμμένα πίσω να κρεμαστούν οι υπεύθυνοι.

Προς το παρόν όμως δεν έχουμε δημιουργήσει ένα σχέδιο, όχι σαν το μεγάλο των υπουργών, αλλά καθημερινό, ώστε εμείς οι ίδιοι να επιβιώσουμε την περίοδο, ας ελπίσουμε των 5 χρονών, που θα υπάρχει η κρίση.

Έτσι βάζοντας κάτω την απλή λογική έκανα το σχέδιο δράσης μου και το μοιράζομαι μαζί σας για να σας βοηθήσω να επιβιώσετε.

Annoying Advertisment

2010-06-16T18:18:00.001+03:00

Η διάσπαση

2010-06-13T15:50:00.006+03:00

split personality - ILIKESURREAL

Και όπως μεγαλώνοντας το παιδάκι απομακρύνεται από την μαμά του έτσι και αυτό το μπλοκ χωριστικέ στα δυο. Από την μια είναι το τεχνολογικό blog [blog.christosgeorgiou.gr] και από την άλλη θα παραμείνει εδώ το ιδεο-μπουρδο-φιλοσοφικό περιεχόμενο.

Στο τεχνολογικό θα ανεβαίνουν διάφορα νέα, ιδέες και code-tergeted posts. Αργότερα θα προστεθούν και κατηγορίες με συγκεκριμένες τεχνολογίες που σχεδιάζω να ασχοληθώ σε μερικές μέρες.

Επίσης θα γίνει ένα ξεκαθάρισμα των post και θα παραμείνουν μόνο όσα πιστεύω ότι αξίζουν να υπάρχουν στο internet [μεγάλη ιδέα για τον εαυτό μου]. Post τύπου ανέκδοτων, βίντεο κλπ θα σβηστούν από εδω και περά θα ανεβάζω στο καταπληκτικό site variemai.gr ότι ενδιαφέρον βρίσκω από αυτές τις κατηγορίες.

Χρονοκάψουλα

2010-06-06T17:42:00.002+03:00

Βλέποντας ένα επεισόδιο από το How I Met Your Mother σήμερα θυμήθηκα ποσό κατάπληκτη ιδέα είναι αυτή της χρονοκαψουλας.

Η χρονοκαψουλα είναι σαν το «κουτί των αναμνήσεων» αλλά διαφέρει σε δυο σημεία. Το πρώτο είναι ότι το κουτί ανοίγει κάθε τόσο για να προστεθούν και αλλά σημαντικά αντικείμενα της ζωή σου ενώ η χρονοκαψουλα ανοίγει μόνο όταν φτάσει η ώρα της. Το δεύτερο είναι ότι το κουτί συνήθως περιέχει αντικείμενα και δυστυχώς λόγο της φύσης τους δεν σου «μιλούν» στο μέλλον με τον ίδιο τρόπο που σου «μιλούν» στο παρόν. Από την άλλη η χρονοκαψουλα μαζί με αντικείμενα περιέχει και ένα γράμμα.

Το γράμμα που μπορείς να βάλεις είναι από εσένα του τώρα σε εσένα στο μέλλον. Και σίγουρα δεν θα είναι ο ίδιος άνθρωπος. Σκέψου ποσό πολύ έχεις αλλάξει τα τελευταία 10 χρόνια. Σκέψου ποσό πολύ θα αλλάξεις σε 20.

Σε αυτό το γράμμα μπορείς να γράψεις πως αισθάνεσαι τώρα, τα προβλήματα σου και τις επιθυμίες σου. Το πραγματικά ενδιαφέρον όμως, θα ήταν να πεις στον μελλοντικό εαυτό σου πώς θα ήθελες να είναι η ζωή του. Ίσως να έχει φτιάξει οικογένεια ή να βρήκε μια συγκεκριμένη δουλεία ή και να έμαθε ένα χόμπι που ποτέ δεν μπόρεσες εσύ να κάνεις μέχρι τώρα.

Ο μελλοντικός εαυτός σου αν τα καταφέρει τελικά και το ανοίξει θα είναι σίγουρα μια ψυχοθεραπεία για αυτόν. Φαντάσου να έπαιρνες τώρα ένα γράμμα που γράφτηκε από τον εσένα πριν 10 χρόνια. Σίγουρα θα έχει πολλά να σου πει που τα είχες ξεχάσει.

Αυτό το γράμμα μπορείς είτε να το βάλεις στο κουτί [αν δεν έχεις σου προτείνω να δημιουργήσεις] είτε να το στείλεις στο μέλλον με διαφορές υπηρεσίες. Μερικές είναι απλά email αλλά το θεωρώ φτηνό και ίσως και δύσκολο να έχεις το ίδιο email μετά από 20 χρόνια. Αυτή εδώ στα στέλνει και ταχυδρομικά. Το καλυτερο θα ηταν να μπει καπου σε ασφαλες σημειο στο πατρικο σου σπιτι ή σε μια αποθηκη και να το αφησεις να βρεθεί μόνο του.

Πως έκοψα το κάπνισμα;

2010-05-28T02:38:00.006+03:00

Σε μερικές μέρες κλείνω τα 40 από την ημέρα που αποφάσισα να σταματήσω να καπνίζω. Πρέπει να ομολογήσω ότι δεν ήταν εύκολο αλλά πια είμαι στην ευχάριστη θέση να μπορώ να λέω υπεύθυνα ότι δεν είμαι καπνιστής.

Και λέω ότι δεν ήταν εύκολο γιατί στο κάπνισμα και γενικά στους «εθισμούς» σε κρατούν τόσο τα ψυχολογικά όσο και τα χημικά. Και εγώ κάπνιζα πολύ (ποσότητα και χρόνο) και μου άρεσε και πολύ. Πως τα κατάφερα λοιπόν;

Για να τα καταφέρω έπρεπε να αντιμετωπίσω και τα δυο αυτά εμπόδια. Το σωματικό αντιμετωπίσθηκε σχετικά εύκολα και με μια συγκεκριμένη τεχνική. Το ψυχολογικό δυστυχώς ήθελε αρκετό χρόνο «προετοιμασίας».

Καταρχήν ας δούμε πως δουλεύει ο εθισμός της οποιαδήποτε εθιστικής ουσίας στον οργανισμό με ένα απλό παράδειγμα. Έστω ότι έχουμε μια ζυγαριά. Στην μια πλευρά υπάρχει ο εγκέφαλος. Για να ισορροπήσει το σώμα παράγει χημικές ουσίες που πάνε και κάθονται στην άλλη πλευρά. Όταν προσθέτεις και άλλες (όπως η νικοτίνη) τότε η ζυγαριά κλίνει προς τα χημικά. Έτσι το σώμα για να αντιμετωπίσει αυτή την αλλαγή σταματήσει την παράγωγη κάποιων δικών του και η ζυγαριά ισορροπεί. Ξαφνικά λοιπόν σταματάς να το τροφοδοτείς αυτές τις ουσίες. Και η ζυγαριά τώρα κλίνει προς τον εγκέφαλο. Το μόνο που μένει είναι να περιμένεις να αναπληρωθούν οι προηγουμένως σταματημένες ουσίες για να ισορροπήσει ξανά.

Για να αντιμετωπίσω λοιπόν αυτή την ανάγκη για νικοτίνη έπρεπε να του δώσω κάποια άλλη ουσία ή να το κοροϊδέψω. Καταλήγουμε βεβαία στο ψυχολογικό πάλι αλλά στην πραγματικότητα αντιμετώπισα το σωματικό έτσι. Και το όνομα ήταν τσίχλα!

Κάθε φορά που ήθελα τσιγάρο έτρωγα μια τσίχλα. Απλή χωρίς ζάχαρη. Πάντα όμως την ιδία μάρκα το ίδιο πακέτο. Ο οργανισμός μου άρχισε να καταλαβαίνει ότι η ουσία που λαμβάνει για μια ανάγκη αντικαταστάθηκε. Βεβαία τώρα είμαι «εθισμένος» στις τσίχλες αλλά δεν έχει σημασία αυτό προς το παρόν.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι το ψυχολογικό. Κάθε άνθρωπος που ξεκάνει να καπνίζει συστηματικά (και όντως πιστεύω ότι η μια φορά δεν σου κάνει κακό) το κάνει όχι γιατί το χρειάζεται αλλά γιατί το θέλει για ένα συγκεκριμένο λόγο. Μπορεί να του αρέσει η γεύση (έμενα μου άρεσε πολύ) μπορεί να πιστεύει ότι είναι μάγκας και θα ρίξει την γκόμενα έτσι ή απλά μπορεί να καπνίζουν οι φίλοι του και να ήθελε να «ταιριάζει».

Για να τα καταφέρει κάποιος λοιπόν πρέπει να κόψει την ψυχολογία αυτή. Και αυτό δεν είναι καθόλου μα καθόλου εύκολο. Πώς να κόψεις τους φίλους σου, πώς να σταματήσεις την ματαιοδοξία σου ή πώς να μην φουρτουνιάζεις στην δουλεία σου;

Για να καταφέρω να κόψω τα ψυχολογικά έκανα πολύ περισσότερο χρόνο από 40 μέρες. Αλλά είχα υπομονή επίμονη και πολλά τσιγάρα. Όταν τα έκοψα τα ψυχολογικά έκοψα και το τσιγάρο.

Νέα Μέρα

2010-01-01T12:19:00.005+02:00

Ο Χ ξυπναει αργά.
Έπρεπε να είναι στην δουλειά.
Αλλά επίσης έπρεπε να πάρει ουισκια και καρπούς.
Ο Χ τρέχει σε κάβα για να πάρει ουισκια και ξέχνα τους καρπούς.
Ο Χ κουβαλαει μια εξάδα κόκα κόλες 8 στενά και του πέφτει η μέση γιατί είναι και τσιλιβήθρας.
Τα αφήνει σπίτι και πάει να πάρει το λεωφορείο.
Το χάνει για 3 δευτερόλεπτα.
Περιμένει.
Παίρνει το επόμενο και φτάνει στην δουλειά.
Ο Χ σπάει για άλλη μια φορά τα νεύρα του Σ γιατί έχει κουραστεί να σκεφτεται… στην ζωή του.
Ο Χ αγγαρεύει τον Μ να πάρει ξυρούς καρπούς.
Ο Σ κάνει υπομονή.
Ο Χ και ο Σ μένουν ως αργά για να τελειώσει η δουλειά.
Ο Χ το αναγνωριζει αυτο στον Σ.
Η δουλειά τελειώνει.
Ο Χ χαίρεται.
Ο Χ παίρνει τα μέτρα και τα λεωφορεία για να γυρίσει σπίτι του.
Ο Σ τον παίρνει τηλ και του λέει ότι τα κουλουβαχατεψανε και πρέπει να κάνουν μερικά πράγματα ξανά.
Ο Χ ζουζουνίζει.
Ο Χ φτάνει σπίτι και ελπίζει να κάνει μπάνιο και να κοιμηθεί.
Η Κ παίρνει τηλ τον Χ και του λέει ότι έρχεται για επίσκεψη.
Ο Χ δεν κάνει μπάνιο γιατί θέλει να βλέπει τα βυζιά της Κ.
Η Κ φεύγει και ο Χ νυστάζει.
Ο Μ έρχεται να πάρει τον Χ για να πάνε στον Β.
Ο Μ πάει να πατήσει με το αμάξι τον Χ.
Παίζουν χαρτιά Χ Μ Κ Κ Β Μ Σ.
Ο Σ μένει με τον Β.
Ο Β κερδίζει.
Ο Β πρέπει να πάει στην ιδιαίτερη πατρίδα του.
Ο Β φεύγοντας ξεχνά τα κλειδιά μέσα στο σπίτι του και ο Σ ο Χ η Μ μένουν για βοήθεια.
Ο Β καλεί κλειδαρά να του ανοίξει και τον πληρώνει τα λεφτά που κέρδισε.
Ο Β πάει μαζί με τον Χ στα ΚΤΕΛ.
Χάνει το λεωφορείο.
Το επόμενο το βράδυ.
Η κατάσταση σηκώνει τσιγάρο.
Ο Χ και ο Β αράζουν σπίτι του Χ.
Ο Β αποφασίζει να πάει αλλού και από εκεί να πάει εκεί που ήθελε.
Ο Χ κοιμάται.

Χειμώνας είναι...

2009-11-04T20:44:00.000+02:00

Η μυρωδιά των φρεσκοπλυμένων ρούχων που γεμίζει το δωμάτιο όταν ψήνονται πάνω στο καλοριφέρ.

[συνεχίστε]

Με τις υγείες μου

2009-09-20T11:54:00.002+03:00

Ο Φόνος! (;)

2009-09-18T00:52:00.001+03:00

Ξαφνικά ακούω κραυγές! Είναι 12:15 λέω ποιος διάολο να φωνάζει νυχτιάτικα; Αλλά αμέσως το ξεχνώ. Στην Αθήνα ζούμε άλλωστε. Τέτοια φαινόμενα είναι καθημερινά. Δεν παίρνει ένα λεπτό και ακούγεται πυροβολισμός.

Σκατα λέω. Κάτι δεν πάει καλά. Στήνω αυτί στο παράθυρο και ακούω κραυγές πάλι. Δεύτερος πυροβολισμός και σταματάνε. Ωχ λέω, την έφαγαν την κακομοίρα. Τώρα τι κάνω; Να πάρω την αστυνομία;

Ακούω πιάτα να σπάνε και τρίτος πυροβολισμός. Εντάξει λέω δεν χρειάζεται να πάρω τίποτα. Τον τύπο τον έχουν ακούσει μέχρι την Θεσσαλονίκη. Θα τον μουρμουριόσουν. Άραξα πάλι στον υπολογιστή αλλά με έτρωγε μέσα μου.

Δεν περνανε 10 λεπτά και αποφασίζω να πάω στο μπαλκόνι να δω τι γίνεται. Λέω αν είναι να το έχω βάρος τουλάχιστον να δω από που ήρθε. Η συνέχεα είναι μάλλον εύκολη. Κανένας φόνος. Όλα ήταν απλό παραδοσιακό ελληνικό γλέντι...

Ιστορίες

2009-09-06T18:57:00.006+03:00

Ένας καθηγητής φιλοσοφίας εμφανίστηκε στην τάξη του με ένα μεγάλο χάρτινο κουτί.

Χωρίς να μιλήσει, πήρε από την χάρτινη κούτα ένα άδειο γυάλινο βάζο και άρχισε να το γεμίζει με μικρές πέτρες. Οι μαθητές τον κοιτούσαν με απορία. Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε: «Είναι γεμάτο το βάζο;» και οι μαθητές απάντησαν: «Ναι, είναι γεμάτο».

Αυτός χαμογέλασε και πάλι χωρίς να μιλήσει, πήρε από την χάρτινη κούτα ένα σακουλάκι με μικρά βοτσαλάκια και άρχισε να γεμίζει το βάζο, το κούνησε λίγο και τα βοτσαλάκια κύλησαν και γέμισαν τα κενά μεταξύ των πετρών. Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε: «Είναι γεμάτο το βάζο;» και οι μαθητές γέλασαν και απάντησαν: «Ναι, είναι γεμάτο».

Αυτός χαμογέλασε και πάλι χωρίς να μιλήσει, πήρε από την χάρτινη κούτα ένα σακουλάκι με άμμο και άρχισε να την αδειάζει μέσα στο βάζο. Η άμμος χύθηκε και γέμισε όλα τα κενά μεταξύ των πετρών και των βότσαλων. Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε: «Είναι γεμάτο το βάζο;» και οι μαθητές δίστασαν για λίγο, αλλά απάντησαν: «Ναι, είναι γεμάτο».

Αυτός χαμογέλασε και πάλι χωρίς να μιλήσει, πήρε από την χάρτινη κούτα δύο μπουκάλια μπύρες και άρχισε να τα αδειάζει μέσα στο βάζο. Τα υγρά γέμισαν όλα το υπόλοιπο κενό του βάζου. Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε: «Είναι γεμάτο το βάζο;» και οι μαθητές γέλασαν αυτή την φορά και απάντησαν: «Ναι, είναι γεμάτο».
Τώρα, λέει ο καθηγητής, θέλω να θεωρήσετε το βάζο αυτό ότι αντιπροσωπεύει τη ζωή σας.

Οι πέτρες είναι τα ποιο σημαντικά στην ζωή σας, τέτοια είναι η οικογένεια, ο σύντροφός σας, η υγεία σας, τα παιδιά σας, οι καλοί σας φίλοι. Οι πέτρες αντιστοιχούν στα ποιο σημαντικά, τόσο σημαντικά, που ακόμα και αν όλα τα υπόλοιπα λείψουν, η ζωή σας θα εξακολουθήσει να είναι γεμάτη.

Τα βοτσαλάκια είναι τα άλλα πράγματα που έρχονται στην ζωή μας, όπως οι σπουδές μας, η εργασίας μας, το σπίτι μας, το αυτοκίνητό μας, είναι μικρά πράγματα, βοτσαλάκια. Αν αυτά τα βάλετε πρώτα στο βάζο, δεν θα υπάρχει χώρος για τις πέτρες, τα σημαντικά της ζωής.

Η άμμος είναι όλα τα υπόλοιπα, τα ποιο μικρά πράγματα της ζωής. Αν βάλεις πρώτα την άμμο στο βάζο, δεν θα υπάρχει χώρος ούτε για τα βότσαλα αλλά ούτε και για τις πέτρες.

Το βάζο είναι η ζωή σας. Αν ξοδεύεται χρόνο και δύναμη για μικρά πράγματα, δεν θα βρείτε ποτέ χρόνο για τα ποιο σημαντικά. Ξεχωρίστε ποια είναι τα ποιο σημαντικά για την ευτυχία σας. Μιλήστε με τους γονείς σας, παίξτε με τα παιδιά σας, απολαύστε τον σύντροφό σας, προσέξτε την υγεία σας και χαρείτε τους φίλους σας. Πάντα θα υπάρχει χρόνος για γνώση και σπουδές, πάντα θα υπάρχει χρόνος για εργασία, πάντα θα υπάρχει χρόνος για να φτιάξετε το σπίτι σας και το αυτοκίνητό σας, να πληρώσετε τον δήμο και το τηλέφωνο. Όμως να φροντίσετε για τις πέτρες πρώτα. Ξεχωρίστε τις προτεραιότητες σας.

Οι μαθητές είχαν μείνει άφωνοι. Ένας όμως ρώτησε: «Η μπύρα τι αντιπροσωπεύει;» Ο καθηγητής γέλασε και απαντά: «Χαίρομαι που ρωτάς. Θα σας πω: δεν έχει σημασία πόσο γεμάτη είναι η ζωή σας, δεν έχει σημασία πόσο στριμωγμένος είσαι, γιατί πρέπει να ξέρεις ότι πάντα υπάρχει χρόνος για 2 μπιρίτσες.

Πάει και αυτό το καλοκαίρι

2009-08-26T10:18:00.000+03:00

Ο μηνάς που πέρασε σε 30 δευτερόλεπτα (ανάλογα με το ποσό γρήγορα διαβάζετε)

Πήγα Αντίπαρο. Ωραία ήταν, πολύ χαλαρά, αλλά ήθελα περισσότερο. Πήγα στο χωριό του κολλητού μου μετά από 5 χρόνια. Δεν είδα ότι θα περίμενα να δω, με έριξε λίγο, αλλά δεν βαριέσαι. Συνάντησα παλιούς γνωστούς και χάρηκα. Γνώρισα καινούριους και χάρηκα περισσότερο. Ξεκίνησα το «μεγάλο» project variemai.gr. Υλοποιείται με σταθερό ρυθμό αν και η εξεταστική που έρχεται θα μας βγάλει εκτός για λίγο.

Για όλα τα παραπάνω θα ανεβάσω αναλυτικά ποστς όποτε έχω όρεξη.
Καλό χειμώνα

Everybody Lies

2009-08-04T22:14:00.000+03:00

Everybody Lies

Μίζερο Φως

2009-08-03T02:18:00.000+03:00

Σηκώνω το ποτήρι με το αλκοόλ της νύχτα γεμισμένο
και κοιτώ τους αδελφούς μου που με βλέπουν θλιμμένο

Στην υγεία σας, τους λέω, και στην υγεία όλων
σε αυτών που δεν θα έρθουν και ας φανατικά αναζητούμε
σε αυτών που έρχονται μα συνέχεια απωθούμε
σε αυτών που θέλουμε μα κάθε φορά ξεχνούμε
σε εκείνων που ξέρουμε μα πάντα λησμονούμε
στων άλλων που μας δίνονται μας εμείς τα αγνοούμε
στην αγάπη που χάσαμε και παντοτινά θα πονούμε.

Hugh Laurie is crazy!

2009-07-29T21:42:00.002+03:00

Τα μαργαριτάρια μου

2009-07-28T00:53:00.002+03:00

Αυτό το post είναι σκέψεις αρκετών χρονών που κρύβονταν υπομονετικά μέσα μου. Γιατί αν δεν το παίξεις όστρακο σε ρουφανε με λεμονάκι. Η αφορμή για να ανοίξω και να ρίξω τα καντήλια μαργαριτάρια μου ήταν ένα οδηγός που συνάντησα προχθές στον δρόμο μου.

Είχε αράξει μέσα στην μέση του δρόμου. Μετά από 5 λεπτά υπομονής οι πισινοί μου άρχισαν να κορνάρουν. Μετά από 10 λεπτά άρχισα να εκνευρίζομαι και εγώ.

Γαμωσταυριδια και κατάρες έπεφταν βροχή. Ο τύπος βγαίνει έξω και λέει «ε εντάξει ρε παιδιά πως κάνετε έτσι δεν έγινε και τίποτα». Στα αρχιδια του με το συμπάθιο αν ο κόσμος ήθελε να πάει στην δουλεία του.

Η κατάσταση σηκώνει τσιγάρο. Το πρόβλημα της ηλιθιότητας αρχίζει και γενικεύεται. Α ρε Χρηστό, θα μου πείτε, τώρα το ανακάλυψες; Όχι το νιώθω εδώ και πολύ καιρό, και μαζί μου παρά πολλοί γύρω μου πιστεύω.

Ωπα ωπα να οργανωθούμε. Αυτό σημαίνει ότι ξέρουμε ότι κάτι δεν πάει καλά γύρω μας, σωστά; Πολλή ηλιθιότητα ρε φιλέ. Πληθωρισμός. Τι διάολο. Το ερώτημα όμως δεν είναι από που ήρθε όλη αυτή η ηλιθιότητα που μας κυβερνά αλλά γιατί γαμω το στανιό μου αφού όλοι την έχουμε αντιληφθει την τρέφουμε και την πολλαπλασιάζουμε.

Ξυπνά ρε. Άμα βλέπεις κάτι ηλίθιο μη το βρίζεις αλλά κάνε κάτι για αυτό, αφού είσαι εσύ τόσο έξυπνος. Αν δεν είσαι μπορείς να αρχίσεις από σήμερα να αλλάζεις. Σταματά επιτέλους την κλάψα γιατί μου έχεις σπάσει τα νευρά. Αν δεν έχεις την λύση στο πρόβλημα βούλωσε το και άσε με να σκεφτώ τουλάχιστον, αλλιώς έλα και βοήθα.

Αφιερωμένο

2000 Mατιές μπροστά [Μέρος 3ο]

2009-07-27T01:08:00.000+03:00

Τον παράδεισο που τόσο φανατικά επιθυμούμε εμείς οι άνθρωποι δεν πρόκειται να έρθει στην γη λογω τον ιδίων των ανθρωπίνων νομών που μας κυριεύουν. Έτσι απλά μένουμε να το ψάχνουμε τις μικρές καθημερινές στιγμές απόλαυσης, που είναι μεν φτηνά υποκατάστατα αλλά μας δίνουν την ψευδαίσθηση του έλεγχου.

Αυτές μπορεί να είναι από αγορές και ικανοποιήσεις ενστίκτων μέχρι αφιέρωση σε εικονικούς κόσμους παιχνιδιών. Η διασκέδαση αλλάζει και γίνεται ρεαλιστική, ο κόσμος εικονικός και μέσα του 1 ή 2 ή 2000 μάτια το κοιτούν χαρούμενα ή φοβισμένα ή απαθή.

Το Matrix

Τι θα γινόταν αν μπορούσαμε να αναπαράγουμε τους νομούς της φύσης σε εικονικό επίπεδο; Μα φυσικά μπορούμε εδω και χρόνια.

Να κατασκευάσουμε εικονικούς κόσμους; Αν πιστεύετε ότι δεν γίνεται ας κοιτάξετε τα παιχνίδια τελευταίας γενιάς.

Θα μπορούσαμε άραγε να επικοινωνήσει η μηχανή κατευθείαν με τον ανθρώπινο εγκέφαλο; Τα πειράματα έχουν ήδη ξεκινήσει και είναι παρά πολύ καλά αποτελέσματα.

Η εταιρία του μέλλοντος σας προτείνει τα όνειρα. Προσφέρουμε εικονική εμπειρία σε επίπεδο ονείρου σε απίστευτα χαμηλές τιμές.

Γιατί να παίζεις παιχνίδια αφού μπορείς να είσαι ότι θες όπου θες μέσα σε ένα εικονικό όνειρο. Είσαι το πρωί ο καημένος υπάλληλος που τον βρίζει το αφεντικό του. Έλα το απόγευμα για μια ώρα αξέχαστης εμπειρίας όπου θα είσαι ο βασιλιάς του κόσμου.

Οι άνθρωποι δεν σταματούν. Έρχονται κάθε μέρα όλο και περισσότεροι. Τους προσφέρουμε την μεγαλύτερη φαντασίωση τους σε επίπεδο καλύτερο από την πραγματικότητα.

Ο πρώτος άνθρωπος που αποφασίζει να μπει σε μηχανική υποστήριξη για να μείνει για πάντα στο όνειρο του εμφανίζεται. Ακολουθουν και άλλοι. Τα όνειρα από ρομαντικά μέχρι παρανοϊκά και ξεφεύγουν από τον έλεγχο. Οι άνθρωποι επηρεάζονται και δημιουργούνται νομοί ειδικά για την θεματολογία των τεχνιτών ονείρων.

Ο κόσμος κατρακυλά. Η κόλαση της πραγματικότητα αντικαθίσταται με το όμορφο γαλήνιο τεχνητό παράδεισο. Είναι εξέλιξη ή καταστροφή. Μερικοί θα εμφανιστούν τότε και θα φαντάζονται το μέλλον με 2000 ματιές.

2000 ματιές μπροστά [Μέρος 2ο]

2009-07-13T02:45:00.004+03:00

Η επιστημονική φαντασία μια από τις πιο μπερδεμένες έννοες της ανθρωπότητας. Όπως παράδειγμα το άσπρο άλογο με μαύρο χρώμα. Μια επιστήμη δεν μπορεί να φαντασιώνεται γιατί βασίζεται σε δεδομένα και μια φαντασίωση δεν μπορεί να έχει όρια γιατί είναι ένα όνειρο μέρας.

Η καθημερινότητα μας είναι κατά ένα μέρος υλοποίηση της επιστημονικής φαντασίας αρκετών χρόνων πριν. Και τότε ήταν ακόμα παλιότερων. Αυτό δεν σταματήσει. Τώρα είμαστε ελεύθεροι να φανταστούμε και αργότερα ίσως να τα δούμε να υλοποιούνται. Τώρα το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να δούμε 2000 ματιές μπροστά.

Μετακίνηση στην τέταρτη διάσταση.

Το τι είναι μετακίνηση όλοι ξέρουμε. Πάμε από το σημείο Α στο σημείο Β. Το τι είναι τέταρτη διάσταση ίσως μερικοί να μην ξέρουμε. Προτείνω να δείτε το video που είχα υποτιτλίσει για να πάρετε μια ιδέα.

Θεωρώντας λοιπόν ότι έχουμε αυτές τις δυο έννοιες στο μυαλό μας μπορούμε να φανταστούμε πως αλλάζει η έννοια της μετακίνηση στο κοντινό μέλλον. Και γιατί λέω κοντινό σε κάτι τόσο μα τόσο εξωπραγματικό. Γιατί ήδη έχουν καταφέρει να τηλεμεταφερουν ακτίνες φωτός. Σας θυμίζει τίποτα;

Ποιος χρειάζεται αυτοκίνητα και αεροπλάνα αφού μπορεί να μπει στον θάλαμο τηλεμεταφορας, να «λυγήσει» τον χωροχρόνο και να μεταφερθεί στην άλλη άκρη του πλανήτη σε μια μονάδα χρόνου (όχι δευτερόλεπτο, έχουν νομίζω αποδείξει πόσο είναι και είναι παρά πολύ μικρότερη).

Η μετακίνηση στο χωροχρόνο θα είναι καθημερινή συνηθεια. Πηγαίνουμε όπου θέλουμε και το σημαντικότερο και στο όποτε θέλουμε. Ταξίδι στο χρόνο. Σιγά το δύσκολο. Η διαδικασία είναι ολόιδια. Απλά μετακινούμαστε στην θέση του χωροχρόνου πριν η μετά την στιγμή που είμαστε, ανάλογα με τις προτιμήσεις.

Το παιχνίδι μεγαλώνει. Αν υπάρχει έγκλημα τότε ανεβαίνει στην απειροστή δύναμη (άπειρα εναλλακτικά σύμπαντα) Αν υπάρχει ηθική αλλάζει ακαριαία. Αν υπάρχει έλεγχος και περιορισμός πρέπει να ελέγχει έναν μη προσδιορισμό αριθμό μετακινήσεων σε μια μη προσδιορίσαμε θέση και χρόνο.

Οι άνθρωποι δεν ασχολούνται πια με την γη. Τι είναι η γη; Αφού μπορούν να είναι όπου θέλουν και όποτε θέλουν. Κατοικούν επιτέλους σε άλλους πλάνητες. Ο χρόνος πάνω στον άνθρωπο παύει να έχει νόημα.

Σε συνδυασμό με την αθανασία ο άνθρωπος φτάνει κοντά στον θεό μιας και έχει όλα τα χαρακτηριστικά του αγγέλου (η του δαίμονα!)

Η ερώτηση

2009-07-04T01:26:00.002+03:00

Ήθελα να αναρωτηθώ και αναρωτήθηκα. Ήθελα να βάλω τις παρακάτω εικόνες που ορίζουν τα όνειρα μου και τις έβαλα. Τώρα θέλω να μου απαντήσετε στην παρακάτω μια και μοναδική ερώτηση.

Και ποια είναι η γαληνή τελικά και πως βρίσκετε; Είναι κρυμμένη και θέλει μάχες με την ζωή για να την βρεις και όταν την βρεις αλλά τόσες μάχες για να την κερδίσεις; Είναι κάπου εκεί έξω και αν είσαι αρκετά τυχερός θα πέσεις κάποτε πάνω της και θα πρέπει να είσαι εκτός από τυχερός και έξυπνος για να την καταλάβεις και να την αρπάξεις;

Άραγε όλα τα λεφτά του κόσμου την αγοράζουν; Όλα τα φιλιά; Όλες οι θυσίες;

Η γαληνή είναι μέσα στην ντουλάπα μου ή στο απέραντο πράσινο λιβάδι που τόσο όμορφα ξαπλώνει κάτω από τον ουρανό για να δει σύννεφα να περνούν;

Μήπως θα πρέπει να είμαι μονός μου για να την βρω χωρίς να με αποσπούν οι γύρω μου; Η μήπως μια τέτοιου μεγέθους αναζήτηση είναι απλά ανέφικτη με μια solo καριέρα.

Μπορεί να φάω μήνυση για αυτό

2009-07-03T01:35:00.004+03:00

Με μεγάλη συγκίνηση γραφώ το παρακάτω άρθρο γιατί έμαθα προ λίγων ημερών ότι η γνωστή εφημερίδα «Ο κόσμος του επενδύτη» έδινε δώρο cd του Νικόλα Ασιμου και του Παύλου Σιδηροπουλου.

Ευχαριστούμε όλοι λοιπόν που μια τέτοιου μεγέθους και είδους εφημερίδα μας προσφέρει επιτέλους ποιότητα μουσικής, άσχετα αν δεν έχει σχέση εκείνη με εκείνους. Και βεβαία δεν έχει νόημα η επιθυμία του Νικόλα να μην δημοσιευτεί μετά θάνατο του αφού εδώ μιλάμε για χρήματα πάνω σε νόμιμα δικαιώματα.

Να πω τέλος ότι θλίβομαι διπλά. Για εκείνους που την αγόρασαν για να την διαβάσουν και πέταξαν τα cd (αμαρτία) και για εκείνους που την αγόρασαν για να την πετάξουν και να κρατήσουν τα cd (βλασφημία – αν ακούν Ασιμο ξέρουν ότι ο νόμιμος τρόπος να ακούσεις τα κομμάτια του είναι να τα κατεβάσεις παράνομα)

Αναμένω να δω αντιδράσεις ότι το Playboy δώσει δώρο την βίβλο και το National Geographic ένθετο με τις σεξουαλικές περιπέτειες των αναγνωστών.

Θα ήθελα να πω ότι το όνομα και το email μου είναι γνωστό (Δεν έχω προβλήματα με τους καινούριους νόμους για τους bloggers). Αν κάποιος επενδύτης που διαβάζει την εφημερίδα προσβληθεί πριν μου κάνει μήνυση ας επικοινωνήσει μαζί μου να το συζητήσουμε. Να έχει δεν υπόψην του οτι γράφω, το γράφω απο την καρδιά μου.

2000 ματιές μπροστά [Μέρος 1ο]

2009-06-28T12:57:00.002+03:00

Κάποιοι πιστεύουν λανθασμένα ότι η τεχνολογία έχει ξεσπάσει τα τελευταία χρόνια. Μερικοί από αυτούς νιώθουν ότι είναι κακό άλλοι ότι είναι σωτήριο. Η τεχνολογία από μονή της δεν είναι κακιά η χρήση της την κάνει.

Η εξέλιξη δεν έχει ξεσπάσει. Θα γίνουν και αλλά. Που το ξέρω; Δεν το ξέρω. Αλλά φαντάζομαι. Κοιτάζω τα σημερινά και προσπαθώ με μια μάτια να κοιτάξω τα αυριανά.
Με αυτήν την σειρά post θα προσπαθήσω να καταγράψω την προσωπική μου φαντασία για αυτά. Δεν ξέρω ποτέ θα έρθουν ούτε πως θα είναι στην πραγματικότητα. Το μόνο που ξέρω είναι ότι βάζω όλη μου την φαντασία για να κοιτάξω 2000 ματιές μπροστά.

Ανθρωπινή Νανοτεχνολογια

Νανοτεχνολογια γενικά είναι η τεχνολογία σε μοριακό επίπεδο. Ήδη υπάρχει και μπορούμε να κατασκευάσουμε συνθετικά υλικά και μηχανήματα απειροελάχιστα μικρά. Τα όποια μερικές φορές χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητα μας και αργότερα θα γίνουν σίγουρα mainstream.

Η ιδέα είναι η ενσωμάτωση της νανοτεχνολογιας στο ανθρώπινο σώμα. Μικρά μικρά ρομποτακια, εκατομμύρια μέσα στο κυκλοφορικό σύστημα, τα όποια είναι παντού και πάντοτε, και το βοηθάνε στην πραγματοποίηση λειτουργιών ή του δίνουν καινούριες. Οι δυνατότητες είναι σχεδόν άπειρες.

Αν τα ρομποτακια είναι προγραμματισμένα να αναγνωρίζουν ιούς και καρκινικά κύτταρα θα πρέπει να ξεχάσουμε κάθε είδους αρρώστια.

Σοβαροί τραβατισμοι δεν θα ξαναυπαρξουν αφού θα μπορούν να ενεργοποιούν την αναγέννηση των κύτταρων δυναμικά. Πρακτικά δεν θα καταστρεφόμαστε (υπερδύναμη του wolverine). Μπορούμε να αναγεννιόμαστε ολικά από την στιγμή που θα μένει ανέπαφος ο εγκέφαλος (και θα μένει γιατί μια σκληρή μεμβράνη από αυτά θα τον προστατεύει) αλλά ακόμα και να καταστραφεί ένα τμήμα του θα αναγεννιέται με αποτέλεσμα μόνο μια απώλεια μνήμης.

Από την στιγμή που μπορούν να μιλούν με νευρά ή ακόμα καλυτέρα με τον εγκέφαλο. Η Επικοινωνία μας με τους γύρω θα γίνεται σε «τηλεπαθητικό» επίπεδο. Η «ασύρματη» επικοινωνία με τις ηλεκτρονικές συσκευές θα είναι δεδομένη.

Οι άνθρωποι δεν έχει νόημα να πεθαίνουν, όπως επίσης και να γεννιούνται νέοι. Αν κάποιος πεθαίνει χάνονται μαζί του η γνώσεις του και οι εμπειρίες. Αν κάποιος γεννηθεί πρέπει να υπάρξει ένας άλλος που θα τον μάθει τα βασικά. Η κοινωνία συμφωνεί ότι αυτό δεν συμφέρει την εξέλιξη.

Ακόμα και αν σταματήσουν να δουλεύουν η μηχανές. Μπορεί να υπάρξει «ανάσταση» με την επανεκκίνηση τους.

Το χρήμα, η δολοφονία, ο κυβερνητικός έλεγχος, ο υποσιτισμός και άλλες πληγές της ανθρωπότητας δεν έχουν πια νόημα. Ο άνθρωπος έχει φτάσει στην τελειότητα.

Κρίση Πανικού

2009-06-10T19:13:00.002+03:00

Γενικά δεν είμαι τύπος που κάνει «σπάταλες» αγορές. Ούτε έχω την οικονομική δυνατότητα, ούτε μου αρέσει να παίρνω κάτι πολύ ακριβό αν μπορώ να κάνω τι δουλεία μου με κάτι φτηνό (όχι φτηνιάρικο όμως). Ώρες ώρες όμως με πιάνει μια κρίση πανικού. Τσιμπαω κάτι σχετικά παρανοϊκό για τα δεδομένα μου.

Σήμερα πηρά τα Logitech z5500. Για όσους δεν καταλαβαίνουν τα χαρακτηριστικά θα ήθελα να πω τρία σχόλια για το τι σημαίνουν 500watts RMS ηχείων με ένα 10’’ woffer, το όποιο έχει ψήκτρα από πίσω(!!!), σε ένα χώρο 4x4.

Σε φόρουμ διάβασα για έναν τύπο που του έστειλε χαρτί παράπονων η γειτόνισσα του, η όποια είναι κουφή!
Το πρωί έπαιζα l4d και άκουγα τον σκύλο μου στην αυλή να γαυγίζει. Τελικά ήταν ένα ζόμπι από το διπλανό δωμάτιο
Όταν πάει το volume στο 100% δεν μπορείς να ακούσεις την φωνή σου.

Αν δεν τα εύρισκα μεταχειρισμένα σε καλή τιμή δεν θα τα έπαιρνα και ας είναι από τα no1 ηχεία. Ταινίες + Left4Dead + Metal + Μονός στην πολυκατοικία= καλή μου διασκέδαση στον καινούριο μου συναυλιακο χώρο.

Απολογίες

2009-06-06T15:32:00.001+03:00

Ξέρω ότι άρχισα πάλι να γραφώ αραιά αλλά το πρόγραμμα μου για ακόμα μια φορά έχει γίνει πλήρες. Στο σπίτι είμαι περίπου 2-3 ώρες και όταν έχω ελεύθερο χρόνο συνήθως βγαίνω. Να φανταστείτε ότι ο υπολογιστής γίνεται shutdown πια καθημερινά!

Και όλα αυτά όπως μπορείτε να καταλάβετε είναι απορια επαγγελματικών εξελίξεων. Δεν θα επεκταθώ αν και το ήθελα γιατί δεν προλαβαίνω αλλά με τον καιρό θα παρουσιάζω τα προτζεκτ που δουλεύω και τις νέες ιδέες που οραματίζομαι.
Χαιρετώ

Μια σκηνή από ταινία

2009-06-06T15:31:00.000+03:00

Σήμερα γυρνώντας από την δουλεία πηρά την Πειραιώς από την Καλλιθέα μεριά με σκοπό να στρίψω αριστερά στην Αθηνών Λαμία για να έρθω περιστέρι. Δυστυχώς έχασα την λωρίδα και δεν μπορούσα να μπω γιατί διακινδύνευα, εκτός από τις χιλιάδες κατάρες, να φάω και τσούγκρισμα.

Έτσι συνέχισα ήρεμα τον δρόμο μου μέχρι να βρω μια ευκαιρία να γυρίσω. Βεβαία επειδή δεν ήξερα από τα στενά κατέληξα στο μεταξουργείο από όπου και μπήκα στην σωστή ποριά.
Το σκηνικό όμως συνέβη ακριβώς πριν. Φτάνοντας στις ράγες του τραίνου, ασυνείδητα στέκομαι πάνω τους στο μποτιλιάρισμα. Αν και μαλακια μου που έμεινα εκεί αλλά δεν αγχώθηκα γιατί δεν υπήρχε κανένα προειδοποιητικό σήμα.

Ξαφνικά ακούγονται κουδούνια και κατεβαίνουν μπάρες! Μπροστά δεν πήγαινε όποτε αποφάσισα να πάω πίσω. Και εδώ είναι το όμορφο. Ο πισινός μου με κατάλαβε και έκανε και αυτός. Και ο πισινός του, και ο πισινός του πισινού του. Χορεύαμε για να με σώσουμε!

Κακά τα ψέματα δεν κινδύνεψα αλλά η σκηνή του πανικού μου ήταν πολύ ωραία τώρα που την σκάφτομαι. Άλλο ποιντ που προσθέτω στην λίστα «μαλακιές που δεν πρέπει να ξανακάνω».

Σκέψεις

2009-05-25T15:56:00.002+03:00

Όπως είχα πει και παλιότερα η αθρωποπαρατηρηση είναι από τα πιο αγαπημένα μου χόμπι. Ειδικά όταν μετακινούμε με το μετρό. Ειδικά όταν μετακινούμαι είναι ένα ευχάριστο διάλειμμα αφού μπορεί να αναλογιστεί πράγματα πέρα από τα κατευθυνόμενα της τηλεόρασης και του ίντερνετ.

Παρατηρώ τους “ταξιδιώτες” του μετρό να φοράνε μαύρα γυαλιά μέσα σε αυτό. Βαριούνται να τα βγάλουν; Πως βλέπουν; Δεν μπορούν να τα κρεμάσουν στην μπλούζα τους ή να τα ανεβάσουν στο κεφάλι τους;

Οι στάσεις του μετρό παίρνουν το όνομα τους από την περιοχή. Αλλά πόσοι από εμάς έχουμε αναλογιστεί από που πήραν το όνομα τους αυτές οι περιοχές; Στο θησείο τι θησειαζαν; Στα Πετράλωνα είχε πλατείες από πέτρα; και στους Αμπελόκηπους είχε αμπέλια;

Κρατάω την κάθετη σιδερένια κολόνα του λεωφορείου και η κοπελιά σε κάθε φρενάρισμα πέφτει πάνω στο χέρι μου με το στήθος της. Αν τις το έπιανα θα μου έριχνε μπουνιά άλλα κάθε 3 λεπτά που τις τα ζουλάω με την ανάστροφη δεν την ενοχλεί;

Τώρα που καλοκαιριάζει μπούτια και βυζιά βγαίνουν στην φόρα. Δεκτό κάνει ζέστη θα μου πείτε. Αλλά αν σας πω ότι και εγώ ζεσταίνομαι; Έτσι αποφάσισα να πάω αύριο να αγοράσω αυτό το καταπληκτικό αεράτο παντελόνι-μπλούζα.

Θα σαλτάρω

2009-05-22T10:41:00.000+03:00

Από το Μιλάνο μέχρι και σήμερα ταλαιπωρούμε με την πιο κοινά επαναλαμβανόμενη «ασθένεια» της ανθρωπότητας, την αλλεργία. Φέτος ήταν η πρώτη μου χρόνια και δυστυχώς με έχει τρελάνει.

Να με φαγουριζει η μύτη το καταλαβαίνω. Τα αυτιά… το καταλαβαίνω. Τα μάτια… το καταλαβαίνω. Να τρέχει η μύτη και να φτερνίζομαι το καταλαβαίνω. Αλλά δεν αντέχω με τίποτα όταν συμβαίνουν όλα μαζί! Νιώθω ότι μου επιτίθενται και θέλω να ξεριζώσω το κεφάλι μου.

Το χειρότερο είναι ότι από την πολύ ταλαιπωρία της μύτης μου ματώνει και τρέχω να προλάβω για να μην τα κάνω όλα … Ξέρω υπάρχουν φάρμακα αλλά λένε ότι φέρνουν υπνηλία και έτσι όπως είμαι τώρα προτιμώ να έχω ξεριζωμένο κεφάλι παρά να κοιμηθώ πάνω στην δουλεία η στην σχολή.

Έτσι πιστεύω ότι η μονή λύση είναι να κάψουμε όλα τα δέντρα και τα λουλούδια ώστε να μην υπάρχουν αλλεργιογόνα στον αέρα και να ησυχάσουμε όλοι επιτέλους.

"Είναι τρελοί αυτοί οι Ρωμαίοι"

2009-05-18T03:25:00.001+03:00

Ο κόσμος ώρες ώρες τρελαίνεται. Μια πηγαίνει αργά, μια γρήγορα. Ή στραβά είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε. Εκεί που απολαμβάνω την αιωνία λιακάδα μου, ξάφνου ένας χείμαρρος από γεγονότα, που φέρνουν και άλλα, με την σειρά τους με παρασέρνει.

Και το πρόβλημα δεν είναι τόσο ότι γίνονται πολλά (μην ρωτήσετε ποια) αφού είμαστε φτιαγμένοι εμείς οι άνθρωποι καθώς μεγαλώνουμε να μπορούμε να αντέξουμε και να οργανώσουμε περισσότερα. Το πρόβλημα είναι ότι εξαιτίας τις ακατάπαυστης εκθετικής αύξησης τους αγχωνόμαστε και φοβόμαστε για το επόμενο άσχετα αν ξέρουμε ότι το αντέχουμε. Μικρές ψυχές για κουμαντάρουν μεγάλα έργα όπως αυτό της ζωής

Και θα δώσω ένα παράδειγμα γιατί οι πολλές οι θεωρίες είναι φτωχές.
Μέσα σε 15 μέρες:

Πήγα ταξίδι στο εξωτερικό
Γνώρισα 8 καινούριους ανθρώπους
Δέθηκα με 4 φίλους
Εργάζομαι σε εταιρία (Στράτο δεν ξέρω τι λες αλλά εγώ το θεωρώ κανονικό γραφείο
Επικοινώνησα με 2 παλιούς ξεχασμένους συγγενείς

>Δεν ξέρω αν σας φαίνονται πολλά η λίγα, αλλά έμενα μου φαίνεται ότι τρέχει. Και τρέχει πολύ.

Όνειρα

2009-05-15T01:55:00.001+03:00

Δεν το έχω κάνει ποτέ. Ίσως δεν μου το ζήτησαν πριν. Η Πασχαλίνα μου έκανε την πάσα και μου άρεσε.

Στον ύπνο μου βλέπω το τέλος. Δεν είναι απαραίτητα και η καταστροφή. Απλά ότι αρχίζει τελειώνει. Αυτή την φορά τελειώνει για όλους και για όλα. Άλλες φορές το ξεκιναω εγώ. Άλλες με βρίσκει μόνο του. Συνήθισα πια. Θα το δεχτώ με καλύτερο παλτό μου.

Στον ξύπνιο μου βλέπω αυτά που θέλω. Μόνο και μόνο αυτό τα κάνει να έχουν μια αρχική μορφή. Αν δεν τα ήθελα δεν είχαν νόημα. Ονειρεύομαι ανεξαρτησία στην απομόνωση. Ο κόσμος είναι καταδικασμένος μέσα στα ιδία του τα κόπρανα* (αν βεβαία μου δοθεί η ευκαιρία και πιστέψω σε αυτόν θα το βοηθήσω μέχρι τελικής πτώσης). Εγώ πάντως θα ήθελα να είμαι εδώ αναζητώντας φανατικά λίγη γαλήνη.

Δεν πασάρω σε κανέναν. Πρώτον γιατί ξέρω ότι κάνεις δεν την θέλει και δεύτερον γιατί είμαι σίγουρος αν κάποιος την θέλει θα σερβιριστεί μονός του.

*Μια καλλιέργεια βακτηρίων που τους δίνονται όλες οι τροφές και οι συνθήκες περιβάλλοντος για να επιβιώσουν αναπτύσσεται μέχρι που ξαφνικά πεθαίνουν όλα. Πνίγηκαν στις ίδιες τους τις τοξίνες.

Μιλάνο – Τα λοιπά

2009-05-12T00:25:00.005+03:00

Δεν έγραψα για τις επόμενες μέρες γιατί πάνω κάτω ήταν τα ίδια πράγματα. Έβγαλα ένα μεγάλο βίντεο που γύρισα όλη την πόλη αλλά δεν το ανεβάζω. Έβγαλα φωτογραφίες. Είδα και αλλά αξιοπερίεργα. Και σήμερα γύρισα.

Μερικές φωτογραφίες

Περισσοτερες προσωπικες φωτογραφίες στο facebook

Μερικές σκέψεις

Στα φανάρια των πεζών υπάρχει ο Γρηγόρης και ο Σταμάτης αλλά και ο Πορτοκάλογλου
Η τροχονόμοι μπορούν να γυρίσουν άνετα την πλάτη τους στους οδηγούς ως εντολή για ακινητοποίηση. Κάνεις δεν πρόκειται να τους πατήσει.
Η μοναδική πανέμορφη ιταλίδα ήταν βραζιλιάνα
Σκουζι. Ποιος σκουζει γαμω το ξεσταυρι σου;
Αφού κάνεις δεν ξέρει αγγλικά μάθαμε εμείς ιταλικά.
Όλη την ημέρα χιονίζει μπαμπάκι λεύκας. Φτερνίζομαι βήχω και ξύνομαι.
Οι ηθοποιοί που παίζουν θέατρο φορούν τα ρούχα της δουλειάς και για καθημερινά.
Το κόστος κατασκευής των εισιτήριων του μετρό είναι μεγαλύτερο από το ίδιο το μετρό.
Απαγορεύεται το κάπνισμα παντού. Έτσι όλοι πίνουν εσπρέσο. Ο κόσμος από τα νεύρα του περιπατάει στο νταβάνι.
Η διάβαση ζευρας έχει νόημα. Κοκαλώνουν τα πάντα όταν πατήσω το πόδι μου.

Μιλάνο - Μέρα Τρίτη

2009-05-08T16:36:00.000+03:00

Από τις πιο ήρεμες μέρες την περισσότερη την φάγαμε στο συνεδριακό κέντρο και το βράδυ αράξαμε ξεθεωμένοι στο ξενοδοχείο.

Το συνέδριο

Από το πρωί μέχρι το απόγευμα ήμασταν εκεί. Ενδιαφέρουσες παρουσιάσεις αλλά η τραγική πραγματικότητα είναι ότι δυσκολεύομαι πολύ να καταλάβω τι ακριβώς θέλουν να κάνουν οι τύποι. Μια δυο πάντως τις έπιασα και μου άρεσαν.

Έλληνες άλλους δεν βρήκαμε περά από ένα ζευγάρι Κύπριων οι όποιοι μάλλον μας φοβηθήκαν που τους χαιρετήσαμε και από εκείνη την στιγμή και μετά κάνουν πως δεν μας βλέπουν (!;!)

Τέλος, η κυριλα είναι υπερβολική. Εγώ σε κουστούμι, τεραστία δωμάτια, πολυτελή εστιατόρια, συνθέτουν ένα σκηνικό που βλέπουμε μερικές φορές στις ταινίες και απορούμε. (Καλώς ή κακώς άρχισα να συνηθίζω ή ίσως και να την βρίσκω, με το κουστούμι, και φοβάμαι μην μου γίνει συνηθεια!)

Το άγνωστο πιάτο

Επειδή ήμασταν αρκετά κουρασμένοι από το συνέδριο, αποφασίσαμε να μην πάμε κάπου το βράδυ και να την βγάλουμε στο ξενοδοχείο. Πριν από αυτό για βραδινό πήγαμε στην πιτσαρία που ήμασταν και την πρώτη μέρα.

Εγώ ως γνωστός περίεργος μαλακας διάλεξα από την λίστα των σπεσιαλιτέ του μαγαζιού ένα πιάτο στην τύχη (φυσικά δεν έλεγε στα αγγλικά τι περιέχει). Το πιάτο ήταν μακαρονάδα θαλασσινών, μύδια στρείδια κλπ. Δεν είναι ότι δεν τα τρώω αλλά ο κάθε νοήμον άνθρωπος δεν τρώει θαλασσινά τέτοιου τύπου σε άγνωστα μαγαζιά. Τελικά τα έφαγα και ευτυχώς τώρα που γράφω το post (20 ώρες μετά) είμαι ζωντανός.

Μιλάνο - Μέρα Δεύτερη

2009-05-07T17:50:00.004+03:00

Κάθε μέρα γράφω τα της προηγούμενης. Η χθεσινή λοιπόν ήταν καλύτερη κατά κοινή ομολογία (δυο είμαστε όλοι κι όλοι αλλά τελοσπαντων) με την προχθεσινή. Αυτό γιατί ξεπεράσαμε αρκετά προβλήματα επικοινωνίας (μαθαίνουμε ιταλικά!) και βρήκαμε αρκετά καινούρια μέρη.

Συνέδριο

Κάναμε την εγγραφή εύκολα και γρήγορα. Δεν υπήρχε λόγος να κάτσουμε στο κτήριο που διεξάγεται καθώς την Τετάρτη υπήρχαν τα workshops, τα οποία δεν τα είχαμε πληρώσει. Έτσι αποφασίσαμε να πάμε στο εμπορικό κέντρο δίπλα να ρίξουμε μια ματιά.

Το εμπορικό

Λίγο πολύ είναι σαν το δικό μας μολ. Οι τιμές δεν είναι τραγικά χαμηλότερες αλλά όλο και κάτι θα πάρω. Το σπαστικό της υπόθεσης είναι για άλλη μια φορά ότι απαγορεύεται το κάπνισμα οπουδήποτε έχει στέγη. Γκοντ ντεμιτ.

Duomo

Η πόλη δεν έχει περιπτερά. Στην Ελλάδα όταν δεν ξέρεις που πας η που είναι αυτό που θες ρωτάς έναν επαγγελματία ινφοντουντ, τον περιπτερά της περιοχής. Τώρα που βρεθήκαμε σε μια πολύ χωρίς περίπτερα το συνειδητοποιήσαμε αυτό. Ευτυχώς αντί για περίπτερα υπάρχουν παγωτατζιδικα. Έτσι μάθαμε από εκεί που πρέπει να πάμε για να βρούμε λίγη νυχτερινή ζωή.

Το γυρίσαμε όσο άντεχαν τα πόδια μας. Είδαμε τον καθεδρικό, τη σκάλα, το δημαρχείο, το μουσείο τέχνης και την «Ερμού» τους.

Καθεδρικός

Ίσως το πιο εντυπωσιακό κτίριο που έχω δει στην ζωή μου. Μεγαλοπρεπές και πολύπλοκο σε ανθυποβαλει αμέσως. Βέβαια οι Ιταλοί είναι συνηθισμένοι όποτε αράζουν γύρω γύρω, πετανε τα τσιγάρα τους κάτω (σπάνια ωστόσο) και την αράζουν στους τοίχους του. Εγώ δεν μπορούσα να μην σεβαστό ένα τέτοιο κτίσμα. Θα μου πεις και στην Ελλάδα το ίδιο γίνεται αλλά το θέμα είναι ολόκληρη συζήτηση οπότε το προσπερνώ.

Το «living room» του Μιλάνου

Η «Ερμού» τους είναι ένα τεράστιο σταυροδρόμι, κλειστό από πάνω που έχει εστιατόρια και μαγαζιά. Συνεχίζω να πιστεύω ότι οι τιμές δεν είναι τραγικά μικρές. Βεβαία μιλάμε για καλές μάρκες οπότε λογικά δεν θα αξιολογώ και σωστά.

XXIV Maggio

Την περιοχή μας την πρότεινε ένας παγωτατζής στο Duomo. Επιτέλους βρήκαμε έναν δρόμο με καφετιές και μπαρ. Καθίσαμε και τα ήπιαμε σε μια μπυραρία. Το σκηνικό της βραδιάς είναι μια Τσεχα που ήρθε και μας έπιασε την κουβέντα. Αφού μας είπε ποσό της αρέσει η Ελλάδα μας ρώτησε αν κάνουμε μπαφους. Αρνηθήκαμε ευγενικά και έτσι ζήτησε από το γκαρσόνι ένα king size χαρτάκι. Σε μερικά λεπτά είχε ντουμανιάσει το μαγαζί… κουλ!

Σημείωση: Υποτίθεται ότι ήρθα για το συνέδριο και έκανα τουρισμό. Έλα τώρα βρε αδελφέ, στο Μιλάνο είμαι όχι στην Ζιμπάμπουε. Θα σας πω αύριο για το σημερινό συνέδριο.

Μιλάνο - Μέρα Πρώτη

2009-05-06T11:46:00.004+03:00

Έφτασα μια χαρά στο Μιλάνο εχτες.. Πέταξα, είδα ξενοδοχείο, έφαγα, και «προσπάθησα» να βγω για καμία μπύρα. Γραφώ εντυπώσεις.

Αεροπλάνο

Ότι αγχώθηκα λίγο πιστεύω είναι φυσιολογικό μιας και είναι η πρώτη μου πτήση. Γενικά δεν είχε κακοκαιρία και ούτε πολλά κουνήματα περά από 1-2 κενά αέρος. Η θεά πάνω από πόλεις είναι απερίγραπτη.

Και η εικόνα που θα μου μείνει είναι (ήμουν παράθυρο) που σε κάθε κενό αέρος το φτερό να πηγαίνει πάνω κάτω σαν τρελό… σαν να ήμουν πάνω σε μια χάρτινη σαΐτα στα 16 χιλιόμετρα πάνω από το έδαφος. Εντυπωσιακό είναι δε ότι η θερμοκρασία εξωτερικού ήταν γύρω στους -50 και έβγαλαν κρυσταλλάκια τα παράθυρα.

Με το που πάτησα το πόδι μου.

Πολύ μεγάλο πρόβλημα η συνεννόηση. Ρωτάς αν ξέρουν αγγλικά και οι μισοί σου λένε ναι. Βεβαία ακόμα και αυτοί απαντούν στα ιταλικά ότι και να ρωτήσεις. Μέχρι στιγμής βρήκαμε έναν μόνο να μιλαει αγγλικά αρκετά καλά για να μπορούμε να συνεννοηθούμε και αυτός επειδή ήταν corporate τύπος.

Δεν θα είχα πρόβλημα με το παραπάνω αν δεν χρειαζόμουν πληροφορίες για το πώς να μετακινηθώ στη χαοτική πόλη!

Η πόλη

ΤΕΡΑΣΤΙΑ. Δεν ξέρω αν είναι μεγαλύτερη από την Αθήνα αλλά έχει παρά πολύ ψηλά χτίρια (και κτίζουν και άλλα), τεράστιους δρόμους (τα στενάκια τους είναι η Αθηνών-Λάμιας μας), αχανές δίκτυο μαζικών μεταφορών (έφαγα πολύ ώρα να βρω που και πως θα πάω), ήρεμοι δρόμοι και άνθρωποι (αλλά λόγο της τεραστιοτητας αγχώνομαι όταν περπατάμε μόνοι μας)

Ξενοδοχείο και φαί

Το ξενοδοχείο είναι ψευτολουξουριους. Έχει ωστόσο άνετα κρεβάτια, μπιντέ (!) και έναν καταπληκτικό πίσω κήπο που βλέπονται όλες οι οικοδομές μαζί (σε ένα παράθυρο είναι και μια μελαχρινή :P ). Το μόνο αγχωτικό είναι το ασανσέρ που μοιάζει με ντουζιέρα

Φάγαμε σε μια πιτσαρία. Δεν καταφέραμε να συνεννοηθούμε με την κινέζα σερβιτόρα που μιλαγε μόνο ιταλικά και έτσι δεν ξέρω τι φάγαμε. Πίτσα ήταν αλλά όχι σαν αυτή της Ελλάδας. Είχε νοστιμιά και δεν ήταν ένα ψωμοτύρι.

Νυχτερινή ζωή

Εδώ ήταν από τα κορυφαία σκηνικά. Δεν ξέραμε καταρχήν που να πάμε. Ρωτήσαμε στην ρεσεψιόν και μας έδειξε μια περιοχή στον χάρτη. Χαθήκαμε στο μετρό (έχει 5 γραμμές που μερικές διακλαδώνονται) και είχαμε χεστει πάνω μας γιατί περπατήσαμε σε κάτι παρακμιακά μέρη μόνοι μας.

Αφού με τα πολλά πολλά φτάσαμε σε έναν πεζόδρομο αντικρίζουμε το απίστευτο θέαμα. Μια μακριά πλατιά. Σχετικά ήρεμη με 3-4 εντελώς άδεια μαγαζιά εκ των οποίων τα 2 κλαμπ με πορτιέρη που με τα μάτια τους μας παρακάλαγαν να μπούμε.

Τελικά βρήκαμε ένα μπαρ-ντίσκο-καραοκε-κάτι και ήπιαμε μια μπύρα. Εγώ είμαι πεπεισμένος ότι ήταν όλοι ομοφυλόφιλοι γύρω μας αλλά ο μπίλιας το αρνείται. Εκεί είδα και την πιο όμορφη ιταλίδα, την γκαρσόνα, και πιάνοντας της την κουβέντα μου βγήκε βραζιλιάνα. (διάολε!)

Το κουτί των αναμνήσεων

2009-05-04T12:35:00.002+03:00

Ένα κουτί αναμνήσεων είναι κάτι περισσότερο από ένα κουτί με πράγματα μετά. Μπορεί μερικοί να έχουν ένα συρτάρι ή μια βαλίτσα αλλά σε όλους το περιεχόμενο είναι μοναδικής άξιας.

Ίσως αν ήθελες να σώσεις κάτι από μια καταστροφή να είναι αυτό του κουτί. Ίσως μέσα να έχεις βάλει καλές αναμνήσεις για να μην ξεχάσεις ποτέ. Ίσως να έχεις βάλει άσχημες που ήθελες να ξεχάσεις προσωρινά.

Τα παιδιά σου δεν θα καταλάβουν ποτέ τι σημασία έχουν τα αντικείμενα του κουτιού. Γιατί αυτά είναι τα κλειδιά στις πόρτες του μυαλού σου. Γιατί όταν θα είσαι και εσύ γέρος θα τα δεις και δεν θα καταλάβεις τι είναι για ένα μονό λεπτό.

Στο κουτί μου, αυτή την φορά, μπήκαν σε μια μέρα πέντε αντικείμενα. Εντυπωσιακό φαινόμενο που με έκανε να γραφώ και για αυτό. Συνήθως έμπαινε ένα τον χρόνο, αλλά είναι, όπως είπα και παλιότερα, ότι η ζωή μου έχει γίνει πολύ πολύπλοκη.

Curing the infected, one bullet at a time.

2009-05-03T18:57:00.003+03:00

Θα αρχίσω λέγοντας μερικά τυχαία χαρακτηριστικά του εαυτού μου

Δεν είμαι gamer. Όχι ότι δεν παίζω παιχνίδια αλλά δεν είναι το χόμπι μου κιόλας. Παίζω ένα δυο και σιγουρα πολυ λιγες ωρες.

Συνήθως δεν πληρώνω για τους τίτλους που παίζω γιατί τις περισσότερες φόρες δεν παίζω πάνω από 1-2 πιστές αλλά αν μου αρέσει κάτι παρά πολύ το αγοράζω

Δεν μου αρέσουν τα «χαζά» θρίλερ τύπου ζόμπι βαμπίρ κλπ. Μου φαίνονται αστεία και για αυτό προτιμώ να δω ψυχολογικά θρίλερ αν είναι να δω κάτι. Ποτέ δεν καταλάβαινα πως ένας πεθαμένος πεθαίνει από μια σφαίρα (έλεος).

Και θα καταλήξω στο εξής:

Εχτες αγόρασα το left4dead. Ένα παιχνίδι της steam οπού περπατάς σε ερημωμένες πόλεις και δάση και σκοτώνει Ζάμπια! Και παίζω… φανατικά…

Πως το έπαθα αυτό; Ένας είναι ο λόγος για να με κάνει να παραγκωνίσω τα παραπάνω χαρακτηριστικά, ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΑ ΣΠΑΕΙ!

Να πω την αλήθεια υπήρχαν και άλλα στην μέση. Το πρώτο ήταν ότι παίζω περίπου ένα μήνα και έτσι το είχα ήδη αγαπήσει. Το δεύτερο είναι ότι η steam το έβγαλε πρόσφορα στα 18€ για αυτό το σαββατοκύριακο.

Δεν μπόρεσα να αντισταθώ. Γκοντ ντεμετ

Δεν φτάνει που έχω δουλείες και σχόλες, τώρα περπατώ στην Αθηνά και την «αισθάνομαι» σε ένα metapocalyptic σενάριο (link ξέρω ότι είναι το όνειρο σου :P )

Όμορφο «εσωτερικό» ταξιδάκι

2009-04-24T20:25:00.004+03:00

Σήμερα αποφάσισα να πάω στη Microsoft στο Μαρούσι με το αμάξι.

Στατιστικά του πηγαιμού:

20 λεπτά
Ελάχιστη έως καθόλου κίνηση
Ένας αλλοδαπός μου καθάρισε επιτυχώς το τζάμι

Σχόλιο: όμορφο «εσωτερικό» ταξιδάκι

Στατιστικά του γυρισμού:

1 ώρα και 43 λεπτά
Κίνηση στο 60% της διαδρομής
5€ βενζίνη
18 παραβάσεις του ΚΟΚ
(μπορεί και να μπήκα στον δακτύλιο)
3 «κυκλακια»
13 άνθρωποι ρωτήθηκαν (εκ των οποίων οι 8 πάνω σε φανάρι με κατεβασμένο το δεξί τζάμι)
8 αλλοδαποί προσπάθησαν να μου καθαρίσουν το τζάμι ανεπιτυχώς (διαολοστειλα ευγενικά)

Σχόλιο: Χάθηκα -_-

Ηθικό δίδαγμα: Πάρε μετρό

Ακολουθει ο χάρτης με τις αντίστοιχες διαδρομές (στο περίπου)

George Carlin - Jammin' in New York [1992]

2009-04-22T03:28:00.010+03:00

OK

2009-04-21T17:10:00.002+03:00

Everybody's Gotta Learn Sometime

Η ζωή είναι τόσο πολύπλοκη. Αν σκεφτούμε σε πόσες καταστάσεις μπλεκόμαστε καθημερινά, ποσά διαφορετικά παράθυρα ανοιγοκλείνουμε συνέχεια. Από τα πιο απλά όπως η επιβίωση έως τα πιο πολύπλοκα όπως οι ανθρώπινες σχέσεις.

Είμαστε φτιαγμένα πολυεπεξεργαστικα συστήματα με πανίσχυρους επεξεργαστές και μνήμη. Γιατί δεν υπερφορτωνόμαστε; Γιατί δεν φτάνουμε κάθε βράδυ που πέφτουμε στο κρεβάτι να δακρύζουμε από τον πόνο που μας έφερε η μέρα που πέρασε… και ας ήταν υπέροχη.

Πως αντέχουμε να θυμόμαστε τόσα πράγματα; Και είμαι 22. Όταν φτάσω στα 70 οι πληροφορίες θα είναι απλά πάρα πολλές. Τόσο πολύπλοκες.

Ίσως σε εκείνα τα 70 να ξαπλώσω για τελευταία φορά στο κρεβάτι μου και να βρω λίγη γαλήνη, αλλά μέχρι τότε τι πρέπει να λέω αντί για προσευχή; Ίσως η λύση τελικά είναι απλή.

Ίσως πρέπει να λέω «ΟΚ» και να κλείνω τα μάτια μου περιμένοντας το επόμενο πρωί. Ίσως δεν πρέπει να θυμάμαι, ίσως πρέπει να ηρεμώ.

Εμπνευσμένο από το «Eternal Sunshine of the Spotless Mind»

«Κοιτά τι βρήκα»

2009-04-15T13:28:00.005+03:00

Εχτες έτσι όπως τα πίναμε, ο φίλος Ace (γνωστός για τις καφρίλες του) μου έβγαλε ένα πάκο 500ευρα και μου το κοπάνησε στο τραπέζι λέγοντας μου «κοιτά τι βρήκα».

Για ένα δευτερόλεπτο ψάρωσα. Μετά το βρήκα πραγματικά διασκεδαστικό. Γενικά δεν τα πάω αυτά τα «φτηνιάρικα» αστεία αλλά το συγκεκριμένο ήταν πολύ πετυχημενο. Και είναι πετυχημενο γιατί αποδεικνύει ότι όποιος και να είσαι όταν βλέπεις ένα πάκο 500αρικα σκέπτεσαι με έναν και μόνο καθολικό τρόπο.

Τον ρώτησα λοιπόν ποσό το πήρε και μου είπε γύρω στα 5€. Λίγο ακριβό θα συμφωνήσετε. Ουσιαστικά είναι ένας πάκος από λευκά χαρτιά στο μέγεθος του 500€ και έχει δυο εκτυπωμένα, ένα πάνω και ένα κάτω. Θα το φτιάξω μόνος μου, ειπα. Έλα που υπολόγιζα χωρίς τον ξενοδόχο.

Ξέρω ότι το να αναπαράγεις χαρτονομίσματα είναι παράνομο. Αλλά δεν σκόπευα φυσικά να τα δίνω για αυθεντικά. Και εδώ έρχεται το περίεργο-τραγελαφικό-omg. Βάζω το 100€ στο σκάνερ και πατώ scan. Στην αναγνώριση της εικόνας μου βγάζει ένα μήνυμα ότι απαγορεύεται το σκαναρισμα χαρτονομισμάτων. Μένω μαλακας.

Αρχίζω και το ψάχνω και πέφτω στο εξής:

It all goes back to the introduction of colour photocopiers when governments around the world suddenly got a fit of the vapours over the apparent potential for desktop forgery. Basically the manufacturers had to come up with an answer to stop this happening or have the machines prohibited and so they cooked up some software that won't reproduce the wavy lines.

Μπορεί να σας φαίνεται μπούρδα αλλά έμενα μου άρεσε.

Update

Οκ. Βρήκα τρόπο να το παρακάμψω. Αφού είναι πρόγραμμα άρα θα είναι ενσωματωμένο στο app του εκτυπωτή. Έτσι αντί να κάνω scan του είπα να το βγάλει έγχρωμη φωτοτυπία. Και μέσα σε 5 λεπτά έχω "2500€" :P

Σκέψεις ποτ πουρί

2009-04-08T02:31:00.002+03:00

...η καταστροφή του περιβάλλοντος είναι η αίτια που διαλύεται η οικονομία μας. Αν θέλουμε να την βελτιώσουμε πρέπει να καταστρέψουμε περισσότερο το περιβάλλον...

...γύρισα στο σπίτι με έναν ινδό ταξιτζή ντυμένο με τα τοπικά του ρούχα...

...αν σας φτιάχνει εσάς κορίτσια το να σας κάνουμε κομπλιμέντα εμάς μας φτιάχνει μετά από ένα τέτοιο να μας μιλάτε ευγενικά...

...
1=5
2=25
3=325
4=4325
5=;
...

...στις 5 Μαίου πετάω για Μιλάνο...

...νυστάζω...

>>pick-up lines<<

2009-04-04T04:20:00.003+03:00

Μιλαγα με έναν φίλο χτες και πέσαμε πάνω στην γνωστή «ανδρική» κουβέντα. Γυναίκες.

Και εγώ και εκείνος είμαστε ελεύθεροι όποτε ύστερα από διάφορα σχετικά θέματα καταλήξαμε στο γνωστό πρόβλημα της «ατάκας». Τη φράση δηλαδή που λες σε μια κοπέλα που βλέπεις κάπου (δρόμο, καφετέρια κλπ) ώστε να την γνωρίσεις.
Γενικά η γνώμη μου είναι ότι πρέπει να γίνουν τα εξής βασικά βήματα. Πρώτα την κάνεις να σε παρατηρήσει (Αν δεν σε έχει δει μάλλον θα «φοβηθεί» αν πας απότομα πάνω της) και αυτό γίνεται αν κεράσεις ένα ποτό ή αν κάτσεις αρκετή ώρα στο οπτικό της πεδίο. Ύστερα μιλάς και λες κάτι απλό. Γεια, με λένε Χρήστο. Και αν ανταποκριθεί τότε συνεχίζεις. Αν όχι φεύγεις ευγενικά.

Έμενα αυτό το πλανο μου κάνει συνηθως. Του φίλου μου δεν του ταίριαζε. Εκείνος γενικά κολλαει με κάτι τέτοια θέματα. Μπορεί να την βλέπει όλο το βράδυ αλλά να μην πάει να της μιλήσει γιατί φοβάται ότι θα του ρίξει χυλόπιτα. Χαζό βεβαία γιατί αν δεν μιλήσει ποτέ σίγουρα δεν θα φάει χυλόπιτα αλλά σίγουρα επίσης δεν θα γνωρίσει και καμία.

Προσπαθώντας όλη την ώρα να δικαιολογηθεί μου έλεγε ότι δεν πάει γιατί δεν έχει κάποια καλή ατάκα να πει. «Και τι να της πω» μου λέει. «Θα με στείλει στο διάολο».

Σήμερα, λοιπόν, βρήκα ένα πολύ ωραίο ανδρικό site, το askmen.com και μέσα στα αλλά είχε μια κατηγορία «pick-up lines». Δεν είχα σκεφτεί ότι έτσι ονομάζονται στα αγγλικά όποτε το googlαρα και έπεσα σε αυτή την (αθλία εμφανισιακά) σελίδα. http://www.linesthataregood.com/

Ο τύπος έχει κάνει λίστες με τέτοιες ατάκες και οι επισκέπτες μπορούν να βάλουν και εκείνοι τις δικιες τους. Γενικά όλες τις βρήκα χαζές εκτός από 1 - 2 που με λίγη βελτίωση θα μπορούσαν να γίνουν ενδιαφέρουσες. Το ωραίο όμως είναι ότι δίπλα από κάθε έναν αριθμό με τις προσπάθειες και έναν αριθμό με τις επιτυχίες και αυτό το κάνει άξιο ενδιαφέροντος.

Τζένη

2009-03-28T14:05:00.003+02:00

Χθες μιλαγα με την φίλη Πασχαλίνα για καλλιτεχνικά θέματα και ξέθαψα ένα παλιό μου σκίτσο. Βέβαια είναι το μοναδικό μου και δεν ασχολούμαι γενικά με το άθλημα οπότε έχει αρκετές ελλείψεις «standards». Απλά σκέφτηκα να το μοιραστώ με τους αναγνώστες.

Η ιστορία του έχει ως εξής. Στην πρώτη λυκείου μια φίλη μου λέει ότι η ξαδέρφη της είναι μοντέλο. Της ζήτω να μου φέρει ένα περιοδικό να την δω. Μου φέρνει την παρακάτω σελίδα.

Εμπνέομαι και λέω να την σκιτσάρω. Το αυθεντικό σκίτσο το έστειλα μέσω της φίλης μου στην κοπέλα αυτή. Από την μια ήθελα να το έχει αλλά τώρα που το σκάφτομαι αυτό ήταν (και μάλλον θα είναι) και το μοναδικό σκίτσο που έχω κάνει. Ίσως έπρεπε να το κρατήσω.

Soccer is the opera of the people.

2009-03-16T02:07:00.003+02:00

Σήμερα πήγα στο γήπεδο. Είδα τον Ολυμπιακό-Ηρακλή. Όσοι με ξέρετε καλά, Χρηστός + Γήπεδο = Φακές + Παγωτό. Δηλαδή είναι κάτι που δεν συνδυάζεται. Πάντα όμως ήθελα να πάω στο γήπεδο να δω πως είναι αυτή η εμπειρία που τόσος πολύς κόσμος φανατίζεται μαζί της.

Ας τα πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Από μικρός δεν έπαιζα μπάλα ούτε «με είχε κάνει» ο πατέρας μου Oλυμπιακό. Γενικά δεν υποστήριζα και ούτε υποστηρίζω κάποια ομάδα αλλά αν τύχει βλέπω ποδόσφαιρο (το άθλημα και όχι τις ομάδες). Ποτέ δεν είχα καταλάβει τι αισθάνονται όλοι εκείνοι που λένε ομαδαρα μου – θεέ – και προσκυνανε.

Έτσι πριν από λίγο καιρό αποφάσισα να πάω κάποια στιγμή στο γήπεδο για να δω αν θα το αισθανθώ και εγώ. Από προχθές είχα ήδη αρχίσει να συνειδητοποιώ τι πρόκειται να ζήσω. Τώρα είμαι σίγουρος ότι είχα δίκιο.

Η ιδέα ήταν ότι ενώ είμαι αντίθετος με κάθε μορφή φανατισμού αν μαζεύονταν και ερχοντουσαν οι system of a down στην Ελλάδα και νεκρός να ήμουν θα πήγαινα να τους δω. Όσο χαζός, λοιπόν, είναι ένας οπαδός άλλο τόσο είμαι και εγώ που θα πήγαινα στην συναυλία.

Άρα για να απαντήσω τι κάνει τον οπαδό, οπαδό έπρεπε να απαντήσω τι με πωρώνει έμενα στους SoaD. Η απάντηση σε αυτό ήταν εύκολη. Μου ακουμπούν την ψυχή. Πως; Με την μουσική τους. Άρα επαγωγικά ο οπαδός γουστάρει γιατί βλέπει την ομάδα του, με την ιδία λογική.

Όσον άφορα το γήπεδο, καθόμουν δυο θήρες διπλά από την 7. Αυτό σήμαινε ότι το επίκεντρο του «σεισμού» ήταν κοντά. Ομολογώ ότι δεν είδα ακραία φαινόμενα, κάτι μπουκάλια, κάτι κωλόχαρτα, κάτι λέιζερ και φωτοβολίδες… αλλά γενικά νορμάλ πράγματα. Πολλές γυναίκες και παιδία και πολύ φιλικό το κλίμα. Βέβαια αν ήμουν στην κερκίδα του Ηρακλή θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα. Εκεί που ήμουν πάντως «ένιωσα» αρκετά αυτό το συναίσθημα τις πώρωσης. Ίσως γιατί υπήρχαν τα συνθήματα, ίσως γιατί υπήρχε το φαινόμενο της μάζας.

Όσον αφορά τον αγώνα, θα ομολογήσω ότι στην αρχή ήμουν λίγο νευρικός. Και οι δυο ομάδες στο πρώτο ημίχρονο δεν μπορούσαν να πάρουν τα πόδια τους και φοβήθηκα ότι δεν θα πάρω όλη την «δόνηση» που χρειαζόμουν για να βγάλω τα συμπεράσματα μου. Βέβαια στο 2ο ο Ολυμπιακός έβαλε 5 γκολ και έγινε ο πανικός που χρειαζόμουν.

Ήταν σχετικά ωραία εμπειρία. Ωστόσο δεν νομίζω να ξαναπάω αν και θα ήθελα να δω και έναν ευρωπαϊκό αγώνα.

Great men are not always idiots [K. Elizabeth Gordon]

2009-03-12T03:20:00.006+02:00

Δεν είμαι από τους ανθρώπους που βρίζουν και καταριούνται το εκπαιδευτικό σύστημα (αν και όντος είναι έλεος) και ιδιαίτερα το ίδρυμα που φοιτούν. Αλλά μερικές φόρες πραγματικά με πιάνουν τα γέλια με διάφορα που βλέπω εκεί μέσα.

Αισθάνομαι ότι παίζω σε sitcom και εκείνη την ώρα που το βλέπω ακούγονται τα χαζά γέλια από κάτω. Και επειδή είμαστε επιστήμονες άνθρωποι (κάπου εδώ είναι τα γέλια) δίνω ενδεικτικά παραδείγματα.

Γεγονός
Μια τρυπά στο πάτωμα για να περνούν τα καλώδια στο υπόγειο.

Σημείωση
Από αυτή την τρυπά περνά το πόδι μου.

Απορία
Χάθηκε ο κόσμος να βάλουν ένα σωλήνα και να καλύψουν το κενό;

Γεγονός
Μια στραπατσαρισμένη μπάρα

Σημείωση
Η μπάρα βρίσκεται στον εσωτερικό δρόμο.

Απορία
Κατούρημα, αλκοόλ ή ηλιθιότητα;

Γεγονός
Ένα υπόστεγο για ένα φορτηγό

Σημείωση
Δεν παρατηρήθηκε κάποια άλλη χρήση περά από την στέγαση του φορτηγού.

Απορία
Να έβαζε την μερσεντές ο διευθυντής να το καταλάβω… αλλά το φορτηγό τι το σκέπασαν; Να μην κρυώσει;

I have not lost my mind, it's backed up on disk

2009-03-10T21:57:00.002+02:00

Ξέρω ότι δεν έχω πάρα πολλούς αναγνώστες αλλά είμαι χαρούμενος γιατί οι περισσότεροι από εσάς είσαστε σταθεροί επισκέπτες. Συνήθως έρχεστε μια φορά στο τόσο για δείτε μπας και έχω βάλει κανένα ποστ της προκοπής.

Θα παρατηρήσατε όλοι εσείς λοιπόν ότι τον τελευταίο καιρό έχει πέσει ο αριθμός των νέων ποστ, έχουν εξαφανιστεί οι 5αδες κλπ. Αυτό συμβαίνει γιατί περνώ την ίωση του άχρονου μπλογκερ. Δεν έχω, δηλαδή, χρόνο να γράψω και να ασχοληθώ γενικά με αυτό.

Όταν ξεκίνησα αυτό το μπλοκ είχα υποσχεθεί δυο πράγματα. Πρώτον θα ανεβάζω μονό όταν έχω κάτι να πω ή να δείξω και δεύτερον δεν θα έχω συγκεκριμένη θεματολογία. Για αυτό θα παρατηρήσετε ότι ο αριθμός των πόστα διαφέρει αισθητά από μήνα σε μήνα και ότι η κατηγορίες είναι από ανέκδοτα μέχρι εσωτερικές αναζητήσεις. Όπως άρεσε και στον Στρατό «φανατική μετριότητα».

Το μονό που αισθάνομαι ότι πρέπει να απολογηθώ είναι για την έλλειψη των 5αδων μονό και μονό γιατί πολλοί αναγνώστες μου λένε ότι τις γούσταραν. Δυστυχώς (αν και φαινόταν ότι είναι αθλία ανέκδοτα) ήταν διαλεγμένα ένα ένα από τεράστιες λίστες. Αυτό τα μείωσε πολύ σε αριθμό και εμφάνισε την εξάντληση τους πριν από μερικούς μήνες. Ύστερα από μια περίοδο έβαλα ένα πακέτο ακόμα αλλά και πάλι έφτασα να μην έχω αλλά. Αν κάποιος, λοιπόν, έχει να προτείνει μερικά η φόρμα επικοινωνίας είναι πάνω δεξιά.

Θέλω να πω, τέλος, τρία σύντομα πράγματα.

Ευχαριστώ όσους σχολιάζουν. Δίνουν δύναμη.
Ευχαριστώ όσους δεν σχολιάζουν. Μου θυμίζουν ότι λέω μπούρδες
Και σε όσους μπαίνουν στο μπλογκ για 2 δευτερόλεπτα συμβουλεύω να προσέχουν που κάνουν κλικ… καμία μέρα αυτό θα σας σώσει την ζωή!

People Watching

2009-03-05T17:24:00.005+02:00

Εκτός από τον προγραμματισμό σαν χόμπι έχω και να βλέπω ταινίες. Γενικά με γεμίζουν αυτά τα δυο πράγματα. Σήμερα λοιπόν ανακάλυψα ένα ακόμα που μπορεί να γίνει εύκολα χόμπι μου.

Μου αρέσει πάρα πολύ η παρατήρηση των ανθρώπων. Βέβαια μπορεί να ακουστεί ότι έχω αρχίσει και τα χάνω αν πω ότι περπατούσα στο μετρό και κοίταζα γύρω μου τους περαστικούς, προσπαθώντας να φανταστώ από πού έρχονται που πάνε και αλλά πολλά. Στην πραγματικότητα όμως είναι ένα καθαρά επιστημονικό πείραμα. Ψυχολογία, φιλοσοφία, μαθηματικά και αλλά εμπλέκονται σε αυτό το χόμπι. Είναι σαν να παρατηρείς πουλιά ή μυρμήγκια.

Γυρνώντας εχτες από την δουλεία είδα έναν τύπο που έμοιαζε με έναν ηθοποιό. Σκέφτηκα ότι μπορεί να έχουμε διαφορετικά χαρακτηριστικά ο ένας με τον άλλο αλλά αν τα «θολώσουμε λίγο» θα μπορούσαμε να μπούμε σε κατηγορίες. Όπως βλέπουμε ιδία όλα τα κουνέλια αλλά αυτά δεν βλέπουν ίδιο τον εαυτό τους με τα αλλά. Λίγο αργότερα είδα μια κοπέλα που έμπαινε στην κατηγορία της αγελάδας. Φανταστείτε μια αγελάδα-άνθρωπο. Και δυο καθίσματα πιο πέρα έναν τύπο που έμοιαζε με αετό. Και δεν κάνω πλακά ήταν έτσι.
Άπλα δεν είχε πούπουλα, και όχι δεν ήταν μασκαρεμένος για απόκριες.

Πέρα από αυτά δεν θέλω να μιλήσω για το πόσες γυναίκες αγγέλους είδα. Ποια μπουζούκια; Ποια κλαμπ; Ποιες καφετερίες; Πηγαίνετε στο μετρό να βρείτε γκόμενα.

Θέλω να κλείσω αυτό το ακατάληπτο ποστ με δυο βίντεο. Και τα δυο είναι πειράματα που έγιναν σε χώρους με πάρα πολύ κόσμο και είναι άξια προβολής και σκέψης

Time Lapse Grand Central Station

The T-Mobile Dance

Wiki: http://en.wikipedia.org/wiki/People_watching

Ποιος είναι ο σκοπός μου;

2009-02-26T01:39:00.000+02:00

Το παραπάνω ερώτημα είναι ένα από τα μεγαλύτερα φιλοσοφικά ερωτήματα του ανθρώπου (μαζί με το ερώτημα του θανάτου, του σύμπαντος κλπ) Και σήμερα καθώς έπαιζα με φίλους πόκερ μου ήρθε στο μυαλό ένας μακρύς συνειρμός.

Τώρα παίζω χαρτιά. Κάπου μέσα στο μυαλό μου ακούω «από ένα παιχνίδι για πλακά ξεκινούν όλοι». Ασυναίσθητα γρήγορα μου έρχονται οι εξής φράσεις η μια πίσω από την άλλη. «Από ένα τσιγάρο ξεκινούν όλοι» «Από ένα χασίσι ξεκινούν όλοι» «Από ένα ποτηράκι ξεκινούν όλοι» «Από …»

Δεν ξέρω πως το βλέπετε εσείς αλλά εγώ το βλέπω εντυπωσιακό. Όλα τα κακά δηλαδή, μας λέει ο λαός, ότι ξεκινούν από μια φορά. Για μια στιγμή… Έπαιξα πόκερ αλλά δεν είμαι χαρτοπαίχτης . Έχω πιει ουίσκι μα δεν είμαι αλκοολικός. Παρόλα αυτά έχω κάνει τσιγάρο αλλά καλώς η κακώς συνεχίζω να καπνίζω (κανονικό – συνεννοούμαστε να μην παρεξηγούμαστε). Γιατί λοιπόν συνεχίζω να καπνίζω; Μήπως είναι πιο εθιστικό από τα αλλά.

Συνεχίζοντας τον συνειρμό μου έρχομαι στο εξής αποτέλεσμα. Είμαι καπνιστής γιατί το γουστάρω, ενώ δεν είμαι χαρτοπαίχτης γιατί δεν το γουστάρω. Μου αρέσει να παίζω, αλλά δεν είμαι παθιασμένος. Άρα όταν με κάτι είμαι παθιασμένος έχω πρόβλημα. Αν το καλοσκεφτούμε αυτό προχωρεί παραπέρα. Αν δουλεύεις πολύ είσαι εργασιομανής [ΚΑΚΟ]. Αν πηδιέσαι όλη μέρα είσαι σεξομανής [ΚΑΚΟ… λέμε τώρα] Αν χαλαρώνεις όλη την ημέρα είσαι τεμπέλης [ΚΑΚΟ] Με λίγα λογία αν σου αρέσει κάτι πάρα πολύ είναι κακό.

Αυτό δεν μπορεί να ισχύει, κάπου έκανα λάθος. Αν βάλουμε μέσα στην εξίσωση και το ρητό «Μετρον άριστον» τότε κάπως ισορροπούμε τα πράγματα. Αλλά δυστυχώς πρέπει να δικαιολογήσουμε την ύπαρξη του στην εξίσωση. Ο διαβολάκος εκείνη την στιγμή με ρώτησε «Και γιατί πρέπει να έχω μέτρο σε αυτό που κάνω; Γουστάρω ρε να είμαι παθιασμένος με αυτό που κάνω; Νιώθω ζωντανός. Νιώθω ότι ανήκω κάπου. Νιώθω ότι έχω ένα σκοπό.»

Θα μπορούσα να του απαντήσω με το πολύ φτηνό «Τότε όμως χάνεις όλα τα αλλά. Είσαι αφοσιωμένος στο δέντρο και χάνεις το δάσος» Αλλά η συζήτηση δεν θα είχα νόημα να συνεχίσει οπότε προτίμησα να τον τσιγκλήσω λίγο λέγοντας του. «Γιατί όλοι οι άλλοι σε θέλουν έτσι». Και προλαβαίνοντας τον συνέχισα…

«Αν το καλοσκεφτείς η ιδία η κοινωνία είναι που σε θέλει μέτριο. Αν είσαι αλκοολικός ίσως σου αρέσει να πίνεις. Βέβαια αν δεν σου αρέσει και θες να σταματήσεις μπορεί να μην μπορείς αλλά αυτό είναι άλλο θέμα. Στην πρώτη περίπτωση όμως που σου αρέσει είναι ΚΑΚΟ γιατί δεν αρέσει στους γύρω σου. Το ίδιο λίγο πολύ ισχύει και για τον πρεζάκια, τον χαρτοπαίχτη, τον πιτσιρικά που φωνάζει στους δρόμους, τον χούλιγκαν, τον θρησκόληπτο κλπ.

«Για ένα μονό δεν ισχύει και αυτό φυσικά είναι η εργασιομανία. Αν είσαι φανατικός με την δουλεία σου είσαι ο καλύτερος άνθρωπος. Και μη μου πεις ότι αυτό είναι ΚΑΛΟ γιατί θα τρελαθώ. Είναι ΚΑΛΟ να βγάζεις πολλά λεφτά και να την ψωνίζεις; Είναι ΚΑΛΟ να μην έχεις προσωπικό χρόνο; Με την «άποψη» της κοινωνίας όχι, με την δίκια σου διαβολάκο είναι γιατί αυτό γουστάρεις.»

Κάπου εκεί ο συνειρμός μου θόλωσε, έπρεπε να παίξω και τον γύρο μου. Κρίμα που έπρεπε να το συζητήσω με εμένα και δεν είχα κάποιον εκεί να του ανοίξω κουβέντα. Και τελικά δεν ήξερα αν θα έπρεπε να πάω με τα νερά όλων και να γίνω ένας φανατικός εργάτης ή με τα δικά μου και να γίνω ένας φανατικός εγωιστής ή να την χαλάσω και σε αυτούς και σε μένα και να γίνω ένας φανατικός μετριοπαθής.

Σοφά Λόγια

2009-02-24T03:55:00.001+02:00

Να είστε καλοί με τα παιδιά σας, γιατί αυτά θα επιλέξουν το γηροκομείο σας!

Οι φίλοι πηγαινοέρχονται, ενώ οι εχθροί συσσωρεύονται.

Αν ο έρωτας είναι τυφλός, πρέπει να πας πασπατεύοντας.

Αν η γυναίκα ήταν καλή, θα είχε μία και ο Θεός. Αν η γυναίκα ήταν πιστή, τότε ο διάβολος δεν θα είχε κέρατα.

Κάποιοι άνδρες αγαπούν τόσο τη γυναίκα τους που, για να μην τη φθείρουν, χρησιμοποιούν γυναίκες άλλων.

Χειρότερο από ένα χαλίκι στο παπούτσι είναι ένας κόκκος άμμου στο προφυλακτικό.

Αν μια μέρα νοιώθεις άχρηστος και καταθλιμμένος, θυμήσου ότι μια μέρα ήσουν το πιο γρήγορο σπερματοζωάριο του κόσμου.

Οι προϊστάμενοι είναι όπως τα σύννεφα, όταν εξαφανίζονται, κάνει υπέροχο καιρό.
Η ιεραρχία είναι όπως το ράφι, όσο πιο ψηλό, τόσο πιο άχρηστο.

Το μέλλον σου εξαρτάται από τα όνειρά σου. Μη χασομεράς λοιπόν, πήγαινε να κοιμηθείς.

Ο έρωτας είναι όπως η γρίπη, μας πιάνει στο δρόμο, μας οδηγεί στο κρεβάτι.

Αν δεν θέλετε να έχετε γιους και κόρες, κάνετε έρωτα με την κουνιάδα σας, για να έχετε μόνο ανίψια.

Οι άνδρες θα έλεγαν λιγότερα ψέματα αν οι γυναίκες τους έκαναν λιγότερες ερωτήσεις.

Σιγά μη κλάψω σιγά μη φοβηθώ!

2009-02-20T00:01:00.002+02:00

Μου λεν αν φύγω από τον κύκλο θα χαθώ
στα όρια του μοναχά να γυροφέρνω
Και πως ο κόσμος είν'ανήμερο θεριό
που όταν δαγκώνει εγώ καλά είναι να σωπαίνω

Κι όταν φοβούνται πως μπορεί να τρελαθώ
μου λεν να πάω κρυφά κάπου να κλάψω
Και να θυμάμαι πως αυτό το σκηνικό
είμαι μικρός πολύ μικρός για να τ' αλλάξω

Μα εγώ μ΄ένα άγριο περήφανο χορό
σαν αετός πάνω απ'τις λύπες θα πετάξω

Σιγά μη κλάψω σιγά μη φοβηθώ
σιγά μη κλάψω σιγά μη φοβηθώ!

Θα πάω να χτίσω μια φωλιά στον ουρανό
θα κατεβαίνω μόνο αν θέλω να γελάσω

Σιγά μη κλάψω σιγά μη φοβηθώ
σιγά μη κλάψω σιγά μη φοβηθώ!

Μου λεν αν φύγω πιο ψηλά θα ζαλιστώ
καλύτερα στη λάσπη εδώ μαζί τους να κυλιέμαι
Και πως αν θέλω περισσότερα να δω
σ' ένα καθρέφτη μοναχός μου να κοιτιέμαι

Κι όταν φοβούνται πως μπορεί να τρελαθώ
μου λεν να πάω κρυφά κάπου να κλάψω
Και να θυμάμαι πως αυτό το σκηνικό
είμαι μικρός πολύ μικρός για να τ'αλλάξω

Μα εγώ μ΄ένα άγριο περήφανο χορό
σαν αετός πάνω απ'τις λύπες θα πετάξω

Σιγά μη κλάψω σιγά μη φοβηθώ
σιγά μη κλάψω σιγά μη φοβηθώ!

Θα πάω να χτίσω μια φωλιά στον ουρανό
θα κατεβαίνω μόνο αν θέλω να γελάσω

Σιγά μη κλάψω σιγά μη φοβηθώ
σιγά μη κλάψω σιγά μη φοβηθώ!

Is there life before death? [Graffito]

2009-02-18T21:05:00.001+02:00

Οι χειρότεροι εφιάλτες είναι εκείνοι που σου δείχνουν πως κάποιο αγαπημένο σου πρόσωπο έπαθε κάτι. Με αυτό τον τρόπο ο εφιάλτης παραμένει και αφού ξυπνήσεις γιατί συνεχίζεις να έχεις άγχος και φόβο.

Το πιο «ωραίο» όμως σε αυτή την περίπτωση είναι όταν είσαι από την άλλη μεριά. Όταν δηλαδή δει κάποιος άλλος κάτι κακό για σένα. Και αν δεν είναι ο μονός; Τότε τα πράγματα αρχίζουν και περιπλέκονται.

Μερικές μέρες πριν με ξυπνά το πρωί μια φίλη μου και μου λέει ότι είδε κακό όνειρο για μένα. Μετά από μερικές αποτυχημένες προσπάθειες να την πείσω να μου πει σπάει και λέει ότι με είδε να τρακάρω με το αμάξι… και… πέθανα. Πριν φύγει μου λέει ότι είδε να είμαι σε ένα αμάξι ενός κοινού μας φίλου και ότι δεν φόραγα ζώνη. Κλείνει με το «να προσέχεις».

Ωραία σκέπτομαι η «γκαντεμο» με έφτιαξε πρωινιατικα. Αλλά ομολογώ ότι δεν του έδωσα και πολύ σημασία μέχρι που εντελώς τυχαία χθες συνειδητοποιώ ότι όντως είμαι στο αμάξι του συγκεκριμένου παιδιού. Ωπα, λέω. Τι γίνεται; Και κάνω να φορέσω ζώνη. Δυστυχώς η ζώνη ήταν χαλασμένη και για μια στιγμή ένιωθα ότι συμπληρώνεται ένα πάζλ.

Βέβαια τώρα σας μιλώ οπότε δεν έπαθα τίποτα. Το «αστείο» όμως της υπόθεσης δεν τελειώνει εδώ. Σήμερα ήταν η μέρα που αποφάσισα να γράψω το όλο σκηνικό εξαιτίας του περιέργου του πράγματος.

Η πολύ καλή μου φίλη και πρώην κοπέλα μου, η οποία παρεμπιπτόντως μένει στην επαρχία, οπότε δεν μπορεί να έχει μάθει κάτι από κάπου (μερικοί ίσως να ξέρετε την πνευματική σχέση που είχα, και έχω, μαζί της) μου στέλνει σήμερα το πρωί μήνυμα. Μου λέει εν ολίγης ότι είδε κακό όνειρο και να προσέχω. Γαμω το φελεκι μου λέω. Της απαντώ μέσα στον ύπνο μου να μου πει περισσότερα. Μου λέει ότι με είδε στο νοσοκομείο από τρακάρισμα και ότι ήμουν πολύ χάλια. Γέλασα αμήχανα για μερικά δευτερόλεπτα.

Το μεσημέρι λέω την ιστορία στην μητέρα μου. Η μανά μου γενικά βλέπει όνειρα και κάποιες φορές βγαίνουν. Οπότε περίμενα να δω αν έχει τίποτα στο μυαλό της. Διάολε αν κάποιος έχει δει κάτι κακό αυτή θα είναι η μανά μου σκέφτηκα. Αυτή μου είπε ότι δεν έχει δει αν και «εντυπωσιάστηκε» και φοβήθηκε με όλο αυτό.

Η ιστορία κλείνει πριν από μερικές ώρες που ξύπνησε από το μεσημεριανό της ύπνο. Μαντέψτε τι είδε…

Αν κάποιος άλλος δει ότι πεθαίνω παρακαλώ να ΜΗΝ μου το πει.

Είναι που όλα ήρθαν αργά.

2009-02-15T16:21:00.001+02:00

Μια «οργανωμένη» ομάδα νυκτερινών τύπων εισέβαλε χθες σε γνωστό μαγαζί του μπουρναζίου όπου και δουλεύω. Υστέρα από την κατανάλωση όλου του κρασιού που είχε αποθηκευτεί για να βγάλουμε τον χειμώνα οι τύποι επιδείχτηκαν σε χορευτικές κινήσεις μετά μουσικής.

Αποφάσισαν να κάτσουν δε μέχρι τις 5 πρωίας μαζί με τα γκαρσόνια που κουτούλιζαν στους τοίχους ώστε ο πόνος να τους κρατεί ανοιχτα τα μάτια, τα όποια έπεφταν λόγο νύστας.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω το κύριο Τασσο για τις δυο υπέροχες μελανιές που μου χάρισε στο στήθος από το γνωστό «γύρισμα της ρόγας». Ευχαριστώ Τασσο, οι μελανιές φτάνουν μέχρι τον αφαλό.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω και την Ιωάννα γιατί μου το ζήτησε… και γιατί είναι υπέροχη.

Τον Μπιλ Μπιλ γιατί είναι μάγκας. Τελεία.

Τον Μπιλακο γιατί χόρεψε για πάρτη μου.

Τον Στράτο γιατί όλοι οι άλλοι είχαν πιει και αυτός τουλάχιστον καταλάβαινε τις μαλακιές που έλεγα.

Και τον Μπίλια γιατί παρόλο που ήταν «ο πιο νηφάλιος» από όλους δεν σταμάτησε να χορεύει και να πίνει.

Εβίβα

Μήπως μεγάλωσα;

2009-02-10T02:24:00.002+02:00

Όταν μου έλεγαν για την εφηβεία αναρωτιόμουν. Αρκετά χρονιά πριν. Τώρα μήπως μεγάλωσα;

Ο κόσμος γύρω μου άρχισε να τρέχει. Οι άνθρωποι τρελαθήκαν. Άραγε πάντα τρελοί ήταν αλλά τώρα το βλέπω γιατί μήπως μεγάλωσα;

Κάνω τσιγάρα συζητώντας με τον εαυτό μου. Με κερνώ ποτά. Είμαι ηλίθιος ή μήπως μεγάλωσα;

Βγάζω λεφτά με εργασία. Πληρώνω λογαριασμούς; Μήπως μεγάλωσα;

Καταδικασμένοι από το προπατορικό αμάρτημα ζουν τώρα πάνω στην γη με άγχος. Εγώ έχω άγχος. Τελικά μήπως μεγάλωσα;

Αν είναι έτσι μόνο τώρα, είμαι άτυχος. Αν ήταν έτσι πάντα, είμαι στενοχωρημένος. Κρίμα. Μάλλον μεγάλωσα.

Ευχαριστώ

2009-02-07T12:36:00.003+02:00

Μερικές στιγμές πρέπει να μένουν αιώνιες στον εγωισμό του συνειδητού.

Ευχαριστώ τους:

Κώστα
Δημήτρη
Κώστα
Βασίλη
Τάσσο
Βασίλη
Σπύρο
Στράτο
Μαρίνα
Βασίλη
Δανάη
Διονύση
Γιάννη

Με ποιόν μοιάζω;

2009-02-06T00:33:00.002+02:00

Σκατά... γυναίκα με έβγαλε... ηλίθιο πράγμα, είδες μαλλιά και μπήκες.

Πέρυσι

2009-02-05T13:45:00.001+02:00

Πέρυσι ήμουν πιο ήρεμος
Πέρυσι έπαιζα dnd
Πέρυσι δεν είχα facebook
Πέρυσι δεν έκανα τρεις δουλείες
Πέρυσι δεν είχα επαγγελματικές επαφές
Πέρυσι χρώσταγα λιγότερα μαθήματα
Πέρυσι δεν άκουγα Διάφανα Κρίνα
Πέρυσι είχα μια αγάπη
Πέρυσι δεν κάπνιζα τόσο
Πέρυσι κοιμόμουν μέχρι τις 12

Μπορεί αν τα δω ένα ένα να βρω καλά και κακά άλλα στο σύνολο η αλλαγή είναι πάντα καλή. Άλλαξα μέσα σε έναν χρόνο. Πως θα είμαι σε 10 ή 20 χρονιά;

Το Πνεύμα Των Εποχών

2009-02-02T00:49:00.001+02:00

Μια ευγενική χορηγία του φίλου Δημήτρη

1/3 + 1/3 = 1 (???)

2009-01-20T22:25:00.001+02:00

Μια μέρα 24 ωρών είναι πολύ μικρή. Μακάρι να ήταν ας πούμε 30 ή 40 να προλαβαίναμε να κάνουμε περισσότερα πράγματα. Άλλα και πάλι θα χρειαζόμασταν 50 ή 60 ώρες για να ικανοποιηθούμε. Άτιμη ανθρωπινή πλεονεξία.

Μήπως η λύση είναι να κοιμόμαστε λιγότερο; Από τις 8 ώρες που πρέπει να κοιμηθούμε αν κοιμόμασταν μονό την 1 θα κερδίζαμε 7 ώρες. Είμαι 21 χρονών x 365 x 7 = 52.332 ώρες ή 2180,5 μέρες ή περίπου 6 χρόνια. Θα είχα 6 χρόνια μπόνους!

Άλλα και πάλι… το πρόβλημα δεν πρέπει να είναι εκεί. Θέλω να πω ότι ακόμα και να είχαμε μπόνους 7 ώρες πάλι κάτι θα μας έβαζαν (!) να κάνουμε. Όπα… μήπως βρήκα την αίτια όλου του προβληματισμού; Με βάζουν να κάνω! Με βάζουν να κάνω; Μπερδεύτηκα.

Πριν από πολλά χρόνια κάποιοι τύποι αποφάσισαν να κάνουν μια επανάσταση για να διεκδικήσουν 8ωρη εργασία. ΟΚ δεκτό άρα περνώ το 1/3 της ημέρας μου για να βγάλω λεφτά ώστε να ζήσω τα υπόλοιπα 2/3. Το άλλο 1/3 πρέπει να κοιμάμαι, και έτσι μου μένει 1/3 να κάνω ότι θέλω.

Κάτι μου βρωμάει εδώ… θυμάμαι όταν ήμουν δημοτικό έπρεπε να κάνω ασκήσεις αφού γυρνούσα από το σχολείο. Θυμάμαι και στο γυμνάσιο γινόταν αυτό. Στο λύκειο δε το κακό είχε παραγίνει. Φαγώθηκαν όλοι να μάθω βιαστικά μερικές, ανούσιες ίσως, γνώσεις και όλα αυτά για να μπορέσω να δουλέψω… γρήγορα…

Οκ πάει το λύκειο τα κατάφερα και επέζησα. Τώρα είμαι φοιτητής. Δεν είμαι μαθητής. Τώρα μαθαίνω κάτι που μου αρέσει. Ερευνώ και ανακαλύπτω. Η όχι; Ρε μήπως με κοροϊδεύουν. Αφού πάλι μου βάζει ο κάθε ένας καθηγητής εργασία για το σπίτι. Πάλι πρέπει να διαβάσω.

Τελικά τι γίνεται δεν έχω καταλάβει. Από την πρόσφατη εμπειρία μου κιόλας κατάλαβα ότι στο μέλλον, όταν βρω δουλεία ΠΑΛΙ δεν θα δουλεύω 8ωρο.

ΡΕ ΔΕΝ ΠΑΜΕ ΚΑΛΑ!

Ίσως πρέπει να το πάρω ανάποδα. Ίσως όταν μεγαλώνουμε να μην πρέπει να δουλεύουμε και σαν έξυπνα ζώα να βρούμε έναν τρόπο να επιβιώνουμε χωρίς να κάνουμε κάτι. Γιατί αν το νόημα της ζωής το ψάχνουμε τις 8 ώρες που δεν δουλεύουμε ή κοιμόμαστε με αυτό τον τρόπο θα έχουμε τον διπλάσιο χρόνο για την αναζήτηση μας. Αυτός που έφτιαξε τα ρομπότ που κατασκευάζουν δονητές δεν μπορούσε να φτιάξει άλλα που να καλλιεργούν χωράφια;

Τώρα που είμαι φοιτητής θα έπρεπε να μαθαίνω ότι θέλω και οπότε θέλω. Να πηγαίνω εκεί και ο καθηγητής να με βλέπει σαν ερευνητή και όχι σαν αντικείμενο υπό προγραμματισμό.

Ίσως και όταν ήμουν μικρότερος θα έπρεπε να πηγαίνω 6 ώρες στο σχολείο να μαθαίνω μαζί με τα μαθηματικά και την ιστορία και μουσική, κινηματογράφο, κοινωνιολογία, ψυχολογία, φιλοσοφία. Ίσως μετά το σχολείο να έπρεπε να είχα ελεύθερο χρόνο. Και ίσως αντί να με κυνηγούν να μην παίζω playstation να έπρεπε να μου εξηγούσαν (γιατί χαζός δεν ήμουν) ότι στον ελεύθερο μου χρόνο μπορώ να μάθω ότι θέλω, να κάνω ότι θέλω ή… να μην κάνω τίποτα… απλά να ζήσω με λίγη γαλήνη.

Όλα αυτά είναι εμπνευσμένα από την παρατήρηση της ξαδέρφης μου που πάει 3η γυμνάσιου και των 2 άλλων παιδιών που τους κάνω μαθηματικά.

…κι εκλιπαρώ φανατικά λίγη γαλήνη…

2009-01-17T02:38:00.007+02:00

Μόλις γύρισα από το Κύτταρο. Τα Διάφανα Κρίνα μου πρόσφεραν ένα 3ωρο ταξίδι στην παραφυσική μουσική των συναισθημάτων. Το παρακάτω το αφιερώνω σε μένα.

…κι εκλιπαρώ φανατικά λίγη γαλήνη…

Υ.Σ. Παιζουν και αυριο για οποιον γουσταρει.

sniff sniff I smell dumb people

2009-01-09T00:47:00.001+02:00

Την ξέρετε την τεχνική που χρησιμοποιούν οι δημοσιογράφοι της δεκάρας, κατά την οποία ψάχνουν τα σκουπίδια των διασήμων για να βγάλουν τα άπλυτα τους στην φορά. Φυσικά κατακριτέα αλλά... δεν ξέρω. Είναι τα σκουπίδια προσωπικά δεδομένα; Θέλω να πω… αφού τα πέταξες! Πάντως σίγουρα είναι ελεεινό και ποταπό.

Το θέμα είναι ότι είμαι κακό παιδί. Δεν έψαξα ακριβώς σκουπίδια αλλά σίγουρα προσωπικά δεδομένα. Αν θα ήθελα να δικαιολογήσω τον εαυτό μου θα έλεγα ότι «φίλε τα άφησαν και εκείνοι αμολητά, όποτε και εγώ τα βρήκα!»

Μιλώ για τα αρχεία που αφήνουν οι «άσχετοι» χρηστές στα νεταδικα. Στα περισσότερα internetαδικα συνδέεσαι με έναν λογαριασμό χρηστή. Μπορείς να χρησιμοποιήσεις συγκεκριμένους φακέλους, οι οποίοι κλειδώνονται για να μην μπορούν άλλοι να δουν τα αρχεία σου. Αλλιώς αποθηκεύονται στον server. Με μια απλή αναζήτηση και με συγκεκριμένες παραμέτρους μπορώ λοιπόν να πάρω ότι θέλω από αυτά.

Σίγουρα δεν θα πάρω και από τους 1000 χρηστές του net αλλά και οι 100 μου φτάνουν. Θα μπορούσα κάλλιστα να πάρω συνομιλίες του msn ή αποθηκευμένους κωδικούς ή βιντεακια κινητού αλλά ας πούμε ότι παίρνω τις φωτογραφίες.

Θα με ρωτήσετε βέβαια, γιατί χώνω την μύτη μου εκεί; Τι κερδίζω; Μήπως είμαι ανώμαλος;

Περά από τις αστείες φωτογραφίες, τις γυναίκειες οπτασίες (που αν το ήξερε ο γκόμενος τους θα με σκότωνε), βρίσκω και κάποιες πολύ πολύ πολύ προσωπικές φωτογραφίες. Και για άλλη μια φορά το ερώτημα γίνεται φιλοσοφικό. Αν εγώ τους ήξερα αυτούς δεν θα υπήρχε πρόβλημα; Ακόμα και που δεν τους ξέρω, έχουν τέτοιες φωτογραφίες αποθηκευμένες στο netαδικο. E! Είναι άξιοι της μοίρας τους. Γιατί εγώ τις είδα, γέλασα και αυτό ήταν. Αν τις έβρισκε κανένα λαμογιο, θα τους γινόταν μάθημα... μαλλον.

Για άλλη μια φορά ανακαλύπτω πόσο η βλακεία είναι τόσο στενά συνδεδεμένη με την άγνοια.

Θέλω...

2009-01-06T07:17:00.000+02:00

να μου δώσουν το πτυχίο με 9 αύριο χωρίς να χρειαστεί να πάω στην σχόλη, ούτε να δώσω μάθημα, πτυχιακή, πρακτική και άλλες αηδίες.
να βρω μια δουλεία με αρχικό μισθό 2500€ στην οποία, άμα δεν βαριέμαι, απλά να λέω την γνώμη μου που και που για διάφορα θέματα που γνωρίζω.
να βρω σπίτι κάπου προς Νέα Ζωή (ή Πετρούπολη) μικρό αλλά βολικό, ρετιρέ, με δικό του παρκιν και να το ανακαινίσω όπως γουστάρω.
να πάρω ένα σταρλετακι και να το φτιάξω.
να βρω μια μελαχρινή με γαλάζια μάτια, με την οποία δεν θα χρειάζεται να μιλάμε, αφού ο ένας θα ξέρει τι θέλει ο άλλος ανά πάσα στιγμή.

Η ελεημοσύνη του ΟΠΑΠ

2009-01-05T09:07:00.002+02:00

Παίζω τζοκερ εδώ και 3 χρονιά, σταθερά, τους ίδιους αριθμούς, κάθε κλήρωση. Φυσικά και ξέρω ότι το να κερδίσω με αυτή την τεχνική (όπως και με οποιαδήποτε άλλη εδώ που τα λεμέ) είναι απίθανο αλλά δεν παίζω με την έννοια του τζόγου αλλά με την έννοια της επένδυσης. Έχω δώσει 150€ τα τρία αυτά χρονιά. Και πιστεύω ότι είναι φτηνή αγορά. Γιατί στο κάτω κάτω είναι «αγορά» τύχης.

Από πριν, ωστόσο, αναρωτιόμουν για την ακεραιότητα τέτοιων τυχερών παιχνιδιών. Θέλω να πω ότι δεν μιλάμε για χαρτάκι στο σπίτι ενός φίλου, αλλά για ένα μαζικό παιχνίδι εκατομμυρίων που περνά μέσα από ηλεκτρονικούς υπολογιστές.

Η τελευταία κλήρωση ήταν που με προβλημάτισε λίγο.
Αν υπολογίσουμε τους δυνατούς συνδυασμούς του τζοκερ βγαίνει (νομίζω) ως εξής:
Διαλέγω έναν νούμερο από τα 45. Μετά μου μένουν 44 κλπ. Άρα 45x44x43x42x41 Και ένα τζοκερ από τα 20. Έχω 2.932.221.600 συνδυασμούς. Θα μπορούσαμε να αφαιρέσουμε κάποιους όπως 1,2,3,4,5 και τζοκερ 1 αλλά πάλι ο αριθμός θα ήταν αυτής της κατηγορίας.
Το ερώτημα μου είναι: Πως είναι δυνατόν με 65.800.079 στήλες να πετυχουν 4 τον σωστό συνδυασμό!

Τελικά αν τα λεφτά πηγαίνουν πραγματικά στον κόσμο, μήπως πηγαίνουν εκεί που θέλει ο ΟΠΑΠ να δώσει ελεημοσύνη; Χαχα καλό… ο ΟΠΑΠ ελεημοσύνη…. χαχα

Εβίβες

2009-01-05T01:47:00.001+02:00

Ναργιλές εκτός από το τεχνολογικά εξελιγμένο μηχάνημα που φιλτράρει τον καπνό είναι και ένα μαγαζί στο μπουρναζι. Εκεί σήμερα τα έπινα. Τρία καραφάκια ρακομελα παρακαλώ.

Αυτό που ήθελα να πω είναι ένα συγγνώμη στους συνανθρώπους μου που ύστερα οδήγησα μεθυσμένος. Καταλαβαίνω ότι τώρα αισθάνομαι ελεύθερος και χαρούμενος αλλά σε καμία περίπτωση δεν έπρεπε να γίνω επικίνδυνος για εκείνους. (όχι ότι έγινα πολύ αλλά και το λίγο πολύ είναι)

Καληνύχτα παιδιά. Τα λέμε αύριο που θα είμαι σόι. Εβίβες.

Γιαμπα νταμπα ντου

2008-12-29T17:19:00.001+02:00

Την εβδομάδα που μας πέρασε:

Δούλευα από τις 7μμ μέχρι τις 6πμ την τέταρτη, πέμπτη, Σάββατο
Ήπια ξίδια την παρασκευή
Φύτεψα το πρώτο μου σαρκοφάγο φυτό. Μπάμπης Venus Flytrap [Σύντομα περισσότερες πληροφορίες]
Ξεκίνησα την κατασκευή τριών νέων σελίδων.

Με αυτά και τα αλλά κοιμόμουν μέχρι τις 4 το απόγευμα όπου ξυπναγα για δουλεία. Το αστείο είναι ότι και αυτή την εβδομάδα θα έχω το ίδιο σκηνικό. Ήθελα να ήξερα ποτέ θα προλάβω να διαβάσω για την σχολή.

Γιατί ακόμα και όταν δεν δουλεύω αφιερώνω χρόνο για βόλτες, σελίδες κλπ. Γαμωτι… πάλι θα χάσω σχεδόν όλο το εξάμηνο… τελικά είμαι ρεμάλι.

Κάτι που με βασανίζει καιρό

2008-12-28T06:18:00.002+02:00

Μιας και ανέβηκε αυτό το post πάλι στην επιφάνεια, έγινε ένα σχόλιο από τον φίλο «ανώνυμο» >:( , θα ήθελα να πω 2 πράγματα.

Αρχικά (κάνω ανάλυση των επισκέψεων στο blog) έχω παρά (μα παρά) πολλές επισκέψεις μέσα από google με φράση αναζήτησης "ανώδυνος τρόπος αυτοκτονίας". Για μια περίοδο ήμουν πολύ στενοχωρημένος γιατί αυτοί που το διαβάζουν δεν σχολίασαν και για αυτό αισθανόμουν σαν να είμαι μέτοχος στην "αμαρτία" τους. Σκέφτηκα να το διαγράψω το post αλλά τελικά το άφησα γιατί εγώ τουλάχιστον δεν το έγραψα με κακό σκοπό.

Τώρα όσον αφορά το τελευταίο σχόλιο.

Ανώνυμε... μεγια σου και χαρά σου που είσαι ανώνυμος. Κρύβεσαι και καλά κάνεις. Δεν θα σε διαγράψω αν και κάποια στιγμή θα αρχίσω να διαγράφω τα ανώνυμα σχόλια.
Σαν απάντηση θα πω ότι δεν συμφωνώ καθόλου σε αυτό που λες. Προφανώς και έχεις δικαίωμα να κάνεις ότι γουστάρεις με τον εαυτό σου. Είσαι δικός σου. Όπως έχεις δικαίωμα να βαφτείς μπλε και να βάλεις 45.678 σκουλαρίκια (και στο κάτω κάτω εκεί προσβάλεις το ανθρώπινο είδος).

Γιατί θεωρούμε αλλαζονια αυτή την πράξη; Μήπως γιατί βάζουμε την ζωή ως κάτι το υπερφυσικό και επειδή δεν καταλαβαίνουμε τι γίνεται πριν και μετά, φοβόμαστε.
Μην με παρεξηγήσεις, δεν λέω σε καμία περίπτωση να αρχίσουμε να αυτοκτονούμε. Είμαι εντελώς αντίθετος με αυτή την πράξη όταν γίνεται έτσι.

Θα κλείσω με το εξής:

Αν είσαι κάποιος που αγαπάει, αγάπησε τον συνάνθρωπο σου.
Αν είσαι κάποιος που βαρέθηκε, μίλησε στον συνάνθρωπο σου.
Αν είσαι αδιάφορος, άκουσε τον συνάνθρωπο σου.

Μερικές μέρες πριν από τον καινούριο χρόνο (που στο κάτω κάτω η φύση δεν ξέρει ποτέ είναι καινούριος χρόνος) πολύ συνάνθρωποι μας αισθάνονται μονοί τους και αφαιρούν την ζωή τους. Μπορεί να περνανε από διπλά μας και να τους αγνοούμε. Φταίμε και εμείς. Αν τους αγκαλιάζαμε ίσως να ήταν μαζί μας και να αύριο να μας αγκάλιαζαν αυτοί. Πενθώ για τους χαμένους και προσεύχομαι για τις σκληρές ψυχές.

Κατι φεύγει.. κατι θα έρθει... Πάντα ετσι είναι.

2008-12-23T00:29:00.003+02:00

Καλές γιορτές σε όποιον το πήρε.
Μακάρι να το έχει μεγαλύτερη ανάγκη από εμένα
και να το κάνει ωραίες βόλτες.

Το μέγεθος... μετράει

2008-12-21T06:31:00.001+02:00

Μια καλή μου φίλη αποφάσισε πριν από μερικές μέρες να πάρει laptop. Με αυτά και με τα αλλά μου ανακοινώσε ότι έχει δει ένα καταπληκτικό μικρό με με με… τελικά μου έλεγε για το eee PC 1000. Της λέω το έχω έλα αν θες να το δεις από κοντά (και εγώ κ***μενος). Εκείνη παθαίνει έναν μικρό οργασμό και τσακίζεται.

Το χάιδευε, το ξεχαιδευε, το έβλεπε 3 ώρες και του έκανε ζουζουνιες μέχρι αηδίας. Με ρωταγε, μου έλεγε ότι είναι τέλειο, σέξι, μικρό, δυνατό κλπ. Τελικά μου είπε ότι θα το πάρει αλλά θέλει να κάνει μια ερεύνα αγοράς. Τρεις μέρες μετά μου ανακοινώνει ότι έχει καταλήξει σε μια ομάδα φορητών και θέλει να της προτείνω.

Από αυτούς κανένας δεν ήταν το eee. Στην αρχή παραξενεύομαι. Της λέω «ρε αυτά είναι 15αρια». Μου λέει «ναι το ξέρω» «είπα να πάρω μεγάλο»

Ηθικό δίδαγμα

Όσο και σέξι, με μεγάλη αντοχή, να πάει παντού και να είναι τσαχπινικο η γκόμενα πάντα το μεγάλο θα διαλέξει… γιατί… είναι μεγάλο…

Bonsai Kitten is a F@&%$ HOAX

2008-12-18T16:20:00.005+02:00

Άρχισα πάλι να εκνευρίζομαι. Γιατί ρε παιδιά; Εγώ μικρός και κάλος ανθρωπάκος. Πειράζω κανένα; Γιατί με διαολίζετε πάλι; Ο λόγος είναι αυτό...

Aν έχεις έστω και ένα μικρό δείγμα ανθρωπιάς πάνω σου διάθεσε ένα λεπτό να διαβάσεις το ακόλουθο email..

Νέα μόδα έχει σηκωθεί στην Κίνα τον τελευταίο καιρό και δεν αφορά ρούχα, αλλά ζωντανά γατάκια τα οποία μεγαλώνουν μέσα σε γυάλινα μπουκάλια παραμορφωμένα παίρνοντας το σχήμα του μπουκαλιού!!!

Αν είναι δυνατόν!!!!

Το ζώο ταΐζεται με καλαμάκι από μια μικρή εισδοχή και αφοδεύει από μια τρύπα στο πίσω μέρος του βάζου. Λίγο πριν τοποθετηθεί μέσα στο βάζο το γατάκι δέχεται ηρεμιστικό μυών ούτως ώστε να μην μπορεί ν αντισταθεί. Μέσα σε ένα μήνα και με τις "κατάλληλες" ανθρώπινες επεμβάσεις το γατάκι παίρνει το σχήμα του βάζου.. Ακόμα και το κεφάλι του!!

Τα ζώα μετά πωλούνται για σουβενίρ στο σπίτι..

Για περισσότερες πληροφορίες: http://zealcorp.com/bonsaikitten/bkintro.html Μαζεύονται υπογραφές στη ακόλουθη ιστοσελίδα http://www.petitiononline.com/J1A2D3E4/petition.html και σας παρακαλώ να διαθέσετε ένα λεπτό από το χρόνο σας να υπογράψετε να σταματήσει αυτή η κτηνωδία.

Προωθήστε αυτό το email σε όσους περισσότερους μπορείτε και μην ξεχνάτε να διαγράφετε τις προηγούμενες επαφές από τον κορμό του μηνύματος.

Έστω ότι δεν ήσασταν τόσο καλοί μαθητές ώστε να θυμάστε από το γυμνάσιο ότι εκτός από φαί και χεσημο ο ζωντανός οργανισμός χρειάζεται και οξυγόνο… και από τους δέρμα αναπνέουμε! Άρα το γατάκι θα ψοφαγε πριν περάσουν 456677 μέρες ώστε να πάρει το σχήμα του βάζου.

Δεν μπορείτε πριν πειστείτε για κάτι τουλάχιστον να το ερευνήσετε. Το παίρνετε ως θρησκεία; Α μου το έστειλε ο Γιώργος (που είναι και κούκλος) δίκιο θα έχει… αχ τα καημένα τα γατάκια…

Από την wiki (δεν νομίζω ότι είναι ώρα να συζητήσουμε αν είναι έγκυρη πληροφόρηση ή όχι)

Η κοροϊδία (hoax)

Παρά τη μαζική αρνητική αντίδραση και τις πολύ διαφορετικές πεποιθήσεις, όλο το site ήταν μια πολυσύνθετη κοροϊδία από ομάδα μεταπτυχιακών φοιτητών του MIT.

Η τοποθεσία ήταν εν μέρει η παρωδία της ιαπωνικής τέχνη του bonsai, αλλά και μοιάζει με τη μυθική τεχνική της comprachicos (στο οποίο τα αντικείμενα είναι άνθρωποι).

Η κοροϊδία πρότεινε ότι οι άνθρωποι θα μπορούσαν να αγοράσουν το απαιτούμενο εξοπλισμό μέσω της ιστοσελίδας, το οποίο κατέληξε να είναι απολύτως ψευδές, όπως και το υπόλοιπο του site. Οι δημιουργοί έφθασαν στο σημείο να δημιουργήσουν ένα παραποιημένο βιβλίο επισκεπτών στο χώρο, που περιέχουν απαντήσεις χρηστών, αλλά ελέγχοντας τις διευθύνσεις ηλεκτρονικού ταχυδρομείου αποδεικνύεται ότι δεν υπάρχουν, καθώς κανένας από τους χρήστες δεν ήταν πραγματικός. Περαιτέρω στήριξη για την κοροϊδία ήρθε με τη μορφή της πλαστής λίστα μηνυμάτων.

Αν και το site ήταν ακόμη ενεργό, η αρχική καταγραφή του Bonsaikitten.com ήταν ψευδώς κατοχυρωμένη με τη διεύθυνση για το Τμήμα Ιστορίας της Τέχνης και Αρχαιολογίας του Πανεπιστήμιου Κολούμπια.

Πηγη: http://en.wikipedia.org

Με λίγα λόγια κύριες και κύριοι την όλη δουλεία την έκαναν κάποιοι φοιτητές από το MIT για να σπάσουν πλακά, να κάνουν κάποια έρευνα, ή να περάσουν κάνα μάθημα… ποιος ξέρει; Ίσως ήθελαν να αποδείξουν ποσό ευκολόπιστοι είναι οι άνθρωποι… Και οι τύποι προφανώς το παραδέχτηκαν για να υπάρχει η πληροφορία αυτή. Δηλαδή έλεος!

Για όνομα του θεού λοιπόν, ακόμα και να πιστεύετε ότι είναι πραγματικότητα, μην μου ξαναστείλετε μηνύματα… πουθενά… ούτε μειλ ούτε φεισμπουκ ούτε πουθενά!

Υ.Σ. Αν όντος το πιστεύετε πείτε το μου να σας στείλω αυθεντικά βίντεο που δείχνουν έμενα να περπατώ στο νερό και να κάνω αλλά θαύματα, ώστε να με προσκυνάτε από εδώ και περά ως θεό.

Σχιζοφρενοβλαβίωση

2008-12-16T07:03:00.001+02:00

Τι έγινε ρε Χρήστο; Μήπως την έχεις δει λίγο; Μας φλομώνεις με καινούρια templates, ανακατασκευάζεις το .gr σου, μας κοτσάρεις εκεί την μουρακλα σου και το χειρότερο έχεις εκτυπώσει καρτουλες και μοιράζεις;

Ποιος νομίζεις ότι είσαι ρε;

Και καλά… άλλη δουλεία δεν έχεις από το να κάθεσαι να ασχολείσαι με αυτά; Σχολή δεν έχεις; Χάλασες Χρήστο, χάλασες. Και προκοπή έτσι δεν κάνεις.

Αυτό ήταν το αγανακτισμένο μήνυμα του εαυτού μου προς έμενα ύστερα από 6 ώρες για την αναδημιουργία των templates μου. Αν πετυχω αυτόν που αποφάσισε ότι τα themes του blogger πρέπει να γράφονται έτσι όπως γράφονται θα του βάλω ευγενικά όλους τους servers της google στον ποπό του. Ευχαριστώ.

Άλλο ένα καλό (και γνωστό) spam-mail

2008-12-12T20:43:00.005+02:00

Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί μια πραγματική απάντηση που δόθηκε σε ενδιάμεσες εξετάσεις/ προόδους στη χημεία στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον. Η απάντηση ήταν τόσο βαθιά σε νόημα που ο καθηγητής θέλησε να τη μοιραστεί με τους συναδέλφους του μέσω ιντερνετ και για αυτό έφτασε και σε εμάς και πιθανόν και σε πολλούς απο εσάς.

Η ερώτηση είχε ως εξής και βαθμολογούταν με έξτρα βαθμούς: Η Κόλαση είναι εξώθερμη ή εσώθερμη? (στη χημεία ή εξώθερμη δίνει θερμότητα ενώ η άλλη απορροφά)

Οι περισσότεροι φοιτητές έδωσαν απαντήσεις παρέχοντας αποδείξεις βασισμένες στο Νόμο του Boyle (ένα αέριο ψύχεται όταν μεγαλώνει ο όγκος και θερμαίνεται όταν συμπιέζεται) ή κάτι παρόμοιο. Ωστόσο, ένας έγραψε τα εξής:

Πρώτον πρέπει να γνωρίζουμε αν ο όγκος της κόλασης αυξάνεται προς το χρόνο. Επομένως χρειάζεται να ξέρουμε το ρυθμό με τον οποίο οι ψυχές εισρέουν στην κόλαση και το ρυθμό με τον οποίο διαφεύγουν. Νομίζω ότι μπορούμε ασφαλώς να υποθέσουμε ότι όταν μια ψυχή παέι στην κόλαση, δεν πρόκειται να φύγει. Επομένως, δεν διαφεύγουν ψυχές. Τώρα για το πόσες ψυχές μπαίνουν, ας δούμε πόσες διαφορετικές θρησκείες υπάρχουν σήμερα στον κόσμο. Οι περισσότερες απο αυτές δηλώνουν ότι αν δεν είσαι οπαδός τους τότε θα πας στη κόλαση. Εφόσον υπάρχουν περισσότερες απο μία τέτοια θρησκεία και εφόσον οι άνθρωποι δεν ανήκουν σε περισσότερη απο μία θρησκεία τότε μπορούμε να εξαγάγουμε ότι όλες οι ψυχές πάνε στην κόλαση. Και όπως έχουν οι ρυθμοί γεννήσεων και θανάτων, θα πρέπει να αναμένουμε ότι ο αριθμός των ψυχών στην κόλαση θα αυξηθεί εκθετικά.

Τώρα, ο λόγος για τον οποίο εξετάζουμε το ρυθμό αλλαγής του όγκου της κολάσεως είναι γιατί ο Νόμος του Μπόυλ δηλώνει ότι για να παραμείνει σταθερή η θερμοκρασία και η πίεση στην κόλαση, ο όγκος της πρέπει να αυξάνεται ανάλόγως με τις ψυχές που προστίθενται.

Αυτό μας δίνει 2 περιπτώσεις:
1. Εαν η Κόλαση διαστέλλεται με πιο αργό ρυθμό απο αυτόν με το οποίο εισέρχονται ψυχές, τότε η θερμοκρασία και η πίεση θα αυξάνονται μέχρι να σκάσει η Κόλαση και να ξεχυθούν οι ψυχές.
2. Εαν η Κόλαση διαστέλλεται με ρυθμό πιο γρήγορο από τη αύξηση των ψυχών, τότε η θερμοκρασία και ή πίεση θα πέφτουν μέχρι να παγώσουν τα καζάνια της.

Ποια απο τις 2 περιπτώσεις ισχύει;

Αν αποδεχθούμε το αξίωμα το οποίο μου είπε η Τερέζα όταν ήμουν πρωτοετής ότι "Θα πρέπει να παγώσει η Κόλαση πριν κοιμηθούμε μαζί ' και συνθεωρήσουμε και το γεγονός ότι χθες το βράδυ κοιμήθηκα μαζί της, τότε ισχύει η δεύτερη υπόθεση και επομένως είμαι σίγουρος ότι η Κόλαση είναι εξώθερμη και ότι ήδη έχει παγώσει. Απόροια αυτής της θεωρίας είναι ότι η κόλαση αφού έχει παγώσει άρα δεν δέχεται άλλες ψυχές και επομένως έχει εκλείψει.... αφήνοντας μόνο τον Παράδεισο. Αυτό με τη σειρά του αποδεικνύει την ύπαρξη ενός Θεϊκού Οντος, το οποίο εξηγεί γιατί χθες το βράδυ η Τερέζα φώναζε συνεχώς: "Θεέ μου, Θεέ μου"

Μου θύμισε λίγο ένα καφρικο πρόβλημα φυσικής που μας είχε βάλει ο καθηγητής μας στο λύκειο. Έλεγε: μια αρκούδα πέφτει από έναν γκρεμό ύψους h με ταχύτητα u κλπ… Η ερώτηση ήταν τι χρώμα έχει η αρκούδα.

Στην αρχή είχαμε μείνει όλοι μαλακες και ψάχναμε να βρούμε τι ερωτάει τώρα ο άνθρωπος και αν μας κοροϊδεύει στην πραγματικότητα.

Όποτε μας λέει… κάνουμε αυτό και αυτό… και βρίσκουμε το g (επιτάχυνση της βαρύτητας) η όποια, όπως είναι γνωστό, είναι διαφορετική στους πόλους από ότι στον ισημερινό. Όποτε έμμεσα βρίσκαμε το χρώμα.

Ο τύπος ήταν μουρλός!

ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ ΚΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΙ!!!

2008-12-11T01:54:00.001+02:00

Από έγκυρες πληροφορίες (όπως και όλες οι υπόλοιπες αυτές τις μέρες) οι «κουκουλοφόροι» οργανώνονται από μια ομάδα υψηλών προσώπων.

Δείτε στο ακόλουθο βίντεο όπου τα εν λόγο πρόσωπα προσηλυτίζουν μια τεραστία ομάδα παιδιών. Που θα πάει αυτή η κατάσταση; Απαιτώ να σταματήσουν αμέσως! Να έρθει ο ελληνικός στρατός να τους κατεβάσει από την σκηνή! Και πάνω από όλα πρέπει οπωσδήποτε να φτιάξουμε 46.598 groups στο facebook για αυτό το θέμα.

«Το google είναι φίλος σας»

2008-12-09T04:41:00.009+02:00

Το τι έγινε, τι γίνεται και τι θα γίνει, όπως και είπα πριν είναι δύσκολο και νωρίς να πούμε. Αυτό που με εκνευρίζει είναι ότι οι περισσότεροι δεν ξέρουν γιατί μιλάμε ή ξέρουν μισά ή νομίζουν πως ξέρουν κάτι.

Το καλύτερο είναι η έρευνα. Όπως συνηθίζω να λέω «Το google είναι φίλος σας». Ωστόσο θα δώσω ενδεικτικά πέντε ορισμούς για τις λέξεις τις επικαιρότητας με αλφαβητική σειρά.

[Αναρχισμός]
Το σύνολο των θεωριών και πρακτικών που αποσκοπούν στην κατάργηση του κράτους και των κρατικών περιορισμών, καθώς και κάθε μορφής εξουσίας, ως επιζήμιων, σε συνδυασμό με την επικράτηση της απολυτής ατομικής ελευθερίας.

[Αστυνομία]
Η κρατική υπηρεσία που μεριμνά για την προστασία και ασφάλεια των πολιτών, την εξασφάλιση της δημόσιας τάξης και γενικότερα των νόμων που θεσπίζει η πολιτεία, την καταπολέμηση του εγκλήματος και ενίοτε την αντιμετώπιση έκτακτων περιστατικών.

[Ηλιθιότητα]
1. Πνευματική υστέρηση, η μειωμένη αντιληπτική και αναλυτική ικανότητα, η χαμηλή διανοητική ανάπτυξη κάποιου. 2. Οποιαδήποτε άκαιρη, αστόχαστη πράξη 3. Κάθε πράξη ή λόγος που στερείται νοήματος.

[Φανατισμός]
Η τυφλή προσήλωση σε μια ιδέα, πίστη ή πρόσωπο, η οποία οδηγεί σε άρνηση σε κάθε κριτικής και στο μίσος για όποιον πιστεύει το αντίθετο.

[Φασισμός]
1. (Ιστορικά) Ιδεολογία και πολιτικό σύστημα εθνικιστικού και ολοκληρωτικού χαρακτήρα, το οποίο εγκαθίδρυσε στην Ιταλία ο Μουσολίνι το 1922 2. (Κατ’ επέκταση) Οποιαδήποτε δεξιά δικτατορική ιδεολογία ή πολίτικο σύστημα, όπου κυριαρχεί η απόλυτη υποταγή των μαζών στον ηγέτη, του ατόμου στον κρατικό μηχανισμό και ενδεχομένως περιλαμβάνει στοιχεία μιλιταρισμού, ρατσισμού, εθνικισμού κ.α. όπως στην χιτλερική Γερμάνια 3. (Εκφραστικά) Οποιοδήποτε σύστημα ή μορφή καταπίεσης, αυθαιρεσίας.

Πηγή: Λεξικό Της Νέας Ελληνικής Γλώσσας Γ. Μπαμπινιώτης

..εξάλλου θα πλυθώ μετά.

2008-12-07T05:34:00.003+02:00

Η ακόλουθη συνομιλία είναι ταυτόχρονα φανταστική και πραγματική. Δεν δηλώνω ούτε αναρχικός ούτε φιλοαστυνομικος. Αυτά που θα διαβάσετε είναι περισσότερο μια έμπνευση από τα χθεσινά γεγονότα που θα πλησίαζαν την κατηγορία του ποιήματος περισσότερο.

Α: Ποια είναι η προσωπική σου άποψη;
Β: Τι θες να σου πω;
Α: Τι πιστεύεις;
Β: Ότι έγινε; Ότι έπρεπε να κάνει;
Α: Πχ μπορεί το πιτσιρίκι να όρμισε με ένα μαχαίρι στον μπάτσο.
Β: Όταν ένας αστυνομικός δείχνει πως δεν μπορεί να κρατηθεί ψύχραιμος αρκετά ώστε να τρέξει μακριά από 30 άτομα που θέλουν να τον σκοτώσουν τότε μάλλον εκπαιδεύονται για να πράττουν τυχαία σε στιγμές κρίσης, γιατί ρε φιλέ συγχώρεσε με αλλά όσο και πατριωτικά να το είχα πάρει το θέμα αν ήμουν στη θέση του και έβλεπα 30 μαντράχαλους να μου την πέφτουν θα έτρεξα πάρα πολύ, πάρα πολύ όμως.
Α: Ίσως να τους περικύκλωσαν.
Β: Έτσι έγινε, στο περιπολικό κιόλας, πατά γκάζι καλυτέρα να πατήσεις 2-3 που ίσως κάνουν στην άκρη κιόλας πάρα να πυροβολήσεις ένα εν ψυχρό στο στήθος.
Α: Το ερώτημα είναι… Τι μυαλό έχεις για να πυροβολήσεις έναν 15χρονο;
Β: ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ;!
Α: Μπορεί να ήταν εν άμυνα.
Β: Μα ήταν σίγουρα αυτό όμως δεν τον αθωώνει από το ότι σκότωσε έναν άνθρωπο.
Α: Όχι αλλά αν είσαι σε άμυνα και ξέρεις... Ή θα πεθάνεις ή θα σκοτώσεις... Τι θα κάνεις;
Β: Εγώ προσωπικά;
Α: Ναι.
Β: Μάλλον θα σκοτώσω όπως έκανε και αυτός σε κάθε περίπτωση όμως that is not the point
Α: Λογικό είναι… Είναι θέμα ενστίκτου. What is the point;
Β: Οκ στην ζούγκλα επικρατεί ο δυνατός. Ας γίνουμε όλοι μπάτσοι.
Α: Ή ας γίνουμε όλοι αναρχικοί
Β: The point is ρε φίλε, ότι όταν δεν μπορείς να επιβάλεις την τάξη, run away!
Α: Έχεις δίκιο.
Β: Δηλαδή πραγματικά ΤΙ ΣΚΑΤΑ ΕΙΧΕ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΟΥ ΟΤΑΝ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΝΑ ΒΓΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΑΜΑΞΙ ;
Α: Πιστεύω ότι το λάθος ήταν που σταμάτησε το αμάξι το έπαιξε μάγκας εκεί και πιστεύω ότι πρέπει να κριθεί για την ηλιθιότητα του να σταματήσει όχι για το ότι σκότωσε 1 από 30 εν δύναμη δολοφόνους του
Α: Και ξεφεύγω λίγο και κοιτώ «την μεγάλη εικόνα». Μέσα σε ελάχιστο χρόνο γίνονται κινητοποιήσεις σε όλη την Ελλάδα.
Β: Χάος παντού.
Α: Κάνουν καταλήψεις, πανικός… Δεν είναι σαν μια 17 Νοέμβρη v2; Σαν να επαναλαμβάνεται η ιστορία; Με το που είδα στο άρθρο "πολυτεχνείο" σκέφτηκα, ρε μαλάκες μήπως έχουμε χούντα και δεν το ξέρουμε τελικά;;;
Β: Φυσικά και έχουμε είναι εμφανές ότι πρόκειται για ένα αποσαθρωμένο σύστημα
Α: Φυσικά και δεν το ξέρουμε… Φυσικά και είμαστε μαλακές.
Β: Μια σάπια χώρα με σάπιους πολίτες σάπια από την αρχή έως το τέλος. Αλλά όταν τους λες βγείτε επαναστατήστε χωρίς να σπάσετε σου λένε φοβόμαστε την θεσούλα μας γιατί είναι πολύ ευτυχισμένοι κατάλαβες; Και περνανε τέλεια και δεν θέλουν να χαλάσει αυτό.
Α: Φοβούνται τα χειρότερα. Μένουν καλυτέρα στο μαστίγιο και το καρότο. Μόνο που το καρότο είναι σάπιο και το μαστίγιο διπλό.
Β: Γιατί βγάζουν όλοι 650 ευρώ το μηνά και μένουν ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ ζευγάρια για να τα βγάζουν πέρα. Και τελικά οδηγείσαι στο κλασικό ελληνική οικογένεια. Βρωμάει μεγάλη μιζέρια από χιλιόμετρα μακριά μιζέρια όμως φίλε. Ε… μωρέ όσο έχουμε τους ανθρώπους μας, καλά είμαστε να την παλεύουμε. Με λίγα λόγια, όσο υπάρχει καθαρό νερό, θα κολυμπώ στα σκατα. Εξάλλου θα πλυθώ μετά.